Τους τελευταίους δύο περίπου μήνες τα φώτα της δημοσιότητας είναι δικαιολογημένα στραμμένα στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, όπου η κατάσταση είναι ρευστή και τα απόνερα της κοινής στρατιωτικής επιχείρησης ΗΠΑ και Ισραήλ έχουν φτάσει μέχρι την Ευρώπη και άλλες γωνιές του πλανήτη.

Ωστόσο, σε ένα άλλο ανοιχτό γεωπολιτικό μέτωπο, αυτό της ανατολικής Ουκρανίας, οι συγκρούσεις συνεχίζονται και αναμένεται να συνεχιστούν για μεγάλο χρονικό διάστημα ακόμη. Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια και δύο μήνες από το πρωινό εκείνο που η Μόσχα αποφάσισε να εισβάλει στο ουκρανικο έδαφος και οι μάχες συνεχίζονται σε καθημερινή βάση. Από τη μία πλευρά, οι ρωσικές δυνάμεις δεν σταματούν τις αεροπορικές επιθέσεις με πυραύλους και ντρόουνς σε ολόκληρη την ουκρανική επικράτεια. Παράλληλα,  ο ρωσικός στρατός πασχίζει πάση θυσία να διαλύσει τις αμυντικές γραμμές των Ουκρανών στο Ντονμπάς και σε άλλες κρίσιμες περιοχές, όπως είναι η Ζαπορίζια ή το Χάρκοβο. Παρ’ όλα αυτά, η Ουκρανία επιδεικνύει σε ολόκληρη την παγκόσμια κοινότητα την ανθεκτικότητα της, αλλά και την ακλόνητη αποφασιστικότητα της να αμυνθεί της εδαφικής της ακεραιοτητας και της εθνικής της κυριαρχίας μέχρι τέλους. Στον τομέα της άμυνας έχει πετύχει πολλά μέσα από την ανάπτυξη μονάδων παραγωγής ντρόουνς και την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, επιτεύγματα τα οποία δυσχεραίνουν τη θέση των εχθρικών δυνάμεων και πλήττουν την αυτοπεποίθηση τους. Επι του πεδίου, από την αρχή του 2026 και επειτα οι ουκρανικές ειδικές δυνάμεις με στοχευμένες δράσεις έχουν καταφέρει όχι μόνο να κρατήσουν τις γραμμές τους, αλλά και να αναταλάβουν εδάφη σε θέσεις-κλειδιά, όπως είναι οι περιοχές του Χαρκόβου, της Ζαπορίζια και του Ντνίπρο. Πρόκειται για προέλαση σε βάθος εκατοντάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων, η οποία καταδεικνύει πως η ουκρανική πλευρά μπορεί να πετύχει κάποιους από τους στόχους της στο μέλλον. Πιο συγκεκριμένα και σύμφωνα με το Ινστιτούτο Μελέτης του Πολέμου (ISW) και τη γερμανική Die Zeit, oι ουκρανικές δυνάμεις προέλασαν κοντά στο Βοβτσάνσκ στην περιοχή του Χαρκόβου. Η σχετική έκθεση αναφέρει ότι ο ουκρανικός στρατός κατάφερε να προωθηθεί κατά μήκος μιας σιδηροδρομικής γραμμής νότια της πόλης. Ουκρανικά στρατεύματα προέλασαν επίσης στην περιοχή της Ζαπορίζια. Όπως γράφουν οι αναλυτές του ISW, ο ουκρανικός στρατός κατέλαβε έδαφος νότια του Ορίχιβ κοντά στη Νοβοντανίλιβκα. Στην αντίπερα όχθη, τα ρωσικά στρατεύματα έχουν σημειώσει σποραδικές προελάσεις στην πρώτη γραμμή νοτιοδυτικά της Κοστιαντίνιβκα, χωρίς, ωστόσο, να έχουν καταφέρει να έχουν ακόμη θέσει την περιοχή υπό τον έλεγχό τους. Ο ρωσικός στρατός καταγράφει μεγάλες απώλειες στα πεδία των μαχών, σημείο που προσπαθεί να εκμεταλλευτεί η ουκρανική πλευρά και σε επικοινωνιακό επίπεδο για να ενισχύσει το φρόνημα των στρατιωτών της, αλλά και του άμαχου πληθυσμού. Αίσθηση προκάλεσε η είδηση που μεταδόθηκε και από γερμανόφωνα μέσα (αυστριακή Der Standard), σχετικά με τη δυσαρέσκεια της ουκρανικής πλευράς για την απόφαση του Ισραήλ να δεχθεί σιτηρά, προερχόμενα από τις κατεχόμενες περιοχές της ανατολικής Ουκρανίας. Μάλιστα, η Κυβέρνηση κάλεσε τον Ισραηλινό Πρέσβη στο Κιέβο για να δώσει εξηγήσεις. Την ίδια ώρα, ο Βολοντιμιρ Ζελένσκι επεκτεινε την ισχύ του στρατιωτικού νόμου και της επιστράτευσης για τρεις ακόμη μήνες, έως και τις αρχές Αυγούστου 2026, ενώ δίνει βαρύτητα στο σχεδιασμό για την επόμενη μέρα και τη βιωσιμότητα του ουκρανικού κράτους. Στο πλαίσιο αυτό, η ουκρανική πλευρά συνδέει την επίτευξη μιας βιώσιμης ειρηνικής λύσης με την ενταξη της χώρας στην Ε.Ε. Οι Βρυξέλλες στέκονται θετικά σε αυτή την προοπτική, βλέπουν μέσα από την επίτευξη των στόχων της Ουκρανίας την ενίσχυση της ευρωπαϊκής ανθεκτικής προσαρμοστικότητας (resilience) και εργάζονται εντατικά προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση. Ο δρόμος για τη δημιουργία προϋποθέσεων ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή είναι ακόμη μακρύς, ενώ η εξεύρεση κοινού τόπου επιβάλλει υποχωρήσεις και από τη ρωσικη πλευρά. Θα είναι ποτέ ο Πούτιν διατεθειμένος να τις κάνει; Περιθώρια αισιοδοξίας, υπό τις παρούσες τουλάχιστον συνθήκες, δεν υπάρχουν.....