Ίσως η πιο εμβληματική ατάκα στις ιστορίες του Αστερίξ είναι εκείνη όπου αναφωνεί: «Θα πέσει ο Ουρανός στο κεφάλι μας».

Το θυμήθηκα, αφού διάβασα την επικαιρότητα:

Ο Τραμπ θέλει να καταργήσει την Ευρώπη, πράγμα στο οποίο συμφωνεί και ο Πούτιν.

Η Τουρκία επιμένει ότι τα σύνορά της είναι εν δυνάμει εκείνα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ειδικότερα εκείνα της Γαλάζιας Πατρίδας, δηλαδή σχεδόν τα 3/4 της Ελλάδας. Περιμένει την συμφωνία για την Ουκρανία, που θα αποτελέσει προηγούμενο για να έχει «νόμιμο» δικαίωμα.

Και ενώ ο Ουρανός είναι πιθανό να πέσει στο κεφάλι μας, διαβάζω και τα υπόλοιπα νέα:

Οι αγρότες έχουν τα δίκια τους, γι' αυτό και είναι νόμιμο να διαλύουν τις ζωές των άλλων κάθε χειμώνα. Ειδικότερα φέτος, γιατί σταμάτησε το πάρτι του ΟΠΕΚΕΠΕ (για τον οποίο τα πρόστιμα τα πληρώνουμε εμείς, οι υπόλοιποι).

Και μετά έχουμε τα λογοτεχνικά events: Παρουσίαση βιβλίου και γιορτή για τα γενέθλια εφημερίδας.

Όπου, εμείς, (οι άσχετοι οι από κάτω, που δεν καταλαβαίνουμε, ούτε θυμόμαστε), μετράμε υποψήφιους πρωθυπουργούς και Προέδρους Δημοκρατίας, επί πλέον των άλλων που το έχουν ήδη δηλώσει.

Εν μέσω βεβαίως της νέας αστακομακαρονάδας και του Lifestyle No 2 (για την παλιά και το πρώτο Lifestyle, οι ανωτέρω δεν θυμούνται τίποτα, όπως και οι άλλοι για το 2015 έως το 2019). Η νέα αυτή No2 έκδοση εμφανίζεται ενισχυμένη με την προσθήκη της «νέας κουζίνας», των καλλιτεχνικών και πολιτιστικών εγκαινίων, των τετραήμερων(+) γλεντιών και των μαύρων ημιφορτηγών, τα οποία είναι υπεράνω (δηλαδή δικαιούνται να μας πατάνε ως ένδειξη πλούτου - ανεξαρτήτως προέλευσης βέβαια).

Όταν ο Ουρανός πέσει στο κεφάλι μας, δανειστές και δανεικά δεν θα υπάρξουν ξανά, οι ενδιαφερόμενοι για το Χάος θα έχουν ως συνήθως φύγει λίγο πιο πριν (μερικοί ήδη λείπουν) και εμείς οι υπόλοιποι όλοι θα μείνουμε μόνοι μας να το παλεύουμε, όπως γίνεται πάντα.

Τουλάχιστον θα κρατάμε ντιζαϊνάτη ομπρέλα.