Γράφει ο Κώστας Λάμπρου*
Ξύπνησα μεσάνυχτα & άγαρμπα, με περίεργα συμπτώματα, περίμενα να περάσουν, αλλά αυτά επέμειναν, πήρα το “..Caro..” και έτρεξα στο πλησιέστερο Συμβεβλημένο, μια που είμαι προνομιούχος, διαθέτω και Ιδιωτική Ασφάλιση.
Πέρασα από το γραφείο κίνησης, δήλωσα Ασφαλιστική Εταιρία, αριθμό ασφαλιστηρίου, ΑΜΚΑ, πλήρωσα το παράβολο εισόδου, εξήγησα το λόγο που βρέθηκα χαράματα στα εξωτερικά ιατρεία, με παρέπεμψαν στο εφημερεύοντα γιατρό για την δική μου περίπτωση.
Άκουσε με προσοχή ο γιατρός τα συμπτώματα, πήρε και σύντομο ιστορικό, αν ξανά είχα τέτοια συμπτώματα, αν παίρνω φάρμακα, αν καπνίζω, αν πίνω, σε όλα ..όχι... απάντησα.
Τα συμπτώματα συνέχιζαν «...το φαινόμενο ήταν σε εξέλιξη..»!!
Έβαλε τα στηθοσκόπια με ακροάστηκε, μου έβγαλε καρδιογράφημα, κάλεσε μια νοσηλεύτρια μου τσίτωσε!! κάπως άγαρμπα μια πεταλούδα στο αριστερό, πήρε αίμα περίμενα και μόλις ήρθαν τ’ αποτελέσματα, ο εφημερεύον απεφάνθη ότι έπρεπε να γίνει εισαγωγή.
Άρχισε η διαδικασία εισαγωγής, την οποία ανέλαβε η Ελπίδα, η γυναίκα μου, που με συνόδευε.
Από το Γραφείο Κίνησης της είπαν ότι θα ενημερώσουν εκείνοι και το γραφείο της Ασφαλιστικής στο ισόγειο, όταν ανοίξει «..αλλά μονόκλινο που ζητάτε για τον άντρα σας δεν διαθέτουμε..».
-«..Μα ό άντρας μου πληρώνει ένα σκασμό ασφάλιστρα και δικαιούται όχι μόνο μονόκλινο αλλά ολόκληρη σουίτα.»!!
-«..Μόνο δίκλινο & τρίκλινο υπάρχει…»!!
Ανεβήκαμε στον όροφό, σε δωμάτιο με τρία κρεβάτια, στο ένα ήταν ξαπλωμένος ένας ποιο ηλικιωμένος από μένα με μάσκα οξυγόνου και δίπλα του καθισμένη μια αποκλειστική, από την Κριμαία, να τον φροντίζει.
Κάθισα με τα «..πολιτικά..» στο πρώτο αδειανό, αφού δεν είχα προβλέψει εισαγωγή και δεν είχα μαζί μου μπιτζαμοειδη !! περιμένοντας και να το στρώσουν, γιατί ήταν άστρωτο.
Μέχρι να εμφανιστεί κάποιος ή κάποια από το προσωπικό και να έρθει και η κόρη μου, η Ευγένεια, να μου φέρει τα σχετικά, τηλεφώνησα στην πρόσβασή μου στη Διοίκηση να εξετάσει την δυνατότητα να μεταφερθώ σε μονόκλινο.
Δεν είναι ότι έχω κόμπλεξ συν κατοίκισης, αλλά είναι δυνατόν να πληρώνω ασφάλιστρα για Σουίτα!! και να με στέλνουν σε τρίκλινο;
Σαν γνήσιος Νέο - Έλληνας αναγκάστηκα να καταφύγω και δω στο μέσον!!
Περίμενα εκεί για αρκετή ώρα συζητώντας με την εκ Κριμαίας συνοδό, που ήταν ενήμερη επι πάντως επιστητού!!
Εμφανίστηκε φουριόζα νεαρά με άσπρη μπλούζα κρατώντας ένα μπλοκ, σε μέγεθος άλφα τέσσερα
- «..ο κύριος ... Κωνσταντίνος..»; !!
- Λάμπρου!! απαντώ, του Δημητρίου και της Ευγενίας!! είστε γιατρός ;
-«..Όχι ήρθα να σας πάρω ιστορικό..»!!
Άρχισαν οι ερωτήσεις ποιο αναλυτικές από εκείνες που μου έγιναν στο ιατρείο του ισογείου, σημείωσε τις απαντήσεις, ευχαρίστησε, έφυγε χωρίς δεύτερη κουβέντα.
