17 χρόνια μετά, 1993 – 14.5.2010 στο Divani Apollon Palace, το Ανθρώπινο Δυναμικό της Schweiz Life κατάφερε να συγκεντρωθεί και να επανενωθεί ξανά για μερικές ώρες...

Συγκινητική είναι η επιστολή του κ. Πάνου Ρογάρη αναφορικά με τη συνάντηση:

ΔΕΝ πιστεύω ότι έχει ξανασυμβεί να έχει κλείσει μια εταιρία και να βρίσκονται μετά από 17/18 χρόνια οι Άνθρωποί της …..Φαίνεται ότι  οι δεσμοί ήταν πολύ ισχυροί ….η αγάπη πολύ πλατιά και βαθιά και αυτό φάνηκε περίτρανα σε αυτή την πρώτη μάζωξη …..

Παρόντες 30 + 2 πλήρωσαν, αλλά δεν κατάφεραν να είναι μαζί μας  + 1 τηλεφωνική επικοινωνία με τα Χανιά ( διότι το ΠΑΜΕ δεν άφησε τα πλοία να φύγουν) + 1 επιστολή + ακόμη 15 που δεν τους άφησαν διάφορες υποχρεώσεις να είναι κοντά μας.

Υπήρχε εκπροσώπηση όλων των τμημάτων πλην του λογιστηρίου. Υπήρχε εκπροσώπηση σχεδόν στο 100% και του Schweiz Fund.  

Ήταν για όλους μια πολύ ευχάριστη βραδιά, πλούσια σε αναμνήσεις ή σε αποκαλύψεις όπως πχ. Ποιος ήταν ο λόγος που έκλεισε η αυτή η μοναδική εταιρία ??Κάποιοι πρότειναν να συσταθεί «εξεταστική επιτροπή των πραγμάτων» για να διερευνήσει τα βαθύτερα αίτια για το κλείσιμο……. και να λογοδοτήσουν  στο λαό……..

Έλειψαν οι πρωταγωνιστές. Έλειψαν πρόσωπα κλειδιά της πρώτης γραμμής, αλλά και των  …. μετόπισθεν…..  Έλειψαν πολλοί από τους παλιούς μας Συναδέλφους και καλούς μας φίλους. Η Θεσσαλονίκη δε μπόρεσε να πετάξει λόγω της σκόνης από το ηφαίστειο της Ισλανδίας, όπως και τα 2/3 της Πάτρας.

Μας έλειψε πολύ και ένας καλός φίλος όλων μας, ένας γλεντζές μπουσικοπαίκτης, που ήξερε να μεταφέρει με τα πιο απλά,  συχνά με πολύ χιούμορ και σόκιν λόγια,  τα πιο σοβαρά και περίπλοκα προβλήματα υγείας. Ήταν ένας μοναδικός γιατρός που θα θέλαμε να τον είχαμε μαζί μας αυτή τη βραδιά. Μας έλειψε ο Νίκος Παπαθανασίου.

Θυμηθήκαμε όμορφες στιγμές και ταξίδια  του τότε …δηλαδή τα χρόνια που δένανε τα σκυλιά με τα λουκάνικα ……που δεν υπήρχε ΔΝΤ και μέτρα λιτότητας.

Μας έλειψε ο χρόνος. ΔΕΝ μίλησαν όλοι. Εγώ δεν πρόλαβα να μιλήσω και είχα τόσα πολλά να πω….. Θέλουμε όλοι να μιλήσουν για αυτά που είδαν, που αισθάνθηκαν, που γεύτηκαν …..  ή να μας μιλήσουν για την παρούσα τους ζωή,  όπως έκαναν αρκετοί, ή να μας μιλήσουν για τα μωρά τους τα νέα ή και τα παλιά, για  τη νέα τους δράση ή τι κάνουν τώρα που είναι σε σύνταξη…...

Ακούστηκαν πράγματα καταπληκτικά. Όλοι μας, πια ανεξάρτητοι και απελευθερωμένοι από τα δεσμά των θέσεων ιεραρχίας εκείνης της εποχής, μιλήσαμε έτσι όπως βιώσαμε τότε τις διάφορες καταστάσεις χωρίς ταμπού, χωρίς πάθος, χωρίς υστεροβουλία….  

Είχαμε τόσα πολλά να πούμε που πραγματικά θα μπορούσαμε να τρώμε (αφήσαμε πολλά φαγητά και γλυκά ) / να πίνουμε και να μιλάμε μέχρι και σήμερα !

Ακούσαμε μόνο ένα ανέκδοτο του αγαπημένου μας Σπύρου Νικολαΐδη, αλλά έχει ακόμη κι άλλα να μας πει, όπως και για εκείνη την εποχή – 20 χρόνια πριν – ή για το πώς εξελίχθηκε εκείνη η παράλληλη ιστορία με τον Φοίνικα Καλλιθέας….ή για τις γλυκασίες…..

Γι’ αυτό πρέπει να ξαναβρεθούμε μετά από 2/3 χρόνια. Πρέπει να συνεχίσουμε όλα αυτά που αφήσαμε στη μέση. Πρέπει να συνεχιστούν οι αποκαλύψεις, οι εξομολογήσεις και όλα αυτά που έμειναν ανεξίτηλα στις καρδιές  μας… δηλαδή να συνεχίσουμε αυτή την ομαδική ψυχαναλυτική διαδικασία ….που ίσως είναι ένα πένθος που έμεινε επί χρόνια βουβό / ένας γενναίος θρήνος / ένα γλυκό μνημόσυνο που σου δίνει  όμως φτερά πιο μεγάλα… πιο δυνατά ….μια γλυκιά αισιοδοξία…..

Η Βικτώρια παρ΄ ότι έχει αλλάξει επαγγελματική κατεύθυνση είπε στο τέλος  των όσων είπε από το podium: «Είμαι έτοιμη να ακολουθήσω,  εάν οι Ανθρωποι  της Schweiz Life αποφασίσουν να κάνουν κάτι όλοι μαζί ……» !!!!!  

Ο Νικολάκος πρότεινε την επόμενη φορά να διοργανώσουμε κανονικό Συνέδριο …ίσως και δύο ημερών με ομιλητές, εισηγήσεις, προσκεκλημένους από το εξωτερικό, βραβεύσεις, με φοβερό gala, ορχήστρες στο κλείσιμο των εκδηλώσεων ….κ.λπ.…...

Πότε θα είναι η επόμενη φορά ????
Πότε να βρεθούμε πάλι…..?…σε 2 /3 χρόνια…?????.

Υγεία , πολλή Δύναμη  + Καλή αντάμωση την επόμενη φορά !!

Πάνος Ρογάρης