Σύμφωνα με τον Ν. 4172/2013 (ΚΦΕ), ο οποίος ισχύει από 1/1/2014, τα ασφάλιστρα που καταβάλλονται από τον εργαζόμενο ή τον εργοδότη για λογαριασμό του εργαζομένου, στο πλαίσιο ομαδικών ασφαλιστηρίων συνταξιοδοτικών συμβολαίων εξαιρούνται από τον υπολογισμό του εισοδήματος από μισθωτή εργασία, συνεπώς αυτά τα ποσά δεν φορολογούνται ως μισθός για τον εργαζόμενο κατά το χρόνο αυτό (άρθρο 14, παρ.1 (ι) .

Οι αυξανόμενες πωλήσεις σε αυτόν το τομέα δείχνουν τόσο το ενδιαφέρον των ασφαλιζομένων εταιριών , όσο και των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών.

Για το λόγο αυτό θα θίξουμε 2 σημεία που έχουν κάποια ιδιαιτερότητα:

1. Οι συνέπειες μιας πρόωρης εξαγοράς.

Είναι γνωστό πως το ομαδικό συνταξιοδοτικό φορολογείται αυτοτελώς στην λήξη του. Ο φόρος υπολογίζεται:
α) σε 15% για κάθε περιοδικά καταβαλλόμενη παροχή
β) σε 10% για εφάπαξ καταβαλλόμενη παροχή μέχρι 40.000 ευρώ
γ) σε 20% για εφάπαξ καταβαλλόμενη παροχή κατά το μέρος που υπερβαίνει τις 40.000 ευρώ.

Οι συντελεστές των ανωτέρω περιπτώσεων αυξάνονται κατά 50% (22,5%, 15%, 30% αντίστοιχα) σε περίπτωση είσπραξης από το δικαιούχο ποσού πρόωρης εξαγοράς.

Μέχρι εδώ όλα γνωστά. Προσοχή όμως:

«Στην περίπτωση που έχουμε είσπραξη από το δικαιούχο ποσού πρόωρης εξαγοράς οι ανωτέρω αυξημένοι κατά 50% συντελεστές εξακολουθούν να εφαρμόζονται ακόμα και στην περίπτωση που μεταγενέστερα ο δικαιούχος θεμελίωσε συνταξιοδοτικό δικαίωμα ή υπερέβη το 60° έτος της ηλικίας του».

Επίσης:

«Όταν η εφάπαξ καταβαλλόμενη παροχή καταβάλλεται σε δόσεις εφαρμόζονται οι συντελεστές των περιπτώσεων β' και γ' ή οι αντίστοιχοι προσαυξημένοι κατά 50% σε περίπτωση πρόωρης εξαγοράς και όχι οι συντελεστές των περιοδικά καταβαλλόμενων παροχών».

Ένα ακόμα σημείο που χρήζει προσοχής :

«Όταν ασφαλιστική εταιρεία καταβάλλει σε δικαιούχο ποσά που προέρχονται από διαφορετικά ομαδικά ασφαλιστήρια συνταξιοδοτικά συμβόλαια που όμως έχουν συναφθεί με την ασφαλιστική εταιρεία από τον ίδιο εργοδότη, τότε οι παροχές αυτές θα συναθροίζονται προκειμένου να υπολογιστεί ο συντελεστής φορολόγησης».

Πηγή: https://www.taxheaven.gr/circulars/18486/pol-1085-20-3-2014

Ας δούμε ένα ακόμα ενδιαφέρον σημείο:

Από τις διατάξεις των άρθρων του Α.Κ προκύπτει πως:

«Πέραν του μισθού, όμως, ενδέχεται κατά τη διάρκεια της συμβάσεως ο εργοδότης να προβαίνει σε διάφορες, οικειοθελείς πρόσθετες παροχές προς τον εργαζόμενο, σε χρήμα ή σε είδος, τις οποίες δεν χορηγεί από νομική υποχρέωση, αλλά για ποικίλους λόγους ευαρέσκειας ή σκοπιμότητας, απλά και μόνο επειδή ο ίδιος το θέλει (= εκουσίως, από ελευθεριότητα)».