Την «..Κριμαϊκή..» συζήτηση διάκοψε άλλη νεαρά με άσπρη μπλούζα, που κρατούσε ένα έντυπο εις διπλούν και μου ζήτησε να υπογράψω.
-Είστε γιατρός ; «...όχι ....θα σας πάμε σε μονόκλινο..» !! λειτούργησε η γνωριμία σκέφτηκα!!
«..Υπογράψτε σας παρακαλώ εδώ, ότι αναλαμβάνεται να πληρώσετε την διαφορά για μονόκλινο..»!!!
-Θα σας υπογράψω ότι αναλαμβάνω!! παρότι το συμβόλαιό μου προβλέπει ποσό πάνω από 4.000!! για Δ+Τ ημερησίως!! έφυγε και αυτή με την βιασύνη που μπήκε, χάρη άλλωστε μου έκανε!!
Μονόκλινα λοιπόν υπήρχαν!! αλλά τα κρατάγαν φαίνεται για «..καλούς πελάτες..»!! χρειάστηκε το «...μέσον..»!! για να βρεθεί.
Ίσως να μην είχαν ακόμη την εικόνα των παροχών του συμβολαίου μου και έτσι «..για καλό και για κακό..» που έλεγε και η «..Ασπίς..» μου ζήτησαν να υπογράψω ότι αναλαμβάνω να πληρώσω ο ίδιος τη διαφορά !! αναγκαστικά έκανα & παραμετρικές σκέψεις, μήπως η μη «..διαθεσιμότητα..» ήταν επιλεκτική, για νοσηλευόμενο Ασφαλιστικής!!
Υπέγραψα ότι αναλαμβάνω να πληρώσω τη διαφορά δωματίου!! κλπ, για να βάλω σε προβληματισμό το όλο Σύστημα, αν πράγματι θα χρεωθώ τελικά ο ίδιος τη διαφορά, μέχρι σήμερα δεν μου έχει έρθει εκκαθάριση!!
«...Ειρήστω εν παρόδω....», μεγάλη Διεθνής Εταιρία Νοσοκομειακών προγραμμάτων, δεν αποδέχεται οι ασφαλισμένοι της, να νοσηλεύονται σε θέση χαμηλότερη από Α΄!! δεν ασφαλίζομαι σε αυτή, οι «..δικές μας ..» όχι μόνο το αποδέχονται, αλλά και το επιδοτούν!! προσπαθούν να το αποφύγουν!! αυτό-αναιρώντας ότι πουλάμε !! θα είναι τραγικό βέβαια αν αποδεχθούμε να νοσηλεύονται οι ασφαλισμένοι μας σε διαδρόμους & ράντσα!!
Μεταφέρθηκα σε μονόκλινο, πρώην δίκλινο, περιμένοντας τα μπιτσαμοειδή.
Άνοιξε η πόρτα σπρωγμένη από καροτσάκι, ήταν η καθαρίστρια με τους κουβάδες και τις σφουγγαρίστρες.
-«....Καλημέρα σας κύριε και περαστικά σας, συγνώμη για την ενόχληση..» !! σφουγγάρισε συγύρισε την τουαλέτα και έφυγε.
Νέοι θόρυβοι από καροτσάκια που πηγαινοέρχονται στο διάδρομο, ένα έστριψε... ήταν για μένα... πάλι... άγριο ...γκράμπα – γρούπα στην πόρτα.
-«..θα σας κάνουμε μια ένεση ....την κοιλιά μου επέλεξε ..., θα σας πάρουμε & λιγάκι αίμα …από ποιο χέρι.. θέλετε ..»!!
-Από όποιο σας βολεύει ....πάρτε από αυτό που έχω την πεταλούδα, πάρτε από το άλλο... το δεξί ....αλλά μου πήραν αίμα πριν λίγο κάτω στα ιατρεία.
- «…Άλλο αυτό!! ο γιατρός είπε να σα πάρουμε ξανά..»!! έριξε μερικά σκαμπίλια στο σημείο να φουσκώσει η φλέβα, δεν μου έδεσε το μπράτσο με το γνωστό λάστιχο.
-«…Σφίχτε τη γροθιά..» την έσφιξα με σούβλισε και αυτή άγαρμπα, γέμισε δύο τρία φιαλίδια, έβγαλε τη βελόνα και μου πάτησε δυνατά το σημείο με ένα κομμάτι βαμβάκι.
