Ανάμεσα στις άλλες αλλαγές που γίνονται ένα σοβαρό θέμα που χρειάζεται αλλαγή είναι η εκπαίδευση ασφαλιστού-διαμεσολαβητών.

Το ΕΙΑΣ απέτυχε στον τομέα αυτό και τελευταία πιο έντονα. Οι σχολές εκπαίδευσης των εταιρειών ήταν «σχολές μείγματος εταιρικής προπαγάνδας-προϊόντων εταιρειών και ταχύρρυθμων γενικών γνώσεων, ηυξημένης ημιμάθειας.
Τα πανεπιστήμια εκτός της σύγχρονης απαίτησης του επαγγέλματος. Πιθανόν αυτά ζητούσε η εποχή που έληξε. Κατά κανόνα δίδαξαν τη δουλειά «εθελοντές ερασιτέχνες» του Agency. Το υψηλότερο ποσοστό διαμεσολαβούντων είναι «νικημένο» από φανατικές προσεγγίσεις εκπαίδευσης και δυστυχώς «ανεκπαίδευτο», με όλα τα δείγματα «εκπαιδευτικού πασαλείμματος». Τα κλαδικά περιοδικά ήταν η κύρια πηγή ενημέρωσης, εκπαίδευσης και επιμόρφωσης που ΣΤΗΡΙΞΑΝ όλες οι εταιρείες ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΑΝ αναλόγως οι ασφαλιστές. Ελάχιστοι αγοράζουν περιοδικά με δικά τους χρήματα για να βοηθηθούν. Και κάποια στελέχη εταιρειών ή συλλόγων χαμηλού ευρύτερου πνευματικού επιπέδου προσπάθησαν να μειώσουν αυτήν την προσφορά ενημέρωσης ή άλλοι να την χρησιμοποιήσουν για ίδιο όφελος κάνοντας κακό και στους ίδιους και στα περιοδικά. Κάποιοι άλλοι φαντάστηκαν ότι θα μπορούσαν και να τα πολεμήσουν, αλλά χτύπησαν τα χέρια τους σε καρφιά… Ελάχιστοι και αυτοί που αξιοποίησαν βιβλία που με ιδρώτα και κόπο και κόστος έγραψαν και προώθησαν στην αγορά οι ολίγοι συγγραφείς… Με «δυστροπία» αγόραζαν κάποιοι τα βιβλία του Μάκη Ρουχωτά (28;) τα βιβλία του Φίλιππου Μωράκη, των εκδόσεων Δρακάτου της Ένωσης του ΕΙΑΣ κλπ. Εκεί στην «τσιγγουνιά» για 10 ευρώ και στη μιζέρια του δεν έχω χρόνο να διαβάσω… Γεμάτοι αυθάδεια άγνοιας αρκετοί διαμεσολαβούντες, που τους «φούσκωσαν» τα μυαλά οι βραβεύσεις και τα κύπελλα και τα πτυχία και οι μουσικές των «στημένων» εκδηλώσεων με πληρωμένα χειροκροτήματα, συμπεριφέρονται «απρεπώς» στη διάρκεια συζητήσεων με καταξιωμένους πελάτες δικηγόρους, γιατρούς, επιστήμονες, εμπόρους…
Τα ίδια κάνουν στα συνέδρια όπου χάνεται το «μέτρο» από πολλούς.
Θυμάμαι έναν που ζήτησε σε συνάντηση της ΝΝ (ING) να τον τυλίξουν σε σημαία της εταιρείας όταν πεθάνει….
Δεν γνωρίζω αν η Εποπτεία της Τράπεζας Ελλάδος θα καταφέρει να «συμμαζέψει» λίγο αυτό το θέμα με επαρκείς εξετάσεις γνώσεων και αυστηρή βαθμολογία ουσίας. Ήδη σκέψεις για ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ανά 5ετία βρίσκει έντονες αντιδράσεις αυτών που νόμιζαν ότι με ένα σεμινάριο στην ασφαλιστική εταιρεία ή τράπεζα θα μπορούν να διαχειρίζονται η ζωή και το μέλλον συνανθρώπων τους…
Δεν ήθελαν την ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ αρκετοί από όλες τις μεριές για λόγους οικονομικούς. Έχει ΚΟΣΤΟΣ η εκπαίδευση… Η Πολιτεία, η εταιρεία, ο υποψήφιος ασφαλιστής νομίζουν ότι θα εκπαιδευτούν επαγγελματίες δωρεάν. Δεν γίνεται…!
Και οι εταιρείες ΠΛΗΡΩΣΑΝ αρκετά μέχρι σήμερα, αυτό είναι αλήθεια. Η Πολιτεία και οι ασφαλιστές είναι καιρός να ξαναδούν το κόστος της συμμετοχής τους…

Το μέλλον δεν μπορεί να περιμένει τους «ασφαλιστές μιας χρήσεως» για να καρποφορήσει ο ασφαλιστικός κλάδος.
Η εκπαίδευση θέλει βάσεις της την ελευθερία και αξιοπρέπεια… κάτι που απουσιάζει σε πολλές αίθουσες και ώρες εκπαίδευσης νέων συνεργατών στην ασφαλιστική αγορά του 2011.
Οι μάζες του bancassurance και των πολύπληθων σεμιναρίων της φωτοτυπίας και των δωρεάν μαθημάτων δεν είναι δυνατόν να «κρύβουν» σύγχρονους επαγγελματίες.