Διάβασα την πρόσφατη έκθεση για την νομισματική πολιτική 2012 – 2013 της ΤτΕ διαμεσολαβητές μου με ενδιαφέρον, προκειμένου να εξάγω τα δικά μου συμπεράσματα, για την πορεία της ελληνικής οικονομίας και του τραπεζο-νομισματικού  συστήματος. Εστίασα την προσοχή μου στο κεφάλαιο ΙV.Ι, που αφορούσε τις προοπτικές αξιοποίησης της ιδιωτικής ασφάλισης και το συνταξιοδοτικό σύστημα των τριών πυλώνων. Στάθηκα ιδίως στο κεφάλαιο V.10  που αφορούσε τις εξελίξεις ενός σημαντικού  κλάδου της οικονομίας όπως του ασφαλιστικού, όπου ο κος Προβόπουλος του έκανε την τιμή να αφιερώσει μόλις μιάμιση ολόκληρη σελίδα!!! Δεν θα έπρεπε σε ένα σύνολο 110 περίπου σελίδων που αφιερώνεται στην  νομισματική-οικονομική πολιτική και τις τράπεζες, ο κος Προβόπουλος να μας αναλύσει και εμάς λίγο περισσότερο τα οικονομικά μεγέθη της ασφαλιστικής αγοράς και να προτείνει λύσεις στα μακροχρόνια προβλήματά της, αντί να αναφέρεται τόσο ερασιτεχνικά και ίσως αδιάφορα θα έλεγα  γι αυτήν. Μήπως αντιλαμβάνεται ότι μία πιο ενδελεχής ενασχόληση με την ιδιωτική ασφάλιση, μόνον μπελάδες προκαλεί στους επόπτες και τις ελληνικές κυβερνήσεις και γι αυτό θέλει να αποφύγει την φωτιά ;

Μήπως δεν γνωρίζει την πραγματικότητα σε βάθος, άρα είναι προτιμότερο να ασχολιέται με την διάσωση των ελληνικών τραπεζών που σαφώς ξέρει καλύτερα; Αυτό θα φανεί στα επόμενα χρόνια και στις επόμενες κινήσεις που θα γίνουν από πλευράς της ΤτΕ, αλλά ομολογώ πως κι αυτές οι ελάχιστες αναφορές που έγιναν για την αγορά μας, μάλλον με ξένισαν και με προβλημάτισαν για τον πραγματικό βαθμό γνώσης των αδυναμιών της.  Οφείλω να αναφερθώ λίγο στην ελληνική οικονομία  όπου τα περισσότερα μεγέθη και οι προβλέψεις, ήδη διαψεύστηκαν από την ζωή, αλλά και διαψεύδονται καθημερινά ιδίως μετά  την πρόσφατη  ομολογία του ΔΝΤ, για την αποτυχία των μνημονιακών πολιτικών και την διάψευση των αριθμών και όλων των οικονομικών μεγεθών που προβλέφθηκαν σε όλο το οικονομικό πεδίο από τους δανειστές μας. Ήδη ο διεθνής τύπος βρίθει σχολίων, ότι η ιστορία των μνημονίων τελικά ξεκίνησε και συνεχίζεται, προκειμένου να διασωθούν αρχικά οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες για να φορτωθούν σταδιακά οι δικές μας τράπεζες και οι Έλληνες με τα παιδιά τους το πρόβλημα,  σύμφωνα με  τις οδηγίες προφανώς των προϊσταμένων του κου Προβόπουλου, δηλ. της ΕΚΤ στην Φραγκφούρτη και των εταίρων μας στην ΕΕ με προεξάρχοντες τους Γερμανούς.