«..κρατήστε το…. πατημένο.. γερά …»!! το κράτησα παρ’ ότι πόναγε παρακολουθώντας την να ταρακουνάει τα φιαλίδια.
-Πολύ σκούρο φαίνεται το αίμα μου!! δεν βλέπω να είναι γαλάζιο!! ξέρετε είμαι απόγονος των Ρωμανώφ!!
Με κοίταξε περίεργα!! και σήκωσε ένα φιαλίδιο να το δει στο φως!!! να όπως κοιτάμε το κρασί σε κολονάτο ποτήρι!!!
-«…Τι λέτε καλέ...!!...μια χαρά κόκκινο είναι..»!!! τοποθέτησε το φιαλίδιο στην ειδική υποδοχή και έφυγε χωρίς άλλη κουβέντα!!
Χτύπησε η πόρτα και μπήκε μια άλλη κυρία με άσπρη στολή αλλά ροζ γιακάδια
-«..καλημέρα και περαστικά σας..»!!
-Είστε γιατρός ;
-«…Γιατρός του φαγητού…!! τι θα θέλατε να σας φέρουμε ….για πρωινό …και πείτε μου τι θέλετε για το μεσημέρι….» !! ανέφερε τις επιλογές ,τσάγια ,μαρμελάδες, κοτόπουλο ή μπιφτέκι, με πατάτες ή ρύζι.
-Το τελευταίο που με απασχολεί κυρία μου όταν μπαίνω σε νοσοκομείο είναι το φαγητό, φέρτε οτιδήποτε προβλέπετε εκτός από ζελέδια!!
-«..Δεν λένε όλοι το ίδιο με σας..!! θα σας φέρω τσάι και μαρμελάδα για τώρα και μπιφτέκι με ρύζι το μεσημέρι ..»!! ξανα- ευχήθηκε περαστικά και έφυγε.
Άνοιξε ξανά η πόρτα χωρίς να προηγηθεί χτύπημα, μπήκε φουριόζα μια άλλη ασπροφορούσα με άλλο καροτσάκι.
-Πάλι αίμα; μου πήραν δύο φορές ως τώρα.
-«…Όχι θα σας κάνουμε καρδιογράφημα..»!!
Μου έβαλε βεντούζες αφού πρώτα έβρεξε τα σημεία, είχα βγάλει το πουκάμισο ήμουν με την φανέλα.
Το μηχάνημα άρχισε να βγάζει το στενόμακρο χαρτί σαν το «..ζήτα..» των ταμειακών, έκοψε το πρώτο κομμάτι, το τσαλάκωσε, το έριξε στην κρεμασμένη χαρτοσακούλα και πατώντας ξανά το κουμπί κάνοντας ενδιάμεσες στάσεις, έβγαλε ένα νέο μακρινάρι!!
Του έριξε μια ματιά τεντώνοντάς το με τα δυο χέρια, προς τη μεριά του παραθύρου, να όπως κοιτάγαμε παλαιά τα φιλμ.
-...Ισομετρικό.... βγήκε.;!!!
-«…Δεν ξέρω .....!!.......θα το δει ο γιατρός….» !!!
Ξεκόλλησε τις βεντούζες , μάζεψε τα χταπόδια, τα έβαλε στο καρότσι και έφυγε με την φούρια που ήρθε, χωρίς άλλη κουβέντα !!
Εμφανίστηκε ένας άλλος με πράσινη στολή κρέμασε στο τριπόδι!! ένα μεγάλο ασκό και ένα μικρότερο, τα συνέδεσε με την πεταλούδα, στήριξε και ένα μικρό κουτί στο παλούκι κάτι σαν μετρητής Gailer που εμφάνιζε φωτεινά νούμερα και κατά διαστήματα έβγαζε ήχους .
-«…Ποιος σας έβαλε την πεταλούδα; δεν την έβαλε ούτε την σταθεροποίησε σωστά… μπορεί να χρειαστεί να της αλλάξουμε θέση.. γιατί το φάρμακο που σας βάλαμε θα κρατήσει 24 ώρες …και μπορεί να σπάσει η φλέβα … »!!
Γύρω στο μεσημέρι άνοιξε με φόρα η πόρτα και μπήκε ένας ψιλός κουστουμαρισμένος συνοδευόμενος από μια κυρία με άσπρη πλούζα και τα γνωστά ακουστικά κρεμασμένα στο λαιμό !!
