Οι ασφαλιστές πιστώσεων θα πρέπει να επικεντρωθούν στην διαχείριση του κινδύνου και των κεφαλαίων τους σύμφωνα με τις πληροφορίες του www.nextdeal.gr και την τελευταία αναφορά της Moody’s επί του θέματος αυτού, προκειμένου να αμβλύνουν τις υψηλότερες κεφαλαιακές απαιτήσεις που υποχρεούται, βάσει της Οδηγίας Solvency II. Την ίδια στιγμή, ο οίκος αξιολόγησης προειδοποιεί ότι η πρόσβαση των ασφαλιστών σε επί πλέον κεφάλαια μπορεί να είναι περιορισμένη, εξαιτίας της ιδιοκτησιακής δομής των κορυφαίων  ασφαλιστών πιστώσεων. Οι ασφαλιστές πιστώσεων ιστορικά λειτουργούν με ελάχιστες κανονιστικές απαιτήσεις κεφαλαίων, ενώ αναφέρθηκαν υψηλοί δείκτες φερεγγυότητας ακόμα και κατά την κορύφωση της οικονομικής κρίσης. Ωστόσο, η Moody's ζητά να αυξήσουν και αυτοί την κεφαλαιακή τους επάρκεια.


Η Moody's στην αναφορά της επίσης τονίζει ότι η πρόσβαση των κορυφαίων ασφαλιστών πιστώσεων μπορεί να περιοριστεί λόγω του ότι είναι μέρος των χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων, τα οποία αντιμετωπίζουν ρυθμιστικούς περιορισμούς κεφαλαίων μέσω της Οδηγίας Solvency II και τους κανόνες της Βασιλείας ΙΙΙ.


Η Euler Hermes ανήκει στην Allianz, η Grupo Catalana Occidente στην Atradius, ενώ η Coface αναφέρει ο οίκος είναι μέρος της Natixis.
Τέλος η Moody's αναφέρει συγκεκριμένα, "εάν το Solvency II {οδηγεί} σε κεφαλαιακές απαιτήσεις καθ’ υπέρβαση των σημερινών διαθέσιμων κεφαλαίων του κλάδου, η πρόσβαση σε εξωτερικά κεφάλαια θα ήταν δύσκολη και ίσως όχι ομοιόμορφη για όλους του κλάδου. Πιστεύουμε ότι αυτό θα επηρεάσει αρνητικά την οικονομική ευελιξία της ασφάλισης των πιστώσεων. Έτσι, αναμένουμε οι ασφαλιστές των πιστώσεων να εστιάσουν την προσοχή τους στην διαχείριση των κεφαλαίων τους, και ακόμα περισσότερο στην προστασία των κεφαλαίων τους, βελτιώνοντας την διαχείριση κινδύνου και περιορίζοντας την αστάθεια των κερδών τους σε περιόδους κρίσης’, τονίζοντας ότι εν αναμονή του Solvency II, οι ασφαλιστές των πιστώσεων μπορούν να στηριχτούν στους αντασφαλιστές.


Από την άλλη οι ίδιοι τονίζουν παρά το ότι οι ασφαλιστές πιστώσεων μπορούν να επωφεληθούν από τους αντασφαλιστές σε βραχυπρόθεσμο διάστημα, σε μακροπρόθεσμο όμως διάστημα η παροχή αυτή μπορεί να είναι ασταθής, ή να κοστίζει ακριβά, με αποτέλεσμα η υψηλή εξάρτηση των ασφαλιστών από τους αντασφαλιστές να είναι αρνητική για την αγορά.