Σαφώς υπάρχει  συνενοχή ή και εγκληματική ανοχή του πολιτικού συστήματος, που αποδείχθηκε επιεικώς κατώτερο των περιστάσεων, ώστε να εφαρμοστεί μία πιο έντιμη πολιτική υπέρ των Ελλήνων και λιγότερο υπέρ των αγορών και των  τραπεζών. Οι Ελληνικές τράπεζες ήταν αναπόφευκτο να αντιμετωπίσουν με την σειρά τους προβλήματα ανακεφαλαιοποίησης μετά την οικονομική πολιτική που εφαρμόστηκε. Η συνεχώς παραπαίουσα οικονομία μας με συνολική απώλεια του ΑΕΠ άνω του 25% τα τελευταία χρόνια, με ανεργία σχεδόν 30% από την οποία το 65% στους νέους, με διακόσιες χιλιάδες ελληνικές οικογένειες με μηδενικό εισόδημα, σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις του πρωθυπουργού, με ανασφάλιστους αυτοαπασχολούμενους που ξεπερνούν τις 500 χιλιάδες, τη φτώχεια και την ανέχεια, σωρεύτηκαν  πλήθος προβλημάτων που  οδήγησαν σε έλλειψη ρευστότητας και σε κλείσιμο χιλιάδων επιχειρήσεων. Η μείωση μισθών και συντάξεων και η ανεργία οδήγησε προφανώς στην απώλεια των δημοσίων εσόδων, καθώς και των εισφορών προς τα ταμεία, Μοιραίο ήταν να πάψουν να εξυπηρετούνται τα δάνεια  προς τις τράπεζες, που μετατράπηκαν σταδιακά σε επισφαλή (κόκκινα) και έτσι όλες ανεξαιρέτως οι τράπεζες μπήκαν με την σειρά τους κατά το 90 έως το 100% στο ΤΧΣ, χωρίς ακόμα να έχουν εντελώς διασωθεί, αφού δεν γνωρίζουμε ακόμη το ύψος αυτών των επισφαλειών. Είναι επομένως μάλλον οξύμωρο ή προκλητικό να προβάλλονται ευκαιρίες τόσο κυνικά για την ανάπτυξη του τραπεζικού και του συνταξιοδοτικού συστήματος(κεφ. I.VI)  μέσω του συστήματος των τριών πυλώνων. Εδώ δεν υπάρχει καν εισόδημα για την καθημερινή επιβίωση μιας μέσης  αστικής οικογένειας, πόσο μάλλον να βάλει χρήματα στην άκρη για καταθέσεις ή πρόσθετες συντάξεις . Ακόμη και οι λιγοστοί που έχουν κάποιο περισσευούμενο  εισόδημα, έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στο τραπεζικό και ασφαλιστικό σύστημα. Ιδίως μετά τα πρόσφατα γεγονότα της Κύπρου, πολύ λίγοι θα σκεφθούν κάποια μακροπρόθεσμη επένδυση ή αποταμίευση συνταξιοδοτικού χαρακτήρα σε τράπεζα ή ασφαλιστική επιχείρηση. Παρ όλα αυτά έχει ενδιαφέρον να εξετάσουμε την έκθεση σε ότι αφορά τις προοπτικές της ιδιωτικής ασφάλισης, όπου αρχικά προκαλεί ενδιαφέρον ένα διάγραμμα που παρουσιάζει ότι η Έλληνες μέχρι και το 2011, δεν διέθεταν τίποτε για συμπληρωματική ιδιωτική ασφάλιση σε αντίθεση με τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες και το σύνολο των χωρών του ΟΟΣΑ. Ο λόγος κατά τον κ διοικητή ήταν οι έως τώρα θεσμικές αγκυλώσεις, αλλά κυρίως «η γενναιοδωρία του πρώτου πυλώνα εις βάρος του πρώτου και του δεύτερου πυλώνα», πράγμα που ισχυρίζονται και οι ασφαλιστικές εταιρίες στην Ελλάδα. Επομένως τι θα έπρεπε να γίνει όπως και έγινε? Να περιοριστεί αυτή η γενναιοδωρία των κοινωνικών ταμείων, ώστε οι Έλληνες να στραφούν προς τις ιδιωτικές συντάξεις, όπως συνέβη με την ασφαλιστική μεταρρύθμιση του 2010. Έτσι  εκτιμάται ότι θα περιοριστούν οι συντάξεις στο 48,5%  έναντι του 95,7% που ίσχυε πριν την ασφαλιστική μεταρρύθμιση. Επομένως όπως τονίζει και η έκθεση δημιουργούνται προϋποθέσεις για την ανάπτυξη ιδιωτικών συνταξιοδοτικών προγραμμάτων, αλλά με την προϋπόθεση «υψηλής συμμετοχής, υψηλών εισφορών και επαρκών αποδόσεων». Υπάρχουν όμως εμπόδια συνεχίζει η έκθεση στο ασταθές και χωρίς κίνητρα φορολογικό καθεστώς που αντιμετωπίζουν οι εργοδότες, στο υψηλό ποσοστό πολύ μικρών και μικρών επιχειρήσεων, που δεν μπορούν θεσμικά να ιδρύσουν ταμείο και στην γραφειοκρατία. Επομένως εάν καταλάβατε καλά πάμε ολοταχώς για συμπληρωματικές πρωτοβουλίες και νομοθετικές ρυθμίσεις που θα έχουν στόχο την ανάπτυξη των ιδιωτικών συντάξεων.