Πρώτη κίνηση ήταν να βγάλει από την τσέπη και να μου δώσει την κάρτα του!! ενώ παράλληλα μου συστήθηκε!! με καθησύχασε για τα συμπτώματα, με ενημέρωσε για την αγωγή που έδωσε και για κάποιες ακόμη εξετάσεις που έπρεπε να γίνουν και «..κατά 99% την επομένη και μόλις τελειώσει το φάρμακο θα φύγεις..»!!
Ήταν ο διευθυντής της κλινικής, αλλά ήταν με «…πολιτικά…»!! η βοηθός κράτησε μερικές σημειώσεις & έφυγαν φουριόζοι όπως μπήκαν!!
Έριξα μια ματιά στην κάρτα, πρώην διευθυντής εδώ, πρώην εκεί κλπ & κλπ δεν είχα πρόχειρη να του δώσω τη δική μου.
Ήρθαν με καθυστέρηση οι μπιτζάμες το αριστερό μανίκι έμεινε κρεμασμένο, αφού αυτό το χέρι ήταν καλωδιωμένο και δεν μπορούσα να το φορέσω !!
Ήρθαν τα τσάγια, το μεσημέρι ήρθαν και τα μπιφτέκια, έφαγα τα μισά , μαζέψαν τους δίσκους, έδιωξα Ελπίδα και Ευγενία, έμεινα μόνος, ήθελα να κοιμηθώ, αφού ήμουν σε ταραχή από τις τρείς το πρωί, τηλεόραση δεν άνοιξα ποτέ, όσες φορές και αν νοσηλεύτηκα.
Δεν πρόλαβα να γλαρώσω και άρχισε να σκούζει το μηχάνημα δεν ήξερα τι έπαθε και πάτησα το κουμπί για βοήθεια.
Ήρθε μια νοσηλεύτρια με αρκετή καθυστέρηση, πάτησε κάποια κουμπιά έπαψε να γρυλίζει.
-«..Το είδαμε…» μου είπε «…από το κοντρόλ, το παρακολουθούμε σε οθόνη από μακριά ,κουνήσατε το χέρι, για αυτό σταμάτησε η ροή και άρχισε να σφυρίζει.. δεν θα πρέπει να κουνάτε αυτό το χέρι..»!!
-Μήπως μπορείτε σας παρακαλώ να με βοηθήσετε να φορέσω και το άλλο μανίκι γιατί μου δημιουργεί πρόβλημα το μισό-φορεμένο ρούχο.
-«…Δυστυχώς δεν μπορώ....!!.. είναι δύσκολο..!! να αποσυνδέσω και να συνδέσω ξανά αυτά τα συστήματα...»!!! έφυγε χωρίς άλλη κουβέντα.
-Έμεινα να παρακολουθώ το μαρτύριο της σταγόνας!! τις σταλαματιές στο διαφανές σωληνάκι, και τις φωτεινές ενδείξεις που συνέχεια αλλάζαν!! έχοντας τεντωμένο το αριστερό πρησμένο χέρι, αφού σε κάθε κίνηση ένοιωθα τη βελόνα να με κεντρίζει !! και δεν είχα διάθεση για νέα σουβλίσματα.
Εκτός από τη «..γιατρό του φαγητού..»!! που μπήκε να μαζέψει το δίσκο, δεν ξαναμπήκε κανείς να δει τι κάνω !!
Όλο το βράδυ λαγοκοιμόμουν προσέχοντας να μην σκούξει το μηχάνημα, για να πάω στην τουαλέτα έπρεπε να το αποσυνδέσω από την πρίζα και όση ώρα ήταν εκτός ρεύματος έβγαζε προειδοποιητικούς ήχους που σταμάταγαν όταν ξανάμπαινε στην πρίζα .
Το λαγοκοίμισμα διέκοψε ξανά καροτσάκι με την νυχτερινή, που ήρθε να εκτελέσει νέα σουβλιά.
Κατά τις εννέα το πρωί άνοιξε άτσαλα η πόρτα και μπήκε με μπρίο μια νεαρά με άσπρη μπλούζα κρατώντας στα χέρια χαρτιά και στυλό.
-«…Ο κύριος Λάμπρου…»;
-Ο ίδιος…….. είστε γιατρός ;
-«…Όχι είμαι από την Ασφαλιστική σας Εταιρία..»!!
-Από την Ασφαλιστική μου ή από την Διαχειρίστρια Εταιρία;
-«..Από την Διαχειρίστρια..»!!
