Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν το λογισμικό παίρνει το τιμόνι και τα συστήματα υποβοήθησης αλλάζουν δυναμικά τον κίνδυνο;

Ας το πούμε ξεκάθαρα: το underwriting μοντέλο που χρησιμοποιείτε σήμερα, σε δύο χρόνια θα είναι ξεπερασμένο. Δεν το λέμε εμείς, οι έρευνες το λένε και πιο συγκεκριμένα έως το 2028 τα μισά νέα αυτοκίνητα στις ΗΠΑ θα προσφέρουν πλήρως αυτόνομη οδήγηση. Και η Ευρώπη ακολουθεί με μανία. Η ερώτηση που κανείς δεν θέλει να κάνει δυνατά είναι η εξής: πόσοι από εσάς έχετε σχέδιο για το πώς θα τιμολογήσετε έναν κίνδυνο που αλλάζει κάθε φορά που ένα όχημα κατεβάζει ένα software update;

Η ταχεία διάδοση των συστημάτων ADAS και των ηλεκτρικών οχημάτων δεν είναι απλά μια τεχνολογική μόδα. Είναι μια τεράστια αλλαγή στο μοντέλο της ασφάλισης αυτοκινήτου. Και αν νομίζετε ότι προλαβαίνετε να προσαρμοστείτε «όταν έρθει η ώρα», σας έχω κακά νέα: η ώρα ήρθε χθες.

Το παράδοξο της ασφάλειας

Τα συστήματα αποφυγής σύγκρουσης (AEB), ειδοποίησης λωρίδας και τυφλού σημείου μειώνουν τη συχνότητα των ατυχημάτων. Όμως όταν πλέον συμβεί ατύχημα, το μέσο κόστος επισκευής ξεπερνά τα 4.700 δολάρια σχεδόν διπλάσιο από το 2009. Βλέπετε οι προφυλακτήρες δεν είναι πια απλά προφυλακτήρες. Είναι κάμερες, ραντάρ, LIDAR και microchips αξίας χιλιάδων ευρώ. Ένα παρμπρίζ με head-up display και αισθητήρες βροχής κοστίζει πολλά. Και τα ηλεκτρικά οχήματα; Με το βάρος τους, την πολυπλοκότητα των μπαταριών και τα ανταλλακτικά που απαιτούν εξειδίκευση, εκεί το κόστος πάει σε άλλα επίπεδα.

Φυσικά μιλάμε για λιγότερα ατυχήματα, αλλά για πολύ πιο ακριβά.

Από τον οδηγό στο αλγόριθμο

Εδώ και δεκαετίες, ο ασφαλιστικός κίνδυνος στηριζόταν σε μία απλή αρχή: ο άνθρωπος οδηγεί, ο άνθρωπος κάνει λάθη, ο άνθρωπος πληρώνει. Ιστορικό συμπεριφοράς, παραβάσεις, προηγούμενες ζημιές, όλα επικεντρωμένα στον οδηγό. Αλλά τι γίνεται όταν το όχημα «αποφασίζει» να πατήσει φρένο ή να αλλάξει λωρίδα; Τι γίνεται όταν ένα over-the-air update αλλάζει τον τρόπο που το σύστημα αντιδρά σε κίνδυνο;

Αυτό δεν είναι θεωρητικό σενάριο. Συμβαίνει ήδη. Η Tesla, η GM, η Mercedes, όλοι στέλνουν updates που τροποποιούν τη συμπεριφορά του οχήματος. Και εδώ έρχεται το δύσκολο ερώτημα: αν ένα update αυξήσει τον κίνδυνο, ποιος φέρει την ευθύνη; Ο οδηγός που δεν το εγκατέστησε; Ο κατασκευαστής που το έστειλε; Ή εσείς, που δεν το προβλέψατε στο συμβόλαιο;

Το πραγματικό πρόβλημα: τα δεδομένα

Όλοι μιλούν για τεχνητή νοημοσύνη και predictive models. Αλλά υπάρχει ένα τεράστιο κενό που κανείς δεν αναφέρει: δεν έχετε πρόσβαση στα δεδομένα που χρειάζεστε. Οι κατασκευαστές κρατούν τα vehicle logs, τα τεχνικά αρχεία συμβάντων και πάει λέγοντας. Χωρίς ρυθμιστικές υποχρεώσεις ή κοινά πρότυπα, προσπαθείτε να αποτιμήσετε κίνδυνο με zavοφβήσματα.

Πώς θα κάνετε ακριβή πραγματογνωμοσύνη όταν δεν ξέρετε αν τη στιγμή της σύγκρουσης το σύστημα ήταν ενεργό, αν είχε ζητήσει τον έλεγχο ο οδηγός, αν οι αισθητήρες λειτουργούσαν σωστά; Πώς θα αποδείξετε την ευθύνη;

Τι κάνετε τώρα;

Είναι γεγονός πως το θεσμικό πλαίσιο «τρέχει» πίσω από την τεχνολογία. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει και εσείς να τρέχετε πίσω. Όσοι επενδύσουν τώρα σε δεδομένα, τεχνολογία και ευελιξία θα κυριαρχήσουν σε μια αγορά που αλλάζει ριζικά. Οι υπόλοιποι; Αυτό είναι μια άλλη κουβέντα.