Ακόμα και οι ίδιοι οι Ασφαλιστικοί Διαμεσολαβητές, παραδέχονται ότι δεν νιώθουν όπως παλιά, την ίδια ενέργεια και διάθεση για το επάγγελμα, όπως παλαιότερα.

Εύκολα διαπιστώνουμε πως γενικά τα πράγματα δεν είναι όπως παλιά και θα ήθελα να ρωτήσω, αγαπητοί συνάδελφοι γιατί…

Αρκετοί – όχι όλοι – δεν έρχεστε στην ώρα σας στις συναντήσεις;

Αρκετοί – όχι όλοι ─ δεν έχετε καθημερινά συναντήσεις με πελάτες, ακόμα και με παλιούς;

Αρκετοί - όχι όλοι ─ δίνετε πολύ από τον χρόνο σας σε άλλα πράγματα (διαδίκτυο, εναλλακτικές εργασίες) και όχι σε ραντεβού που γνωρίζετε ότι μπορούν να σας αποφέρουν εισόδημα;

Αρκετοί ─όχι όλοι─ αφήνετε ανασφάλιστες κατοικίες, επιχειρήσεις και οικογένειες;

Αρκετοί - όχι όλοι ─έχετε χάσει το ηθικό σας και δηλώνετε απογοητευμένοι;

Αρκετοί - όχι όλοι ─ πτοείστε από το όχι, ενώ παλιά απλώς σας έκανε να επιμένετε περισσότερο;

Θα σας θυμίσω πως το να είσαι Ασφαλιστικός σύμβουλος δεν είναι επάγγελμα είναι φιλοσοφική θέση (state of mind).

Είναι μια εργασία που δεν μπορούν να την κάνουν όλοι, αλλά όσοι την έκαναν με επιτυχία στο παρελθόν, μπορούν να επανέρθουν στις.. εργοστασιακές ρυθμίσεις!

Απλώς θυμηθείτε τι κάνατε παλιά, ξεχάστε ότι μεσολάβησε και δείξετε σε όλους ότι αυτό που κάνει αυτό το επάγγελμα στην πραγματικότητα, είναι πως διαμορφώνει χαρακτήρα και  μας κάνει δυνατούς, ανεκτικούς και με αγάπη στη νίκη.

Ας επαναφέρουμε λοιπόν τον καλύτερο εαυτό μας γιατί όπως είπε ο Ο. Ελύτης «…τώρα, είπε, η άλλη σου όψη ανάγκη ν' ανεβεί στο φως» (Άξιον Εστί, από την ενότητα «Η Γένεσις»).