1.700€ δίνει το έτος η Ελληνίδα για κομμωτήριο, αλλά 700€ για ασφάλιστρα με το ζόρι και αν…

Παραμονή του Ευαγγελισμού, συνάντησα στο δρόμο μια φίλη, που όπως μου είπε ερχόταν από το κομμωτήριο. Είχε κάνει μια ειδική περιποίηση και τα 130€ που της κόστισε της φάνηκαν πολλά μέσα στο γενικότερο περιβάλλον της ακρίβειας.

Συζητώντας λοιπόν μαζί της είδα πως το ετήσιο κόστος για απλά κουρέματα είναι περίπου 150€ το χρόνο, αλλά στη πραγματικότητα αυτό το έχουν μόνο οι άνδρες γιατί οι γυναίκες με τακτική βαφή και εξειδικευμένες Υπηρεσίες (Balayage, Ανταύγειες) φτάνουμε εύκολα τα 1.700€ τον χρόνο.

Βεβαίως εδώ υπάρχει μια σύγκριση που πρέπει να κάνουμε. Σήμερα που μιλάμε, συμβόλαια με ετήσιο ασφάλιστρο 800€ ακυρώνονται διότι «δεν υπάρχουν χρήματα».

Πολλά από αυτά τα συμβόλαια αφορούν κάλυψη οικογένειας, παιδικά συμβόλαια υγείας και σπουδών, ακόμα και κεφάλαια ζωής που προστατεύουν το μέλλον των παιδιών σε μια οικογένεια.

Η αλήθεια είναι πως όταν ένας πελάτης λέει πως «δεν υπάρχουν χρήματα» εννοεί «δεν υπάρχουν χρήματα για ασφάλιση». Υπάρχουν όμως χρήματα για κομμωτήριο.

Δυστυχώς αυτή είναι μια πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι Ασφαλιστικοί Διαμεσολαβητές στην αγορά.

Αυτά με έκαναν να σκεφτώ, μήπως πρέπει να είμαι στην πώληση πιο αυστηρή, ίσως πιο επίμονη, αν το αυστηρή δεν είναι η κατάλληλη λέξη.

Γιατί μια γυναίκα, σύζυγος, μητέρα να ιεραρχήσει ως πρωτεύων έξοδο το κομμωτήριο έναντι μιας ασφάλισης;

Η απάντηση είναι πως δεν γνωρίζει στην πράξη τι σημαίνει, απώλεια, όπως απώλεια υγείας, ζημιά στο σπίτι, απώλεια εισοδήματος κτλ. Όλα αυτά είναι αόριστα και θεωρητικά στο νου της έναντι στην απόλαυση που δίνει ένας καλλωπισμός.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο φέρουμε εμείς οι Α.Δ την ευθύνη. Δεν λέω να αρχίσουμε τις τρομαχτικές ιστορίες, αλλά τα νούμερα λένε αλήθειες. Πόσο καιρό πρέπει να περιμένεις για μια εξέταση στο δημόσιο; Πόσους μήνες για μια εγχείρηση; Πόσα ζητάει ένα ιδιωτικό νοσοκομείο μόνο για να περάσεις το κατώφλι;

Να φέρουμε το αναπάντεχο έξοδο στο φως. Μόνο έτσι μπορεί κάποιος να δει, πως το να έχεις ένα συμβόλαιο είναι σαν να αποκτάς ένα δικαίωμα χρήσης ενός μεγάλου ποσού σε ώρα ανάγκης, χωρίς να το χρωστάς και χωρίς να το ζητήσεις παρακαλετά από κανέναν.

Νομίζω πως από τότε που αφήσαμε την πώληση των κεφαλαίων ζωής (τι κρίμα), χάσαμε και τη θέρμη, τη δύναμη που πραγματικά δίνει αυτή η δουλειά στον Α.Δ που ξέρει πως μόνο εκείνος μπορεί να αλλάξει τη ροή των γεγονότων μετά από μια ατυχία.