Θα σκεφτεί κάποιος, καλά βρε Λάμπρου.. πρώτη φορά μπήκες σε νοσοκομείο και ρώταγες όποιον και όποια φόραγε άσπρη μπλούζα αν είναι γιατρός;
Σκέφτηκα ότι οι περισσότεροι πλέον ξενο-σπουδαγμένοι είναι, εμπειρία από Νοσοκομεία του εξωτερικού έχουν, μπορεί να αποφάσισαν να ξεκρεμάσουν και δω τ΄ ακουστικά από το λαιμό, να βάλαν καρτελάκι όπως εκεί έξω και να πάψαν να τριγυρνάνε παντού σαν Μητροπολίτες με κρεμασμένο το σταυρό στο στήθος!! μπας και τους μπερδέψουν με το χαμηλότερο «..Ιερατείο..»!!
Ήταν η τρίτη φορά μέσα σε 24 ώρες που θα έδινα ιστορικό!! αλλά αυτή τη φορά το ύφος και ερωτήσεις θύμιζαν ανάκριση!! σε κρατούμενο!!
Τελειώνοντας το ανακριτικό έργο η νεαρά ....μη γιατρός!! μου ζήτησε να υπογράψω.
Υπέγραψα χωρίς να εξετάσω τι έγραψε στις απαντήσεις μου!!
Με Εισαγγελικό!! αυστηρό ύφος, μόνο η τήβεννος τις έλειπε, φεύγοντας συμπλήρωσε:
-«…Και να ξέρετε ότι εσείς έπρεπε να κατέβετε κάτω και όχι να ανεβαίνουμε εμείς στους θαλάμους..»!!!
-Κυρία μου χαράματα μπήκα, στα επείγοντα και σε ιατρεία έτρεχα, όχι σε γραφεία, που θα σας εύρισκα, βλέπετε ότι μπορώ τώρα να κατέβω; όπως είμαι καλωδιωμένος ; ζητώ συγνώμη που σας έβγαλα από το γραφείο σας...!!
Έφυγε με το ίδιο τουπέ που μπήκε !! πάλι καλά που δεν με χαστούκισε η νεαρά ανακρίτρια!! έβγαζε ένα είδος εχθρότητας !! ως ποινικό κρατούμενο σε κελί με αντιμετώπισε!! και όχι ως ασθενή!! δεν της είπα βέβαια ότι δεν είμαι μόνο πελάτης, αλλά και Συνεργάτης της Εταιρίας, ένας από αυτούς που φροντίζει & για τη δική της θέση εργασίας !!
Το αριστερό μου χέρι είχε γίνει τούμπανο και πόναγε σε κάθε κίνηση, μπήκε ο χθεσινός με τα πράσινα, είδε την κατάσταση , «..πρέπει να αλλάξουμε χέρι…» μου είπε «…έχει πρόβλημα η φλέβα, αλλά συνεχίζει να έχει ροή, θα χρειαστούν κάνα δύο ώρες ακόμη για να τελείωση ο ασκός , από ότι βλέπω και το άλλο χέρι είναι μαυρισμένο.. δεν έχουμε και πολλές επιλογές,….. ελπίζω ν΄ αντέξει, ήταν προβληματική η πεταλούδα από την αρχή ..».
Το άλλο, το δεξί, έκανε ένα τεράστιο μαύρισμα, αποτέλεσμα των «…στραβοβελονιών…» λήψης αίματος, αλλά και όπου αλλού δέχτηκα σουβλιές, μαύρα φεγγάρια δημιουργηθήκαν!!
Κράτησα για ορισμένες ακόμη ώρες ακίνητο το αμάνικο και τουμπανιασμένο χέρι!! εμφανίστηκε η βοηθός του Διευθυντή, αυτή τη φορά ακολουθούμενη από τρία μαθητούδια, με άσπρες μπλούζες, όλα με τα γνωστά κρεμαστάρια!! με ακροάστηκαν με τη σειρά !!!
«...Επανατάχθηκα..»!! είπε, δόθηκε εντολή να αποκαλοδιοθώ!! έγραψε συνταγή φαρμάκων, μου έδωσε οδηγίες και εντολή εξόδου!!
Ήρθε η Ελπίδα ρώτησε στη «..ρεσεψιόν..» του ορόφου για το εξιτήριο, την παρέπεμψαν στο ισόγειο, ζήτησε αλουμινόνερο, για τα ντουμανιασμένα χέρια, από την δημιουργηθήσα θρομβοφλεβίτιδα, αλλά δεν υπήρχε, μπορεί και να μην το γνώριζαν !!