Οι παροχές αυτές, που δεν έχουν το χαρακτήρα μισθού, αποκαλούνται συνήθως «οικειοθελείς». Ο εργοδότης μπορεί να διακόψει τη χορήγησή τους σε οποιαδήποτε χρονικό σημείο και, για το λόγο αυτό, ο εργαζόμενος δεν αποκτά αξίωση για την καταβολή τους.

Είναι όμως έτσι;

Είναι ενδεχόμενο μία παροχή, η χορήγηση της οποίας άρχισε ως «οικειοθελής», να εξελιχθεί κατά τη διάρκεια της συμβάσεως εργασίας σε «επιχειρησιακή συνήθεια» και να καταστεί υποχρεωτική.

Αυτό μπορεί να συμβεί, όταν η χορήγηση της παροχής επαναλαμβάνεται σταθερά και ομοιόμορφα για μεγάλο χρονικό διάστημα, με τρόπο που από τις δημιουργούμενες συνθήκες να συνάγεται σιωπηρώς η βούληση αφ' ενός του εργοδότη να τη διατηρήσει στο διηνεκές και αφ' ετέρου του εργαζόμενου να την αποδέχεται, προσβλέποντας σ' αυτήν σαν σε μισθολογική παροχή, οπότε παράγεται σιωπηρή συμφωνία, από την οποία η μεν παροχή αποκτά μισθολογικό χαρακτήρα, ο δε εργοδότης δεν μπορεί να αποστεί μονομερώς από τη χορήγησή της.

Σύμφωνα με την επισυναπτόμενη γνωμοδότηση, «Η ως άνω εξέλιξη, όμως, αποκλείεται να επέλθει, όταν εξ αρχής ο εργοδότης κατέστησε γνωστό στον εργαζόμενο ότι η παροχή χορηγείται με την «επιφύλαξη ελευθεριότητας».

Η επιφύλαξη έχει την έννοια ότι ο εργοδότης χορηγεί μεν την παροχή με τη θέλησή του, αλλά επιφυλάσσει στον εαυτό του το δικαίωμα να τη διακόψει, οποτεδήποτε, μονομερώς και αναιτιολόγητα, όταν και πάλι ο ίδιος το θελήσει.

Διαφορετική έννοια και λειτουργία ως προς την «επιφύλαξη ελευθεριότητας» έχει η διατύπωση της «ρήτρας ανακλήσεως» κατά την έναρξη χορήγησης της οικειοθελούς παροχής (ΑΚ 185, 186).

Στην περίπτωση αυτή, το δικαίωμα ανάκλησης δεν εμποδίζει τη δημιουργία επιχειρησιακής συνήθειας και, κατ' επέκταση, σιωπηρής συμβατικής δέσμευσης του εργοδότη και αντίστοιχης αξίωσης του εργαζόμενου για την καταβολή της παροχής, όταν αυτή χορηγείται σταθερά και ομοιόμορφα για μεγάλο χρονικό διάστημα (για τα εκτιθέμενα στις παραγράφους 11-14 βλ. ΑΠ 1174/2017, 1292/2015, Δ.Πρ.ΑΘ. 12726/2008 κ.α.).

Συμπέρασμα:

Ενημερώνουμε τους πελάτες μας σχετικά με το φορολογικό συντελεστή που θα έχουν σε περίπτωση πρόωρης εξαγοράς, ακόμα και όταν αργότερα θεμελιώσουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα.

Ενημερώνουμε την Επιχείρηση Πελάτη μας ώστε να συνάψει το Ομαδικό Συνταξιοδοτικό με την «Επιφύλαξη της Ελευθεριότητας».

Πηγή: Γνωμοδότηση Ν.Σ.Κ. 266/2017 Ομαδικά συνταξιοδοτικά προγράμματα - Φορολογική αντιμετώπιση Ασφαλίσματος Δημοσιεύθηκε στις : [ 19-12-2017 ]