Σε λίγες ημέρες οι Χριστιανοί θα ανταλλάσσουμε, για σαράντα ημέρες, το «Χριστός Ανέστη» και το «Αληθώς Ανέστη» ως δήλωση της απόλυτης βεβαιότητας και πίστη μας για την Ανάσταση του Ιησού Χριστού. Κάποιοι άλλοι αντιμετωπίζουν την Ανάσταση ως απλά ένα παραμύθι. Πέρα από τα θεολογικά κείμενα και διδασκαλίες της Εκκλησίας, κάποιοι θεμελίωσαν την Ανάσταση ως πραγματικό γεγονός στηριζόμενοι στην απλή λογική.

Ένας από αυτούς ήταν ο Σάιμον Γκρίνλιφ , ιδρυτής της Νομικής Σχολής του Χάρβαρντ , καθηγητής και συγγραφέας του κλασικού έργου "Πραγματεία περί του Δικαίου των Αποδείξεων». Ένας άνθρωπος απόλυτα σκεπτικιστής που εφάρμοσε τους αυστηρούς κανόνες των νομικών αποδείξεων στα ευαγγελικά κείμενα. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, με βάση τους κανόνες των αποδείξεων, η μαρτυρία των Αποστόλων για την Ανάσταση του Χριστού είναι αξιόπιστη, συνεπής και ιστορικά τεκμηριωμένη. Ανέφερε ότι αν οι μαθητές έλεγαν ψέματα, θα ήταν αδύνατο να διατηρήσουν τη μαρτυρία τους υπό το βάρος των διώξεων και του θανάτου που υπέστησαν, αν δεν ήταν πραγματικά πεπεισμένοι για την Ανάσταση.

Οι μαθητές και περίπου 500 άτομα αναφέραν ότι τον είδαν ζωντανό μετά την Σταύρωση. Θα ρίσκαραν τη ζωή τους να το μαρτυρήσουν εάν δεν τον είχαν δει; Οι μαθητές του Ιησού, οι περισσότεροι εξ αυτών με χαρακτηριστική την περίπτωση του Πέτρου, τον απαρνήθηκαν μόλις τον συνέλαβαν. Γιατί κλονίστηκε η εμπιστοσύνη τους: Πώς ο υιός του Θεού δεν μπορούσε να αποφύγει την Σταύρωση; Αλλά τρεις ημέρες μετά τη Σταύρωση διακήρυτταν ό,τι είχαν απαρνηθεί με την Σταύρωση!

Στα επόμενα χρόνια υπέστησαν βασανιστήρια και θανατώθηκαν για την πίστη τους στον Ιησού Χριστό. Αν δεν είχε αναστηθεί θα έδιναν τη ζωή τους για ένα τόσο μεγάλο ψέμα;

Βεβαίως υπάρχουν και αυτοί που υποστηρίζουν ότι ο Ιησούς Χριστός δεν υπήρξε ως ιστορικό πρόσωπο. Πάνω από 200 ιστορικές πηγές (όχι θρησκευτικές) διαβεβαιώνουν ότι υπήρξε ως Πρόσωπο. Ιστορικές πηγές που αναφέρονται στο βιβλίο «Στα Ίχνη του Ι.Χ.Θ.Υ.Σ» των αστροφυσικών κ.κ. Μάνου Δανέζη και Στράτου Θεοδοσίου, οι οποίοι κάθε άλλο παρά θρησκόληπτους δεν μπορεί να τους χαρακτηρίσει κάποιος.

Κάθε φορά, όπως αναφέρει η Βίβλος, που ο Ιησούς δεχόταν επιθέσεις κατέφευγε στην Γαλιλαία.

Όπως αναφέρουν αναλυτές αυτό γινόταν γιατί η Γαλιλαία (έζησε τα περισσότερα χρόνια στη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας) ήταν εκτός της άμεσης δικαιοδοσίας του εβραϊκού συμβουλίου της Ιερουσαλήμ. Οι Γαλιλαίοι κάτοικοι ήταν Ρωμαίοι υπήκοοι, εθνικοί και Έλληνες. Ο Χριστός ήταν Ρωμαίος πολίτης σύμφωνα με τους ίδιους αναλυτές και δεν μπορούσαν να τον αγγίξουν οι Ιουδαίοι.

Αυτό έδωσε την αφορμή σε μερικούς αναλυτές να υποστηρίξουν ότι ο Ιησούς Χριστός δεν ήταν Εβραίος, κόντρα σε όσα ξέρουμε. Αλλά ποτέ και  ο Χριστός δεν είπε ότι είναι υιός του Δαϋίδ, ενώ αναφερόμενος στους Ιουδαίους για τον Αβράμ τον αποκαλεί «πατέρα σας» και όχι «πατέρας μας». Ακόμη όταν μιλούσε στους Ιουδαίους για τον Θεό, έλεγε ο «Θεός σας» και όχι ο «Θεός μας», διαχωρίζοντας τον Θεό των Ιουδαίων από τον Θεό του Ιησού.

Ο Χριστός ήταν απόβλητος από τους Ιουδαϊκούς κύκλους. Δεν έτυχε ούτε καν ιουδαϊκής κηδείας, αλλά ετάφη ελληνιστικά. Δεν αποδεχόταν τα ιουδαϊκά δόγματα, έκανε θαύματα την ημέρα του Σαββάτου,  δεν σύχναζε στον ιουδαϊκό ναό, πήγε δύο τρεις φορές. Η μία ήταν η πιο χαρακτηριστική με την εκδίωξη των εμπόρων. Αλλά και οι Ιουδαίοι  όταν είδαν την επιγραφή «Ιησούς Ναζωραίος, Βασιλεύς Ιουδαίων» στον Σταυρό, αντέδρασαν λέγοντας ότι ο Ιησούς, εκτός του ότι δεν είναι βασιλιάς, δεν είναι και Ιουδαίος.

Πότε έγινε η Σταύρωση του Ιησού;

Σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, μία ανακάλυψη από τη NASA έρχεται να επιβεβαιώσει την βιβλική αφήγηση : «Ο ήλιος σκοτείνιασε και το φεγγάρι απέκτησε χρώμα αίματος» και ότι «από δε έκτης ώρας σκότος έγεινεν εφ΄όλην την γην έως ώρας εννάτης».

Η NASA εντόπισε σεληνιακή έκλειψη την Παρασκευή 3 Απριλίου 33 μ.χ, έτος που συνδέεται με το θάνατο του Ιησού Χριστού.

Ένα πρόσωπο της Μεγάλης Εβδομάδος είναι ο Ιούδας Ισκαριώτης. Ένα βασικό ερώτημα είναι γιατί οι Ιουδαίοι και οι Ρωμαίοι χρειάζονταν έναν, στην συγκεκριμένη περίπτωση τον Ιούδα που ήταν στην ομάδα του Ιησού, για τους τον υποδείξει για τον συλλάβουν; Δεν τον γνώριζαν από τις συχνές δημόσιες εμφανίσεις του;

Μία απάντηση στο ερώτημα μπορεί να δώσει ένας αρχαίος κοπτικός πάπυρος 1.200 ετών που φυλάσσεται στη Βιβλιοθήκη Morgan της Νέας Υόρκης. Περιγράφει τον Ιησού ως ικανό να αλλάζει τη μορφή του. Και αυτό για να μπορεί να αποφεύγει τις επιθέσεις που δεχόταν από τους Ιουδαίους και να αποφεύγει τη σύλληψή του. Έτσι ήθελαν έναν «δικό του» να τον αναγνωρίσει.

Καλή Ανάσταση!