Έβγαλα τα νοσοκομειακά φόρεσα τα πολιτικά, πήρα και το συνοδευτικό εξάρτημα, την τσάντα μου!! κατεβήκαμε στο ισόγειο, παραλάβαμε το εξιτήριο, βγήκα στον καθαρό αέρα!!
Ένα εικοσιτετράωρο νοσηλείας ήταν αρκετό για να νοιώσω την φθίνουσα κατάσταση, το έλλειμα φροντίδας και την μεγάλη διαφορά με τις προηγούμενες, αλλά κυρίως σε σύγκριση με εκείνη την πρώτη του 1978.
Δεν πρόλαβα τότε να μπω στο δωμάτιο και εμφανίστηκε με χαμόγελα η προϊσταμένη του ορόφου να με καλωσορίσει, να με διαβεβαιώσει ότι τόσο ή ίδια όσο και οι νοσηλεύτριες θα είναι στη διάθεσή μου, για ότι χρειαστώ.
Κάθε απόγευμα εκτός από τις νοσηλεύτριες πέρναγε και η εφημερεύουσα του ορόφου , για να έχει ίδια εικόνα και να ενημερώσει την επομένη τους γιατρούς.
Ο διευθυντής της Κλινικής με επεισκέπτετο κάθε πρωί συνοδευόμενος από ομάδα βοηθών, αλλά και μιά νοσηλεύτρια που σημείωνε στο μπλοκάκι τις εντολές του!! η οποία προηγείτο του ιατρικού ΤΙΜ!!!
Τα «...συνεργεία..» μπαίναν και βγαίναν προσεκτικά και ειδικά τη νύχτα γατο-πατούσαν!! για να μην σε ξυπνήσουν, ξέραν να «..σουβλίζουν..» με χαμόγελο!! στρώναν το κρεβάτι, τρέχαν πριν πατήσεις κουδούνι, είχαν και πρόβλεψη για τον ή την συνοδό, σου έδιναν την αίσθηση ότι συμπάσχαν!!
Αυτή τη φορά όλα ήταν στον αυτόματο πιλότο η προϊσταμένη ήταν στο γυάλινο «..πιλοτήριο..» δεν βγήκε από εκεί, ούτε είδα πιά ήταν, όσες νοσηλεύτριες μπήκαν εντελώς μηχανικά λειτουργήσαν, δεύτερη κουβέντα δεν λέγαν, το γέλιο έλειπε, δύσκολο να ξεχωρίσεις, αν επρόκειτο για κούραση ή για αγγαρεία, ανακατεμένη με ανεπάρκεια, έλλειψη εμπειρίας και αδιαφορία.
Μηχανικές ,άγαρμπες κινήσεις, γκάπα - γκούπα οι πόρτες από τα ξημερώματα, καρότσια, φώτα, κουβάδες και σφουγγαρίστρες, δίσκοι φαγητού, έλλειψη ευαισθησίας, το προειδοποιητικό χτύπημα στην πόρτα είναι πολυτέλεια, λες και βρίσκεσαι σε Ίδρυμα ή σε κελί!!
Μπαινοβγαίνουν όλοι κατά βούληση!! το όλο σύστημα λειτουργεί εντελώς μηχανικά, φροντίδα βασισμένη στα ωράρια και τις ανάγκες της Επιχείρησης και του προσωπικού και όχι του ασθενούς, δεν βρίσκεις ησυχία ούτε να κοιμηθείς, είσαι σε συνεχή αναμονή !! ότι κάποιος θα μπει!! σαν τους ναυτικούς ..στα bay..!! κρατούμενος σε κελί ..!!
Ασφαλισμένος μου, που χρειάστηκε νοσηλεία για αρκετές μέρες, σε αντίστοιχο Νοσοκομείο, δεν άντεξε αυτή την κατάσταση και απαγόρευσε σε όλους να μπαίνουν στο δωμάτιο του πριν τις 10 το πρωί!! από συνεργεία καθαρισμού, τραπεζοκόμες, νοσηλευτές, γιατρούς & Καθηγητές, σεβαστήκαν την επιθυμία του.
Καλημέρες και ευχές για ανάρρωση περιττεύαν!! μόνο οι καθαρίστριες!! και οι τραπεζοκόμες!!! μπήκαν σε αυτό τον κόπο, Ασφαλιστικός Σύμβουλος που μεταφέρει αισιοδοξία και μοιράζει χαμόγελα δεν πέρασε, δεν διαθέτω τέτοιο προνόμιο.
