Θεσπρωτία: Άσπρο τριαντάφυλλο κρατώ κι αν το πετύχω στη βαφή πολλές καρδιές θα κάψω…

Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου,

Και στη Θεσπρωτία μας εργάζονται ασφαλιστές. Στη Θεσπρωτία την ιστορική της Ηπείρου εκεί από τη 2η χιλιετία κατοικούσαν οι Θεσπρωτοί και ζούσαν από τον Αμβρακικό κόλπο ως το βουνό Τόμαρο και το ποτάμι Θυάμη. Στη Θεσπρωτία ο Όμηρος και η Ελληνική μυθολογία τοποθετεί σπουδαίους θρησκευτικούς τόπους όπως ο Αχέρων και η Αχερουσία λίμνη. Θεσπρωτική αναφέρεται από τον Πίνδαρο, Όμηρο και Αισχύλο και η Δωδώνη. Μαζί με τους κατοίκους Αμβρακίας πολέμησαν εναντίον των Περσών ως Έλληνες. Ωραίες είναι οι πόλεις της η Ηγουμενίτσα, η Παραμυθιά, οι Φιλιάτες, το Μαργαρίτι, η Πέρδικα, η Σαγιάδα. Σ’ αυτήν ανήκει το Σούλι. Τα βουνά της είναι καταλήξεις της Πίνδου. Η οικονομία της βασίζεται στα εμβάσματα των ξενιτεμένων της, στην κτηνοτροφία, στα δάση στη γεωργία. Είναι ο φτωχότερος νομός της Ελλάδος με κατοίκους αγνούς και πατριώτες, καλόκαρδους και φιλόξενους, που τραγουδούν για τη ζωή και το θάνατο και την ξενιτιά σ’ όλους τους τόπους της. Πάνω προς τις Φιλιάτες πάει ο φίλος μου ο Αχιλλέας ο Νίνος, στο χωριό Πλαίσιο και φιλοσοφεί γεμάτος αναμνήσεις και από τη ζωή του και απ’ το ασφαλιστικό έργο του που πρώτος «ξεχέρσωσε» την περιοχή της Ηπείρου Γιάννενα και Θεσπρωτία… Του χρωστάνε πολλά οι ασφαλιστές και οι διάφοροι που ξέχασαν τις ρίζες των πρώτων…
Οι νέοι δεν φρόντισαν την ιστορία τους και γι’ αυτό δεν μπορούν να αναπτύξουν περιοχές.
Η Θεσπρωτία δίνει κι ένα καλό παράδειγμα στο πώς να φερόμαστε. Γράφει στην Οδύσσεια ο Όμηρος πως ο Οδυσσέας διηγείται ότι στη Θεσπρωτών τη χώρα «με φρόντισε ο Φείδων ο ξακουστός βασιλιάς της, χωρίς λεφτά… με καλόντυσε, ο γιος του, με χλαμύδα και χιτώνα και ρούχα…».
Εκεί λοιπόν στη Θεσπρωτία φροντίζουν σήμερα για να έχουν ασφάλιση, δηλαδή ρούχα και φαγητό και στέγη οι Ηπειρώτες ασφαλιστές των εταιρειών.
Ο Παντελής Πανταζής της ALLIANZ συνετός, έμπειρος, καλοδιάθετος με δυο κουβέντες μου ‘δωσε και το δρόμο της σωτηρίας γι’ αυτές τις εποχές. «Η προσωπική σχέση και φροντίδα θα κρατήσει τον κόσμο. Ό,τι άλλη τεχνική και «αλχημεία» να κάνει κάποιος δεν πιάνει. Μόνο η προσωπική σχέση θα κάνει τον άλλο έστω και από ντροπή να μη φύγει… Τι να κάνουν; Τους έκοψαν «τα πόδια» οι περικοπές. Τρεις χιλιάδες πινακίδες κατέθεσαν.
Έχουμε πολλούς δημοσίους υπαλλήλους και καταλαβαίνετε ότι είναι δύσκολα τα πράγματα. Φτωχή περιοχή είναι, τι να κάνουν;
Μόνο οι προσωπικές σχέσεις θα κρατήσουν τους πελάτες στις εταιρείες».
Η έμπειρη γραμματέας Μαίρη Κοντη μου είχε πει ότι τώρα χρειάζονται δυο πράγματα που ευτυχώς τα έχουμε στο γραφείο μας. Προσωπικές σχέσεις με πελάτες και δυνατή εταιρεία με γερές πλάτες και κεφάλαια. Η ALLIANZ έχει και τα δυο…».
Ο κ. Ράπτης της INTERAMERICAN τόνισε πολλές φορές ότι η προσωπικότητα του ασφαλιστή είναι αυτή που μετρά σήμερα στα μάτια του πελάτη. Ό,τι μένει και δεν έχει ακυρωθεί είναι απ’ την παρουσία και μόνο του ασφαλιστή.
