Αποκλειστική υπαιτιότητα αγνώστου οδηγού, ο οποίος από αμέλεια μη ενσυνείδητη, δεν σταμάτησε πριν από τη διάβαση πεζών, επί της οποίας η κυκλοφορία των οχημάτων ρυθμιζόταν με φωτεινό σηματοδότη, ώστε να επιτρέψει στην ενάγουσα, που βάδιζε πεζή να διασχίσει τη διάβαση αυτή, ενώ επιπροσθέτως έβαινε με μεγάλη ταχύτητα, με αποτέλεσμα να επιπέσει σε αυτήν, να την παρασύρει επί του οδοστρώματος σε απόσταση 49 μέτρων τραυματίζοντάς την (παράβαση άρθρ.12 παρ. 1, 20 παρ. 1, 39 παρ. 1 α΄ του Κ.Ο.Κ., και 330 εδ. β΄ του ΑΚ).

Η 33χρονη ενάγουσα (παθούσα) διαπιστώθηκε ότι υπέστη αμφισφύριο κάταγμα αριστερής ποδοκνημικής. Στη συνέχεια αφού διακομίσθηκε στην πατρίδα της (Πολωνία), παρουσιάσε τετραπάρεση, κατάθλιψη, και μετατραυματική επιληψία. Κρίθηκε δε από τις αρμόδιες υπηρεσίες της χώρας της, ότι είναι πλήρως πλήρως ανίκανη για εργασία μόνιμα καθώς επίσης και ανίκανη προς αυτοεξυπηρέτηση εφ’ όρου ζωής. Επιπρόσθετα μετά από ψυχολογικές εξετάσεις διαγνώσθηκε ότι παρουσίαζε κατάθλιψη, διαταραχή των γνωστικών λειτουργιών, επακόλουθη αμνησία, ιδιαίτερη δυσκολία στην ικανότητα μάθησης κι απομνημόνευση νέων πληροφοριών σκέψη με λανθασμένο προσανατολισμό, απώλεια λογικής σκέψης ως προς το χρόνο, τόπο και πρόσωπο, συναισθηματική αστάθεια.

Με την κατωτέρω δημοσιευόμενη απόφαση κρίθηκε ότι η 33χρονη ενάγουσα υπέστη ηθική βλάβη και πρέπει να της επιδικαστεί ως εύλογη χρηματική ικανοποίηση το ποσό των 100.000 ευρώ, το οποίο, μετά την στάθμιση των κατά νόμο στοιχείων, κρίνεται εύλογο κατ΄άρθρ. 932 ΑΚ.

Κρίθηκε ότι ο ανωτέρω περιγραφείς τραυματισμός της ενάγουσας και οι συνέπειες που της έχουν καταληφθεί, επιδρούν σημαντικότατα στη μείωση της προσωπικότητάς της και έχουν ήδη γι’ αυτήν δυσμενέστατες επιπτώσεις προσωπικές, επαγγελματικές και κοινωνικές, καθότι η ως άνω αναπηρία της, την περιορίζει από τις κοινωνικές της δραστηριότητες. Επιδικάσθηκε ποσό 80.000 ευρώ εξ ΑΚ 931.

Διαβάστε εδώ ολόκληρη την απόφαση, όπως δημοσιεύθηκε στην Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου.