Η πολιτική ιδεολογία που εκφράζει κάθε κράτος αποτελεί και έναν από τους κίνδυνος που οδηγούν σε εθνικιστικές συμπεριφορές, συμπεριφορές που όταν γίνουν πράξη μπορεί να ‘χτυπήσουν’ και να βλάψουν τα συμφέροντα ξένων εταιρειών που λειτουργούν σε χώρες όπως στην Λατινική Αμερική, στην Αφρική.


Παράλληλα, η διαρκείς αυξήσεις στις τιμές των εμπορευμάτων που συνοδεύεται με την ανησυχία για έλλειψη σίτισης, η διαρκής ανησυχία για παροχή ασφαλούς ενέργειας εντείνουν ακόμα περισσότερο το πολιτικό κίνδυνο για τις ξένες εταιρείες που λειτουργούν σε αναδυόμενες αγορές. Για όλα αυτά όμως υπάρχει ασφάλιση άμεσων ακόμα και έμμεσων κινδύνων όπως μας λένε τα Lloyds.


Της μόδας γίνονται οι απαλλοτριώσεις
Από το τέλος του Β’ παγκοσμίου πολέμου, το μοντέλο των εγχώριων κρατικών εταιρειών τείνει να εξαλειφθεί, παρά ταύτα πολλές κυβερνήσεις αναπτυσσόμενων αγορών κατάσχουν, απαλλοτριώνουν και κρατικοποιούν περιουσιακά στοιχεία ξένων εταιρειών.
Η απαλλοτρίωση όπως πληροφορείται το www.nextdeal.gr έχει γίνει ο φόβος και τρόμος εταιρειών που λειτουργούν στην Βενεζουέλα, στην Βολιβία και στο Εκουαδόρ. Οι κρατικές παρεμβάσεις και οι ρυθμιστικές αρχές δημιουργούν προβλήματα επίσης και σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής καθώς και σε χώρες της Αφρικής στην Ρωσία και την Ασία.
Οι εταιρείες που συνήθως είναι εκτεθειμένες σε απαλλοτριώσεις κυρίως είναι εκείνες που έχουν ως αντικείμενο των επιχειρησιακών τους δραστηριοτήτων την εξόρυξη όπως συγκεκριμένα αναφέρει ο Peter Hornsby μεσίτης της Lockton. Ωστόσο, μονάδες παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος και κλάδοι τηλεπικοινωνιών ήδη παλαιότερα αντιμετώπισαν πολιτικούς κινδύνους στα προηγούμενα χρόνια.


Το πιο ακραίο παράδειγμα είναι εκείνο της Βενεζουέλας όπου η κυβέρνηση του Hugo Chavez κρατικοποίησε εκατοντάδες επιχειρήσεις από τον καιρό που ανέλαβε την εξουσία το 1999. Υπό το πρίσμα των εξελίξεων, η κυβέρνηση της Βενεζουέλας κρατικοποίησε περίπου 300 εταιρείες, κάποιες από αυτές ανήκαν στον κλάδο των υποδομών, καυσίμων, τηλεπικοινωνιών, μεταποίησης, στον τραπεζικό τομέα.

Στο σημείο αυτό, σύμφωνα πάντα με τον Hornsby η κίνηση για απαλλοτρίωση εκφράζει την ιδεολογία της επίθεσης προς ξένα περιουσιακά στοιχεία. Ωστόσο, όπως ο ίδιος αναφέρει η απαλλοτρίωση μπορεί να συνοδευτεί από το "κίνδυνο της μετάνοιας’’. Οι κυβερνήσεις αρκετές φορές είναι έτοιμες να διαπραγματευτούν συμβόλαια με τις ξένες εταιρείες, για παράδειγμα όταν θεωρούν ότι οι συμβάσεις παραχώρησης των πόρων έχουν παραδοθεί με ανύπαρκτο κέρδος.
Ακριβώς αυτή ήταν η περίπτωση με την Δημοκρατία του Κονγκό. Η απειλή αυτή συνεχίζει να υφίσταται στην περιοχή της Νότιας Αφρικής όπου η κυβέρνηση δέχεται συνεχώς πιέσεις από την νεολαία του Αφρικάνικου Κογκρέσου να εθνικοποιήσει εξορυκτικές δραστηριότητες.


Στο επίκεντρο οι αυξήσεις στις τιμές των εμπορευμάτων
Οι τιμές των εμπορευμάτων είναι όλο και περισσότερο το κίνητρο πίσω από τις απαλλοτριώσεις κυρίως για απαλλοτριώσεις που αφορούν εταιρείες με αντικείμενο  την εξόρυξη πετρελαίου, που έχουν τεράστια κέρδη, τονίζει ο Carlos Caicedo, αναλυτής πολιτικού κινδύνου. Σε μερικές χώρες οι διαδικασίες εξόρυξης ελέγχονται από το κράτος ενώ κάποιες άλλες χώρες εφαρμόζουν διαφορετική πολιτική βάζοντας φόρους.


