Αγαπητέ κ. Σπύρου,

Σε συνέχεια της επιστολής με θέμα «Αγαπητέ μου Γιώργο, φίλε ασφαλιστή...» δημοσιευόμενης στην ηλεκτρονική έκδοση της έγκριτης εφημερίδας σας με ημερομηνία 23/04/2010, καθώς και σειράς προβληματισμών που εγείρονται μέσα από τη διεισδυτική ματιά με την οποία προσεγγίζεται και αναδεικνύεται το συγκεκριμένο θέμα από τον υπογράφοντα “κ. Ανασφαλή Πελατόπουλο” και για την αντιγραφή από εσάς, επανέρχομαι ανταποκρινόμενος ως ενεργός αναγνώστης σας στη σημαντική συμβολή και ρόλο που διαδραματίζουν τα έντυπά σας στην αναβάθμιση της διαδικασίας και προσπάθειας προσαρμογής της ασφαλιστικής αγοράς (εταιριών – διαμεσολαβητών – καταναλωτών / πελατών) στις ανάγκες και απαιτήσεις των καιρών.

Επειδή τα προβλήματα που αναδεικνύονται μέσα από την επιστολή αυτή, οδηγούν σε συγκεκριμένες διαπιστώσεις, συνειρμούς & συμπεράσματα, θα ήθελα να σας παραπέμψω στην από 13/1/2010 ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας σας και στο σχετικό απόσπασμα επιστολής μου που δημοσιεύτηκε σε αυτή με θέμα «Όταν τα άρθρα γίνονται ερεθίσματα σκέψης…».

Την επανάληψη αυτή που ακολουθεί στη συνέχεια, επιτρέψετε την υπό το πρίσμα των παρακάτω σημείων όπου ενώ εκ πρώτης όψεως ίσως φαίνεται ότι δεν συσχετίζονται… ατυχώς για όλους μας συνδέονται πάρα πολύ έχοντας κοινό τόπο, παρότι η σχετική τεκμηρίωση θα απαιτούσε πολλές σελίδες για να αναλυθεί :

• Την απόφαση της Ελλάδος για την προσφυγή & ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης από την Ε.Ε. & το Δ.Ν.Τ…
• Τα ερωτήματα που συνοδεύουν το τι σηματοδοτεί για τους Έλληνες η πρωτόγνωρη αυτή εμπειρία…
• Την σημασία της μεταφορικής έννοιας ότι : «Ο πολυέλαιος σε ένα δωμάτιο…, ασχέτως των αντικατοπτρισμών που δημιουργούνται από το φως του & από το σημείο του χώρου που κάποιος βρίσκεται και τον βλέπει, ο ίδιος είναι…».

Η μόνη διαφοροποίηση από το τότε κείμενο, είναι η έντονη γραφή σε ορισμένα του σημεία τα οποία τώρα καθίστανται πολύ επίκαιρα πλέον :
- «…επιβεβαιώνεται με το πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο για όσους μπορούν και διαβάζουν πίσω από τις γραμμές, ότι έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό ένα ταξίδι σε «αχαρτογράφητα νερά», με βάση την έως τώρα ελληνική εμπειρία και πρακτική στην χρηματοοικονομική αγορά γενικότερα και ειδικότερα την χρηματιστηριακή / επενδυτική, αλλά και ασφαλιστική.
Συνεπώς, η ανάγκη προσέγγισης των αναγκών και απαιτήσεων που θα προκύπτουν πλέον, αλλά και εκείνων που χρειάζονται να αντιμετωπισθούν με βάση επιλογές & αποφάσεις του παρελθόντος, σίγουρα θα πρέπει να είναι διαφορετική, και για να είμαστε ακριβέστεροι ίσως κατά «180ο» διαφορετική απ΄ όσα η αγορά είχε συνηθίσει ή και «εθισθεί» έως σήμερα.

Παράλληλα, άποψή μου ήταν και παραμένει ενισχυόμενη καθημερινά, ότι:

• Τα προβλήματα που θα προκύπτουν και θα αναδεικνύονται, είναι το αποτέλεσμα μιας διαχρονικής «διαρροής υδάτων» που απλώς τώρα αρχίζουμε να την καταλαβαίνουμε, γιατί απλούστατα, τώρα άρχισε να «ξερνάει ο τείχος»…
• Αργά και βασανιστικά, για όσους «έκτιζαν» την επαγγελματική τους παρουσία με γνώμονα όχι το άμεσο και πρόσκαιρο όφελος αλλά τη συνεχή εκπαίδευση και τη παροχή υπηρεσίας με προστιθέμενη αξία, θα αναδεικνύεται η σημασία του ρόλου και της παρουσίας τους.

Επειδή το κεφάλαιο που ανοίγεται και το «ταξίδι» που ξεκίνησε θα είναι σίγουρα συναρπαστικό και βέβαιο ότι θα μας απασχολεί όλο και περισσότερο, φέρνοντας παράλληλα στο μυαλό στοίχους από τα «Τείχη» του Καβάφη (…τα τείχη που χτίζουμε χωρίς να ακούμε “κρότον κτιστών ή ήχον”, αντί να αφήνουν τους άλλος έξω, τελικά φυλακίζουν εμάς μέσα), θα έχουμε τη δυνατότητα να επανερχόμαστε ξανά & ξανά…
Με εκτίμηση,

Ν. Ι. Φιοράντης
Οικονομολόγος – Πραγματογνώμονας
Τεχνικός Σύμβουλος / Μεσολαβητής / Εμπειρογνώμονας