Ο Αντώνης Κατσαράς (στη φωτογραφία) στοχεύει μια νέα παραγωγή 20.000.000 στα επόμενα τρία χρόνια και 40.000 νέους πελάτες μέσω του Γραφείου πωλήσεων που διευθύνει.
Γεννήθηκε το 1950 και μπήκε στο επάγγελμα 23 χρονών (Φεβρουάριο του 1973 στην INTERAMERICAN, στην οδό Σταδίου 10 στο Unit του Κώστα Κουβελιώτη στην Δ/νση Κ. Τσαμπούκου υπό τον Παύλο Ψωμιάδη. Στον ίδιο χώρο ξεκίνησα κι εγώ ασφαλιστής 29 Οκτωβρίου 1973. Τον Φεβρουάριο του 1981 απεχώρησε από την INTERAMERICAN μαζί με τον Γ. Καπουράνη και αρκετά άτομα ακόμα φτιάχνοντας το πρακτορείο METROLIFE. Σεπτέμβριο του ’81 φτιάχνουν με τον Βασίλη Κέκη το ιστορικό υποκατάστημα στο Αιγάλεω, ένα χώρο φυτώριο επιτυχιών. Το 1986 αναλαμβάνει τη Δ/νση Πωλήσεων του δικτύου METROLIFE που ιδρύθηκε το 1987 αφήνοντας στην ασφαλιστική αγορά πλήθος συνεργατών, στελεχών, πρωτοβουλιών, πρωτόγνωρων για την ασφαλιστική αγορά που άλλα πέρασαν στον Φοίνικα και Groupama και άλλα διασκορπίστηκαν στην υπόλοιπη αγορά. Είναι πολλοί οι ανταγωνιστές του που «τρώνε ψωμί» απ’ τον ιδρώτα του. Το 2002 είναι στην ομάδα που «έχτισε» την AVANTI που αργότερα ενσωματώθηκε στην INTERNATIONAL LIFE και αυτός την Εμπορική Δ/νση. Σήμερα έχει συμφωνήσει με την Ευρωπαϊκή Πίστη και ανέλαβε μια νέα Δ/νση Πωλήσεων συνεχίζοντας την ευχάριστη ζωή της πώλησης της ανάπτυξης ανθρώπων και τα σχετικά. Η ζωή του ήταν μια διαρκής εξυπηρέτηση του πελάτη και ασφαλιστή που του έγινε δημιουργική συνήθεια.
Ήδη κατέκτησε αρκετές θέσεις στη νέα εταιρεία και ο Γιώργος Καπουράνης της μακρόχρονης φιλίας και συνεργασίας ήταν εκεί και τον χειροκρότησε στα «εγκαίνια» του νέου ξεκινήματος.
Τον χειροκρότησαν και μίλησαν για την αισιοδοξία που νιώθουν οι επικεφαλής της εταιρείας του Δ/νων Σύμβουλος κ. Χρ. Γεωργακόπουλος και ο Γενικός Δ/ντής Ν. Χαλκιόπουλος η κ. Ρούσση η κ. Λαμπροπούλου κ.ά.
Δίπλα του ο Γ. Δογιβαν και ο Δ. Μαρινόπουλος που όλοι μαζί βράβευσαν τον Π. Λιόλιο πρώτο ασφαλιστή τους και στην εταιρεία στον κλάδο ζωής, τον α’ Δ/ντή όλης της εταιρείας Δ. Μαρινόπουλο και την Κλ. Ιατρού για τις επιδόσεις της στον Κλάδο Ομαδικών.
Τον άνθρωπο αυτής της «συσσωρευμένες εμπειρίας» επιτυχιών βραβείων και λαθών τον πρωτογνώρισα το Μάρτιο 1975 όταν διαβάζοντας το περιοδικό «ΙΝ» που επιμελείτο ο Γ. Πρεβελάκης τον είδα σε μια φωτογραφία κάτω απ’ τον τίτλο «ΕΙΔΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΥΠ/ΤΟΣ Κ. ΚΟΥΒΕΛΙΩΤΗ». Ο τίτλος του θέματος ήταν ΜΙΑ ΑΞΙΕΠΑΙΝΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ και το άρθρο υπέγραφε ο Παύλος Ψωμιάδης. Ο Αντώνης Κατσαράς, 25χρονος, φορούσε ένα πουκάμισο με τετράγωνα καρό, κοίταζε κατευθείαν μπροστά στα μάτια, είχε μακρύ μαύρο μαλλί που σκέπαζε τ’ αυτιά, καθαρό βλέμμα και νεανικό πρόσωπο που θύμιζε τα λόγια του ποιητή PETRARCA «Άνοιξη νιότη του χρόνου-Νιότη άνοιξη της ζωής». Η ειδική ομάδα ήταν εννέα ασφαλιστές του υπ/τος Κ. Κουβελιώτη (Τάκης Θλιβέρης, Σωτ. Κουβελιώτης, Γιώργος Κοκκόρης, Μανούσος Βαϊρακτάρης, Αντώνης Κατσαράς, Τιτίκα Γεωργιάδου, Παναγιώτης Ορφανός, Γεώργιος Μέξας, Θεοδοσία Χριστοφή) που θα εφήρμοζαν ένα πρόγραμμα εργασίας το 1975, για να κατακτηθούν οι στόχοι και αξιοποιηθεί σωστά ο χρόνος. Εκπαιδευτής της ομάδας ο Παύλος Ψωμιάδης. Έπρεπε να εφαρμόσουν ό,τι εκπαιδεύτηκαν, να αυξήσουν το εισόδημά τους 30%, να αποκτήσουν κύρος και γόητρο, να κάνουν συνεχή προσπάθεια εξεύρεσης πελατών κλπ.
Επειδή «τίποτα που δεν αποτολμάται δεν κερδίζεται» αυτοί τόλμησαν και πέτυχαν. Από το μήνα Μάρτιο άρχισαν ονόματα της ομάδας να εμφανίζονται στους καλύτερους πρώτους. Στα αποτελέσματα διαγωνισμών του έτους 1977 που κρατάω επειδή είχα και εγώ επιτυχίες, είναι όλοι μέσα στους πρώτους και οι μισοί στους κορυφαίους της Λέσχης διακεκριμένων.
Ο Αντώνης Κατσαράς γνωρίζει πολύ καλά τη ζωή των Πωλήσεων, γνωρίζει πολλά για πολλούς, πολλοί επίσης πολλά γι’ αυτόν κάτι που είναι απαραίτητα στις πωλήσεις της μικρής μας αγοράς. Έχει δουλέψει πολύ ακόμα και για κάποιους που δεν το γνωρίζουν ή και για μερικούς που ξέχασαν.
Πιστεύω πως είναι ένας καλός σύμμαχος επιτυχίας.
Έμαθε να μάχεται ομού. Έμαθε να είναι πρόμαχος, μαχόμενος στην πρώτη σειρά και προστάτης των κατόπιν ερχομένων. Γνωρίζει τη λέξη υπέρμαχος ότι σημαίνει αυτόν που μάχεται υπέρ των άλλων. Γνωρίζει ακόμα ότι η λέξη βοηθός σημαίνει αυτόν που θέει, τρέχει στη βοή, φωνή κάποιου που ζητάει βοήθεια.
Είναι ένας καλός αρωγός που απλώνει το χέρι να δώσει αρωγή.
Καλή συνέχεια Αντώνη! Θα τα ξαναπούμε.

Ε.Σ.