Θα σκεφτεί κανείς ότι έχω κάποια ηλικία και κατάντησα δύσκολος «..πελάτης...» και όλα μου μυρίζουν και όλα μου βρωμάνε, τους πούλησα από πάνω εξυπνάδα και πνεύμα.
Δεν συνηθίζω να τα βάζω με το προσωπικό, ούτε να διαμαρτύρομαι, ούτε να γκρινιάζω, ούτε να ειρωνεύομαι με την δουλειά του άλλου, ούτε οι εξυπνάδες μου αρέσουν , αντέχω & τον πόνο, έχω πλήρη κατανόηση και ανοχή, συνηθισμένος άλλωστε είμαι.
Έκανα χιούμορ... προσπαθώντας να αμβλύνω το «…τσίγκινο..»!! αλλά αυτό είναι πλέον άγνωστο, σε τέτοιους χώρους, με πήραν στα σοβαρά!! αποδεικνύοντας έλλειψη στοιχειώδους ευστροφίας & έλλειμα γνώσης, πέραν των τυπικών που μάθαν στις σχολές, το μυαλό δεν πάει παραπέρα.
Πιθανότατα την επόμενη φορά που θα νοσηλευτώ να χρειαστεί να μπω με ειδική στολή κρατουμένου!! με κομμένα μανίκια!! ίσως αναγκαστώ ακόμη και ξαπλωτός!! να περάσω από το «..ανακριτικό..» του ισογείου, για να μην κουράσω την «..ανακρίτρια ..» της Διαχειριστικής.
Το καροτσάκι νοσηλείας μπορεί να το σπρώχνει το ρομποτάκι του Σταρ Τρεκ!! και αντί για γιατρούς και νοσηλεύτριες να εμφανιστούν τα «..ανδροειδή..» του Ασίμωφ!! μπορεί τα ολογράμματα !! ή τα αβατάρ τους !!
Δεν θέλω ν΄ αδικήσω το συγκεκριμένο Νοσοκομείο, αλλά από τις περιγραφές και των ασφαλισμένων μου, η κατάσταση είναι παρόμοια σε όλα, το περιβάλλον φαντάζει ωραίο η φροντίδα όμως έχει θέματα,...ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώστε και γρήγορα έξω!! να αδειάσει το κρεβάτι για τον επόμενο, μην σκάσει στα χέρια μας ενδονοσοκομειακό, μην γκρινιάξει για τη χρέωση η Ασφαλιστική !!
Ασφαλισμένη και φίλη μου, νοσηλεύτηκε πρόσφατα για την ίδια περίπου συμπτώματα με τα δικά μου, σε άλλο Συμβεβλημένο Νοσοκομείο, μου περιέγραψε ίδια και χειρότερη διαδικασία και συμπεριφορά .
Ενώ ήταν στο κρεβάτι καλωδιωμένη, με συντροφιά τη φίλη της, κάνοντας αγώνα να της δοθεί μονόκλινο που το δικαιούτο, μπήκε φουριόζα νεαρή ασπροφορούσα και με θρασύτατο και αυστηρό ύφος!! άρχισε τις συστάσεις!! και την ανάκριση!! χωρίς δεύτερη κουβέντα!!
-«..Εσείς πια είστε ..»!! απευθυνόμενη στην συνοδό!!
-«..Εγώ φίλη είμαι ....αλλά εσείς πιά είστε ...που μπήκατε με αυτό τον τρόπο και μου κάνετε ανάκριση..»;
-«..Από την Ασφαλιστική Εταιρία της ασθενούς είμαι, περάστε έξω σας παρακαλώ..»!!
Άρχισε την ανάκριση!! «..όνομα!! επίθετο!! ημερομηνία γεννήσεως ; το ύψος σας ; πόσα κιλά είστε; αλλάξατε βάρος τα τελευταία χρόνια.; καπνίζετε... με τι συμπτώματα μπήκατε; κ.α & κ.α..!! & προσέξτε!! αν σε κάποια ερώτηση αρνηθείτε ν’ απαντήσετε ...αυτό θα είναι εις βάρος σας..»!!!
-«..Γιατί με ρωτάτε πράγματα που τα απάντησα πριν από 25 χρόνια!! όταν ασφαλίστηκα και γιατί με αντιμετωπίζεται ως υπόδικη και όχι ως ασθενή και ασφαλισμένη σας ..»;
-«..Υπογράψτε παρακαλώ εδώ και δεν νομίζω ότι ήταν αναγκαία η νοσηλεία σας..»!!