Ποιες θα είναι οι ασφαλιστικές που θα πάρουν το μεγαλύτερο μερίδιο αγοράς, όλοι μπορούμε να το φανταστούμε. Ασφαλώς οι μεγάλες οι φερέγγυες και αυτές που θα παρέχουν υψηλές αποδόσεις, που στην πλειοψηφία τους εκφράζονται από πολυεθνικά συμφέροντα. Θα μου πείτε κακό είναι? Όχι κατ’ ανάγκη, αλλά δείχνει μία κατεύθυνση στις διαρθρωτικές αλλαγές που θα ακολουθήσουν, αλλά και τι περιμένει τις ελληνικές ασφαλιστικές επιχειρήσεις που δεν θα αναδιαρθρώσουν και ενισχύσουν τα κεφάλαιά τους γρήγορα. Κατά τα άλλα ούτε λόγος να γίνεται, για τις επισφάλειες των ιδιωτικών ασφαλιστικών επιχειρήσεων, τις πραγματικές αξίες των ακινήτων τους, τις αποτιμήσεις των κάποτε ισχυρών τραπεζικών μετοχών τους που έχουν υποστεί καθίζηση, τις συνεχείς εκκλήσεις για την αναβολή εφαρμογής του solvency II (γιατί άραγε;) και τελικά τον βαθμό της φερεγγυότητάς τους. Ποτέ δεν θα πρέπει να υπάρξουν στο μέλλον φαινόμενα τύπου Ασπίδας και VDV Leben που η μόνη εγγύηση κεφαλαιακής της επάρκειας ήταν ένα σπαθί του Λουδοβίκου του 14ου  , που έφερε το αφεντικό της στον έκπληκτο επικεφαλής της προηγούμενης ΕΠΕΙΑ, αφού προηγουμένως ξεκοκάλισε περίπου 50 εκατομμύρια ευρώ από τις οικονομίες των ελλήνων μεταναστών της Γερμανίας για μελλοντικές συντάξεις. Εξακολουθεί βεβαίως να ξενίζει το γεγονός, ότι δεν επιχειρείται ακόμη από την ΤτΕ, να μπει σε εφαρμογή ο εσωτερικός εποπτικός έλεγχος ως διαδικασία του solvency II, αλλά και δεν υπάρχει καν ως αναφορά στην έκθεση για την αναγκαιότητά του μαζί με την διαφάνεια που προϋποθέτει αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές. Χαρακτηριστική είναι η συνέντευξη του Μανώλη Βαμβακάρη στο nextdeal του Μαΐου 2013, που τονίζει ότι ο εσωτερικός έλεγχος των ιδιωτικών επιχειρήσεων είναι υπό διωγμό, αναφέροντας ότι τις περισσότερες φορές οι υπεύθυνοι εσωτερικού ελέγχου, είναι διορισμένα πρόσωπα της διοίκησης, αρεστά και έμπιστα σε αυτήν  ή άσχετοι χωρίς σοβαρές εποπτικές αρμοδιότητες, ασφαλώς για να δημοσιοποιούνται ότι στοιχεία είναι αρεστά στην διοίκηση. Με τέτοιες «αναπτυξιακές νοοτροπίες» δεν γυρίζει το ματσάκι και το ασφάλιστρο κ Προβόπουλε και γι αυτό ας μείνουμε προς το παρόν στις καρτούλες υγείας και τα αυτοκινητάκια. Όσο για την πιστοποίηση των διαμεσολαβούντων, αντί να επαίρεστε στην έκθεσή σας για την multiple choice  πιστοποίηση, μόλις 4.000 ασφαλιστικών συμβούλων σε 2,5 χρόνια, αντί των 16.500 της προηγούμενης τεχνικής επιτροπής στα ίδια χρόνια, μήπως πρέπει να μας πείτε τις θα γίνει με τις εξετάσεις των πρακτόρων και μεσιτών που περιμένουν αλλά φως δεν βλέπουν;

Aναδημοσίευση από το Nextdeal τεύχος 296 που κυκλοφορεί στα περίπτερα όλης της χώρας