Τροφή για σκέψη
Η αυξήσεις στις τιμές των εμπορευμάτων μπορεί να οδηγήσουν σε μια γενικευμένη αύξηση των πολιτικών κινδύνων αναφέρει Peter Jenkins, πολιτικός αναλυτής της Beazley.  Για παράδειγμα, ο ίδιος τονίζει ότι όταν οι τιμές των τροφίμων βρίσκονται υψηλά, τότε είναι εύκολο να προκύψουν πολιτικές αναταραχές.
Οι εξελίξεις αυτές ασκούν πιέσεις για αντιδράσεις από κάθε κυβέρνηση για καθορισμό τιμών, πάγωμα εισαγωγών που βρίσκονται σε στοκ ή των εξαγωγών. στην προσπάθεια της η κάθε κυβέρνηση να διατηρήσει τα επίπεδα των τιμών των τροφίμων σε λογικά πλαίσια
Στην Βενεζουέλα, ο πρόεδρος Chavez απαλλοτρίωσε τις εταιρείες τροφίμων και τις αλυσίδες πολυκαταστημάτων τροφίμων με σκοπό να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της επισιτισμού. Υψηλές τιμές και η ασφάλεια των τροφίμων βρίσκονται στα πρώτα θέματα του ενδιαφέροντος στην Λατινική Αμερική καθώς και παρόμοιες κινήσεις για κρατικοποίηση των εταιρειών στην Αργεντινή, το Εκουαδόρ και την Βολιβία.


Ασφαλιστικές καλύψεις για απαλλοτριώσεις
Η κάλυψη της απαλλοτρίωσης μπορεί να ασφαλίσει τις επενδύσεις μιας εταιρείας στο εξωτερικό και τα περιουσιακά της στοιχεία. Επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ασφάλιση κινητών περιουσιακών στοιχείων όπως εγκαταστάσεων και εξοπλισμού. τονίζει ο αναλυτής της Beazley.
Οι κίνδυνοι που καλύπτονται ποικίλλουν, διαφορετικό κίνδυνο αντιμετωπίζει μια κατασκευαστική μονάδα στην Αφρική και άλλο κίνδυνο αντιμετωπίζει μια μονάδα ηλεκτροδότησης στην Ινδονησία που έχει υπογράψει  σύμβαση αγοροπωλησίας με τις τοπικές αρχές. Οι διαφορές αυτές αναφέρει η Beazley κάνουν εξαιρετικά δύσκολη την κάλυψη του κινδύνου.
Ετσι, στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για ένα είδος ασφάλισης που θα πρέπει να σχεδιαστεί από το πελάτη, τον μεσίτη και τον ασφαλιστή, προκειμένου να επιτευχθούν οι κατάλληλες καλύψεις.


Αυξάνεται η ζήτηση ασφάλισης πολιτικών κινδύνων
Η ασφάλιση πολιτικού κινδύνου έχει αποκτήσει μεγάλη ζήτηση το τελευταίο διάστημα, ωστόσο όπως αναφέρει σύμφωνα με τον Hornsby θα έπρεπε περισσότερες εταιρείες να είχαν μέχρι τώρα προβεί στην αγορά των καλύψεων αυτών. Για μερικές εταιρείες ο πολιτικός κίνδυνος είναι συνδεδεμένος περισσότερο με την λειτουργία τους σε κάποιες αναδυόμενες αγορές και λιγότερο με τους κλασσικούς κινδύνους όπως φωτιά που οι περισσότερες εταιρείες ασφαλίζουν.
Τα Lloyds σύμφωνα με τον Hornsby αποτελούν σημείο ‘συνάντησης’ για όσους αντιμετωπίζουν κινδύνους από απαλλοτριώσεις. Μάλιστα μια πρόσφατη καινοτομία στην αγορά των Lloyds είναι η κάλυψη των λιγότερο άμεσων κινδύνων που αφορούν στην απαλλοτρίωση. 
Ένα παράδειγμα απαλλοτρίωσης στην αγορά της Ρωσία είναι η άρνηση ανανέωσης άντλησης ύδατος από ξένες εταιρείες. Χωρίς την αδειοδότηση των εταιρειών, οι ξένες εταιρείες θα πρέπει να ψάχνουν να συνάψουν συνεργασίες με Ρωσικές εταιρείες που έχουν στα χέρια τους τέτοιες άδειες για να κάνουν την δουλειά τους.


*της Έλενας Ερμείδου