ΔΙΕΘΝΗ

Willis: Σχεδόν 100 τρισ. δολάρια επενδύσεων θα εξαρτηθούν από αποφάσεις υπό συνθήκες αβεβαιότητας

wtw.jpg

Οι στρατηγικές αποφάσεις καθίστανται ολοένα δυσκολότερες στην υλοποίησή τους, καθώς οι συνθήκες που απαιτούνται για την εφαρμογή τους μεταβάλλονται ταυτόχρονα, σύμφωνα με νέα έρευνα της Willis, εταιρείας της WTW.

Σχεδόν 100 τρισ. δολάρια επενδύσεων θα μπορούσαν να εξαρτηθούν από αποφάσεις που λαμβάνονται υπό συνθήκες αβεβαιότητας, σύμφωνα με τη νέα έρευνα της Willis, εταιρείας της WTW.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 20 ετών από τη δημιουργία του Willis Research Network (WRN), η έκθεση με τίτλο «The Decision Advantage» υποστηρίζει ότι το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα εξαρτάται ολοένα λιγότερο από την πρόβλεψη του μέλλοντος και περισσότερο από την έγκαιρη αναγνώριση των μεταβαλλόμενων παραδοχών, ώστε να αναλαμβάνεται δράση πριν περιοριστούν οι διαθέσιμες επιλογές και χαθεί αξία.

Οι επενδύσεις σε άυλα περιουσιακά στοιχεία ξεπέρασαν τα 10 τρισ. δολάρια το 2025, ενώ οι επενδύσεις στις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου θα μπορούσαν να προσεγγίσουν τα 100 τρισ. δολάρια την περίοδο 2026-2030, εφόσον συνεχιστούν οι υφιστάμενες τάσεις.

Αξιοποιώντας δύο δεκαετίες έρευνας του WRN, εργασιών ανάπτυξης σεναρίων και πρακτικής εμπειρίας στη διαχείριση κινδύνων, η έκθεση υποστηρίζει ότι οι οργανισμοί δεν δυσκολεύονται να λαμβάνουν αποφάσεις λόγω έλλειψης δεδομένων, προβλέψεων ή αναλύσεων. Η πρόκληση είναι να αναγνωρίζουν πότε οι μεταβαλλόμενες συνθήκες θα πρέπει να οδηγήσουν σε αλλαγή μιας στρατηγικής απόφασης.

Η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης, η ηλεκτροδότηση, ο μετασχηματισμός του εργατικού δυναμικού και η ανάπτυξη που καθοδηγείται από τις ανάγκες ασφάλειας ανταγωνίζονται ολοένα περισσότερο για τις ίδιες υποδομές, δεξιότητες, κεφάλαια, πόρους και θεσμική δυναμικότητα.

Οι στρατηγικές ευκαιρίες μπορεί να παραμένουν ελκυστικές, αλλά ταυτόχρονα να καθίστανται δυσκολότερες στην υλοποίησή τους, επειδή οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την αξιοποίησή τους εξασφαλίζονται πρώτα για άλλους σκοπούς.

Η έκθεση παρουσιάζει ένα πλαίσιο για τη βελτίωση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων, βοηθώντας τα στελέχη να εντοπίζουν τις μεταβαλλόμενες παραδοχές, να αξιολογούν την αξία που διακυβεύεται, να καθορίζουν όρια και σημεία ενεργοποίησης και να συγκεντρώνουν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι ενέργειες που αναλαμβάνονται βελτιώνουν τα αποτελέσματα.

Παράλληλα, υπογραμμίζει τη σημασία της αξιολόγησης όχι μόνο της αξίας που μπορεί να χαθεί εξαιτίας μιας διαταραχής, αλλά και της αξίας που ενδέχεται να μην πραγματοποιηθεί ποτέ, επειδή οι ευκαιρίες περιορίζονται, η δυναμικότητα καθίσταται ανεπαρκής ή κρίσιμοι πόροι δεν είναι πλέον διαθέσιμοι.

Τέσσερις στρατηγικές αποφάσεις

Η έκθεση περιλαμβάνει μελέτες περίπτωσης που επικεντρώνονται σε τέσσερις στρατηγικές αποφάσεις τις οποίες καλούνται να λάβουν σήμερα πολλοί οργανισμοί:

  • Ανάπτυξη με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης (AI-enabled growth)

  • Ανάπτυξη μέσω της ηλεκτροδότησης (electrified growth)

  • Ανάπτυξη με γνώμονα τις ανάγκες ασφάλειας (security-driven growth)

  • Προσαρμοστική δυναμικότητα υπό πίεση (adaptive capacity under pressure)

Οι στόχοι αυτοί ανταγωνίζονται ολοένα περισσότερο μεταξύ τους για τις ίδιες υποδομές, δεξιότητες, κεφάλαια, πόρους και θεσμική δυναμικότητα. Οι μεταβαλλόμενες συνθήκες μπορούν, επομένως, να επηρεάσουν το κατά πόσο οι στρατηγικοί στόχοι θα υλοποιηθούν, θα καθυστερήσουν ή θα εγκαταλειφθούν.

Η Helene Galy, Managing Director του Willis Research Network, δήλωσε:

«Το Willis Research Network δημιουργήθηκε πριν από 20 χρόνια με στόχο να συμβάλει στη βελτίωση της λήψης αποφάσεων από οργανισμούς, συνδέοντας την έρευνα παγκόσμιας κλάσης με τις πραγματικές επιχειρηματικές προκλήσεις.

Η έκθεση αυτή αποτυπώνει το ίδιο πνεύμα, συγκεντρώνοντας δύο δεκαετίες γνώσης και μετατρέποντάς την σε ένα πρακτικό πλαίσιο, σε έναν κόσμο όπου οι κίνδυνοι, οι ευκαιρίες και οι αλληλεξαρτήσεις μεταξύ τους καθίστανται ολοένα πιο συνδεδεμένοι.

Τα επόμενα 20 χρόνια δεν θα καθοριστούν από μία και μόνο τεχνολογία, έναν κίνδυνο ή μία διαταραχή, αλλά από την αλληλεπίδραση πολλαπλών συστημάτων που ανταγωνίζονται για τις ίδιες υποδομές, πόρους, δεξιότητες και κεφάλαια.

Καθώς οι οργανισμοί επενδύουν τρισεκατομμύρια δολάρια στην ανάπτυξη, τον μετασχηματισμό και την ανθεκτικότητα, το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα θα προκύπτει ολοένα περισσότερο από την αναγνώριση των μεταβαλλόμενων παραδοχών πριν αυτές μετατραπούν σε περιορισμούς.

Οι οργανισμοί που θα επιτύχουν δεν θα είναι απαραίτητα εκείνοι που προβλέπουν το μέλλον με τη μεγαλύτερη ακρίβεια. Θα είναι εκείνοι που δημιουργούν πλεονέκτημα στη λήψη αποφάσεων, εντοπίζοντας τι αλλάζει, κατανοώντας τι διακυβεύεται και αναλαμβάνοντας δράση πριν περιοριστούν οι ευκαιρίες ή καταστούν μη διαθέσιμες κρίσιμες προϋποθέσεις».