-«..Σχεδόν τριάντα χρόνια πληρώνω και μάλιστα ένα πανάκριβο ασφαλιστήριο, δεν φτάνει που έχω την ανησυχία για την υγεία μου!! ήρθατε να μου προσθέσετε και άλλη, να μου φορτώσετε άγχος; αν θα εγκρίνει η Ασφαλιστική τη δαπάνη ..ποιος αποφασίζει αν είναι αναγκαία η νοσηλεία μου; οι θεράποντες γιατροί ή εσείς ; και αν χρειαστώ κάτι ποιο σοβαρό τι θα κάνω..»;
«..Είστε Ελεγκτής γιατρός της Ασφαλιστικής; βγάλατε ήδη δική σας διάγνωση και με απειλείτε; για διακοπές νομίζεται ότι μπήκα.. δεν βλέπετε ότι είμαι με ορούς..»;
Η άγαρμπη ανακρίτρια, δεν ήταν Εκλεκτής Γιατρός αλλά μια απλή υπάλληλος, όχι της Ασφαλιστικής!! αλλά της Διαχειριστικής Εταιρίας.
-«...Νοσηλεύτρια είμαι..!! αυτή την εντολή έχω..!! αυτές τις ερωτήσεις έχει το έντυπο.. »!!
Η νοσηλευόμενη ήταν γιατρός!! και μάλιστα Διευθύντρια Κλινικής σε Κρατικό Νοσοκομείο!!
Αλήθεια ποιος τους έδωσε αυτό το δικαίωμα; την ώρα που ο ασφαλισμένος είναι σε δύσκολη θέση και λίαν ευάλωτος, αντί να του μεταφέρουν παρηγοριά και σιγουριά, του σπέρνουν πανικό; γνωρίζουν αυτή τη συμπεριφορά οι Ασφαλιστικές Εταιρίες; δεν μπορώ να φανταστώ ότι ενεργούν κατ΄ εντολή τους.
Γνωρίζω τι γίνεται και από την μονοπωλιακή συμπεριφορά των Νοσοκομείων, για αχρείαστες νοσηλείες, άσχετες εξετάσεις, υπερβολικές χρεώσεις, που καλούνται να πληρώσουν οι Ασφαλιστικές, μεταφέροντας με τη σειρά τους τα κόστη σε ασφαλισμένους και Διαμεσολαβούντες.
Τι θα γίνει όμως αν η Διαχειριστική ή η Ασφαλιστική δεν εγκρίνει την εισαγωγή και ο ασθενής πάθει ανακοπή στις σκάλες εξόδου; ποιος θα φέρει την ευθύνη;
Με ποιο τρόπο αμείβονται οι Διαχειριστικές; έχουν και μπόνους καλού αποτελέσματος;
Φαίνεται ότι βγήκαν από τα θηκάρια τα κρυφά μαχαίρια, το κλίμα είναι περίεργο και διάχυτη η ένταση, σε όλη την εμπλεκόμενη κλίμακα.
Τα συμφέροντα είναι συγκρουόμενα, άλλος νοσηλεύετε, άλλος διαχειρίζεται, άλλος χρεώνει και εισπράττει, άλλος πληρώνει, άλλος κακοπληρώνει!!
Όλοι επικαλούνται τα δίκαια τους, αυτός όμως που το χάνει και τελικά πληρώνει τη νύφη, είναι ο ασφαλιζόμενος που δεν έχει πλέον επιλογή και βέβαια ο Κλάδος και ο Θεσμός.
Πίστευα ότι ανήκω στους «...καλούς..» τους «..προνομιούχους πελάτες..» αλλά δεν ένοιωσα έτσι.
Από τα 7,82 δισεκατομμύρια ευρώ, για Ιδιωτική Δαπάνη Υγείας το 2024, μόνο το 12,46 %, τα 975 εκατομμύρια, ήταν μέσω Ασφαλιστικών Εταιριών, μας λέει κάτι αυτό;
Άγια μέρα που είναι σήμερα!! ελπίζω οι προστάτιδες του Κλάδου να με φυλάνε !! αλλά αν συνεχιστεί αυτή η φθίνουσα κατάσταση και παρά την «τριπλή» προστασία!! χρειαστεί να νοσηλευτώ, την επόμενη φορά για να είμαι «...ασορτί..» θα φορέσω «...ριγέ..» !!
Κώστας Λάμπρου*
Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής
Αντιπρόεδρος Συνεργατικού Σχήματος «ΠΑΝΟΡΜΟΣ ΣΥΝ ΠΕ»