Το 90% των πελατών θέλει τον ασφαλιστή του για το αυτοκίνητο για πληρωμή για τα πάντα. Κόβει συνέχεια επενδυτικά και πρόσθετα και κρατά τα άκρως απαραίτητα. Τα ίδια μας είπε και ο Ιλβανίδης Χαράλαμπος της ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ. Τον βρήκαμε κεφάτο, καλόκαρδο, απλό και πρόσχαρο. «Την θέλει κ. Σπύρου την προσωπική επαφή και ο πελάτης. Την επιδιώκει. Νιώθει καλύτερα. Συστήματα που θα κόψουν αυτήν την επαφή θα πάνε χαμένα. Εδώ συζητά και για 10 ευρώ με τον ασφαλιστή. Πού να πει τον πόνο του στα απρόσωπα συστήματα με εισπράκτορες και ταχυπληρωμές και διαδίκτυα… Η ανεργία, η αστάθεια, η φορολογία δέρνει τον κόσμο και είναι τώρα εποχή να του βάλουμε παιγνίδια… Τρέχω κ. Σπύρου 5 και 10 φορές να του εξηγήσω, να τον ενθαρρύνω, να τον καλύψω. Το εκτιμά ο κόσμος. Η μεγάλη μου χαρά είναι η ρευστοποίηση που βλέπω μαζεύοντας λεφτά για την κάλυψη των πελατών αλλά και για την εταιρεία και εμάς… Δούλεψα και με άλλες εταιρείες και το Agency της Εθνικής αλλά εδώ νιώθω καλύτερα. Έχουμε άμεσα κοντά και αμάξι Οδικής Βοήθειας και Ιατρική βοήθεια… Μόνο όσοι πραγματικά προσφέρουν θα επιβιώσουν… Η μάνα μου είναι απ’ την Πέρδικα, να έρθετε μια φορά… Σε γνώρισα στην Θεσσαλονίκη στα εγκαίνια με θυμάσαι;
Ο Κώστας Παπαδάτος που κάνει συμβόλαια για τη ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ στην Ηγουμενίτσα μαζί με δυο συναδέλφους του στις Φιλιάτες και Παραμυθιά μας είπε ότι παρατηρεί μια αύξηση στη νέα παραγωγή που προέρχεται από προσέλευση ασφαλισμένων άλλων εταιρειών και οφείλεται στο τιμολόγιο αλλά και στις άλλες σχέσεις που αναπτύσσονται στα πλαίσια των Αγροτικών Συνεταιρισμών. Όλοι σήμερα θέλουν ανθρώπινες σχέσεις… Θα πρότεινα στον κ. Ζορμπά να συνεχίσει την ανάδειξη αυτών των παραμέτρων ώστε να ωφεληθεί περισσότερος κόσμος… Ο ασφαλιστικός πολιτισμός του «Χθες, σήμερα, αύριο» αξίζει πιο πολύ τώρα.
Ο κ. Μπάμπης Μπότσαρης της ΜΙΝΕΤΤΑ σαφέστατος και καλά ενημερωμένος για τον κύκλο αυτοκίνητο μας έδωσε καλές πληροφορίες. Η προσωπική επαφή μας έμεινε να επιβιώσουμε. Γκρινιάζει ο κόσμος και ακυρώνει ό,τι είναι πρόσθετες καλύψεις και κρατά την απλή ασφάλιση.
Όσοι είχαν απλές τρέχουν σε φθηνότερο τιμολόγιο άλλων εταιρειών. Πολλούς τους ασφαλίζουμε εμείς και τα παίρνουμε λίγα-λίγα… Και στα συνεργεία ο κόσμος βάζει ανταλλακτικά φθηνότερα του εμπορίου για να γλιτώσει ό,τι μπορεί… Η πρόσθετη αξία μας σώζει τις εταιρείες και ημάς… Τα ίδια μας υπογράμμισε σχεδόν και ο κ. Χριστοφίδης Γ… Όποιος δεν πληρώνει κόβεται επιτόπου πια»… Πάνε οι καλές εποχές.
Στέκομαι με σεβασμό σ’ όλους αυτούς που κρατάνε τον ασφαλιστικό θεσμό με νύχια και δόντια σε κάθε γωνιά της πατρίδος μας και στην ιστορική Θεσπρωτία μας.
Η Εγνατία Οδός και το λιμάνι της άρχισαν να φέρνουν κόσμο στην περιοχή της που πιο πολύ ήταν και είναι «περαστικοί», Ευελπιστώ πως το θέμα αυτό θα αλλάξει τώρα που όλα ξαναρχίζουν απ’ το μηδέν. Θα ήταν «άδικος» ο Θεός να την αφήσει φτωχιά. Της έδωσε πλούτη και την τέχνη να «καλλιεργεί» ανθρώπους. Ο Στράβων έγραψε ότι οι Θεσπρωτοί «την από Κεραννίων μέχρι Αμβρακικού παραλίαν νέμονται, χώραν ευδαίμονα έχοντες». Και η ΑΡΓΩ λέει ένας μύθος είχε κατασκευαστεί από ξύλο Δωδωναίας φηγού (βαλανιδιάς).
Ευχόμεθα ό,τι το καλύτερο από το www.nextdeal.gr και ονειρευόμαστε να μας φέρει η τύχη στα πανέμορφα μέρη της και ν’ ακούσουμε ηπειρωτικά τραγούδια στις εκκλησίες και τα πανηγύρια της στη Γλυκή, στο Καστρί, στα Σύβοτα, στην Πέρδικα ή στον Παραπόταμο, την Παραμυθιά, ή τις Φιλιάτες… «Στης Πάργας τον ανήφορο», «Μωρή κοντούλα λεμονιά», «Μη με κοιτάς στα μάτια γιατί ζαλίζομαι, θυμάμαι τα φιλιά σου και σκανδαλίζομαι», « Γιάννη μου το μαντήλι σου τι το’ χεις λερωμένο», «Τούτο το καλοκαιράκι κυνηγούσα ένα πουλάκι», «Στις πικροδάφνης τον ανθό»… «Άσπρο τριαντάφυλλο κρατώ χωριανοπούλα μου, και θέλω να το βάψω λουλουδάκι μου γαλάζιο…».
Αχ καρδούλα μου κι ήξεραν οι εταιρείες να κάνουν ένα γύρο στην Ελλάδα μας, στη Θεσπρωτία μας…
Γλέντι θα ήταν η δουλειά και η παραγωγή! Πολλές καρδιές θα έκαιγαν. Συμφωνείς Αχιλλέα;