To ποδήλατο είναι ένα μέσο μεταφοράς πρακτικό, οικολογικό, ψυχαγωγικό. Όλο και περισσότερος κόσμος το χρησιμοποιεί για τις αστικές του μετακινήσεις, ειδικά στις μέρες μας που για να βγούμε από το σπίτι μας ή το χώρο εργασίας πρέπει να ακούσουμε πρωτίστως απεργιακό δελτίο των αστικών συγκοινωνιών ή να έχουμε ένα ράδιο – ταξί για να εξασφαλίσουμε την ομαλή μας όσο το δυνατό μετάβαση από το ένα σημείο στο άλλο.

Οι πωλήσεις ποδηλάτων όπως και σε παλαιότερο δημοσίευμα του ανέφερε το www.nextdeal.gr ξεπέρασαν το 50% το πρώτο εξάμηνο του 2010, σε σχέση με τα περασμένα χρόνια ωστόσο οι έμποροι ποδηλάτων, αν και έμπειροι με πολλά χρόνια στον κλάδο δείχνουν να μην έχουν σκεφτεί για την ασφάλιση ποδηλάτου. Δείχνουν να μην γνωρίζουν ότι σε άλλες Ευρωπαϊκές πόλεις όπως για παράδειγμα στην Γερμανία που το ποδήλατο είναι ένα από τα βασικά μέσα μεταφοράς, ο πωλητής μπορεί να προτείνει ανάμεσα στα άλλα και την κατάλληλη ασφάλιση.

Από την άλλη πλευρά, ακόμα και φανατικοί χρήστες του ποδηλάτου πέρα από τον κίνδυνο της κλοπής που ελλοχεύει σε όλα τα σημεία της Αθήνας, με προτεραιότητα στις περιοχές που υπάρχουν ομάδες από αστυνομικούς, δεν δείχνουν να έχουν λάβει σοβαρά υπόψη τους υπόλοιπους κινδύνους που τους απειλούν. Για παράδειγμα, οι ποδηλάτες πέφτουν συχνά – πυκνά θύματα τροχαίων ατυχημάτων, ειδικά σε μια Αθήνα όπου οι οδηγοί της στερούνται την εμπειρία και την γνώση για σωστή οδήγηση. Επίσης οι ποδηλάτες είναι υπεύθυνοι και ατυχήματα ή ζημιές κατά περιουσίας που οι ίδιοι προκαλούν.

Τι γίνεται αν ο ποδηλάτης χτυπήσει; τι γίνεται αν χρειαστεί να μεταβεί στο νοσοκομείο για χορήγηση πρώτων βοηθειών και τι γίνεται στην περίπτωση που από αδεξιότητα πέσει και χτυπήσει ή γρατσουνίσει ένα πανάκριβο αυτοκίνητο; Αυτές είναι κάποιες βασικές ερωτήσεις. Αν, τώρα κλαπεί ένα ποδήλατο, που είναι σύνηθες φαινόμενο, η Αστυνομία καθαρά δηλώνει αδιάφορη να κάνει το οτιδήποτε, και να στηρίξει το θύμα, υποστηρίζοντας ότι και να πιάσουν το κλέφτη δεν έχει νόημα αφού το κράτος δεν στέλνει στην φυλακή μικρό-διαρρήκτες. Μια λογική που φυσικά δεν έχει λογική και που μπορεί επικίνδυνα να οδηγήσει και τους νομοταγείς πολίτες στην ανομία. Το δε, δεύτερο βήμα της αστυνομίας μετά την κατάθεση είναι να βάλει την κατάθεση στο αρχείο, τονίζοντας πως αν δουν το κλεμμένο ποδήλατο, θα ενημερώσουν.!!

Συγκοινωνιολόγοι και άλλοι πολλοί κρίνουν απαραίτητη την δημιουργία ποδηλατόδρομων, όμως τα λόγια στερούνται της πράξης. Με βάσει αυτά τα δεδομένα και την τάση που δείχνει να έχει ο κλάδος του ποδηλάτου, σίγουρα κάποιες ασφαλιστικές εταιρείες θα μπορούσαν να σχεδιάσουν και να ρίξουν στην αγορά για πρώτη γνωριμία κάποια απλά, ασφαλιστικά προϊόντα, προσαρμοσμένα στις ανάγκες των καταναλωτών.

Ακόμα θα μπορούσαν να συνάψουν συνεργασίες με εμπόρους ποδηλάτων ώστε να ενισχυθούν οι πωλήσεις τους. Εναλλακτικά θα μπορούσαν να πωλούν και τα προγράμματά τους μέσω διαδικτύου ώστε να έχουν το δυνατόν τα λιγότερα κόστη. Πιθανά μια τέτοια τάση να απαιτεί και μια τέτοια κίνηση από τις ασφαλιστικές εταιρείες.