Αφιέρωσα αρκετό χρόνο χθες να δω, σε πολλές σελίδες, τις σχολικές γιορτές για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Είχα στον νου μου τις ανάλογες που ζήσαμε εμείς οι ωριμότεροι, τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες, όταν τα γεγονότα ήταν ακόμη κοντινά και οι πρωταγωνιστές εκείνης της εποχής ζωντανοί δίπλα μας.
Η σύγκριση, ομολογώ, μου έφερε μεγάλη μελαγχολία. Αναζητώντας εικόνες από τα ορεινά και τα απόμακρα χωριά, σκεφτόμουν πόσα από αυτά δεν έχουν πια σχολείο σε λειτουργία. Τα κτίρια μπορεί να στέκουν ακόμη, όμως οι παιδικές φωνές έχουν σωπάσει. Κι αυτή η σιωπή λέει πολλά για την ορεινή Ελλάδα που σβήνει.
Σε κάποια χωριά οι σχολικές γιορτές συνεχίζονται. Σε άλλα, την επέτειο κρατούν ζωντανή οι πολιτιστικοί σύλλογοι, στους οποίους αξίζουν πολλά συγχαρητήρια. Επιμένουν να αγωνίζονται για να διατηρηθούν οι δεσμοί των ανθρώπων με τη μικρή πατρίδα τους, να ακούγεται ακόμη το όνομά της, να υπάρχει μια αφορμή συνάντησης.
Είναι μεγάλο θέμα και θα το δούμε άλλη φορά. Τώρα ας σταθούμε στους νέους ακρίτες της Ελλάδας: στους μαθητές και στους δασκάλους τους, που συνεχίζουν να δίνουν ζωή στις μικρές κοινότητες και να διατηρούν τον διάλογο ανάμεσα στις γενιές τους.
Καταλαβαίνετε, νομίζω, τη διαφορά ανάμεσα σε ένα χωριό όπου έχουν απομείνει μόνο ηλικιωμένοι και σε ένα χωριό όπου λειτουργεί ακόμη σχολείο. Υπάρχουν παιδιά που βγαίνουν το πρωί από τα σπίτια τους, μια αυλή που ζωντανεύει στο διάλειμμα, μια γιορτή που φέρνει κοντά γονείς, παππούδες και γιαγιάδες. Υπάρχει κάτι να περιμένουν όλοι.
Δεν παραβλέπω τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι μαθητές, οι δάσκαλοι και οι οικογένειές τους. Όπως και να έχει, όμως, ένα σχολείο που λειτουργεί είναι από μόνο του ένα χαμόγελο στο χωριό. Και οι άνθρωποι που το κρατούν ζωντανό, μαζί με τις ευχές μας, δικαιούνται τη στήριξη που χρειάζεται για να συνεχίσουν να ζουν, να διδάσκουν και να μαθαίνουν εκεί.
Από όσα είδα, ξεχώρισα λίγες φωτογραφίες, για να μοιραστούμε τη χαρά των παιδιών και των συγχωριανών τους στη γιορτή και να ευχηθούμε καλή πρόοδο και δύναμη σε όλους. Υπάρχουν κι άλλες εικόνες· η συγκέντρωση και η καταγραφή τους χρειάζονται πολύ περισσότερο χρόνο. Αλλά κι αυτές αρκούν για να σταθούμε λίγο δίπλα στους ανθρώπους τους.
Είναι οι νέοι ακρίτες μιας Ελλάδας που σβήνει από τα χωριά της.
ΥΓ. Τα χωριά όπου έγιναν οι γιορτές και οι συμμετέχοντες αναφέρονται στις λεζάντες των φωτογραφιών, σύμφωνα με τις πληροφορίες των αναρτήσεων από τις οποίες προέρχονται.
Οι δύο μοναδικές μαθήτριες και αδερφάκια του Δημοτικού_Σχολείου_Δάφνης Ευρυτανίας σε μια όμορφη και συγκινητική γιορτή για την Εθνική Επέτειο. Μαζί τους η νέα μας Δασκάλα Χριστιάνα_Τζιαφά που οργάνωσε και παρουσίασε την εκδήλωση στους κατοίκους του χωριού μας με επιτυχία σε μια συγκινητική ατμόσφαιρα.
Στο χωριό Περδικάκι του Βάλτου (Αιτωλοακαρνανία). Παρά τον μικρό αριθμό μαθητών, η συμμετοχή των παιδιών στην παρέλαση έστειλε ένα δυνατό μήνυμα αγάπης για την πατρίδα και σεβασμού στην ιστορία, αποσπώντας το θερμό χειροκρότημα και τη συγκίνηση των παρευρισκομένων.
Στο χωριό Περδικάκι του Βάλτου (Αιτωλοακαρνανία). Κατάθεση στεφάνου στο Ηρώο από μαθητή του Δημοτικού Σχολείου.
Ρεντίνα Αγράφων (Καρδίτσα). Με τα κεφάλια ψηλά και μάτια γεμάτα περηφάνεια, τα δύο αυτά αγγελούδια κράτησαν ψηλά τη γαλανόλευκη. Σήκωσαν το βάρος της παράδοσης και της μνήμης για όλους εμάς, έχοντας στο πλευρό τους τη δασκάλα τους, η οποία με την αγάπη της κρατάει ανοιχτό αυτό το σχολείο – φάρο ελπίδας και γνώσης στην καρδιά του βουνού.
Ρεντίνα Αγράφων (Καρδίτσα). Δοξολογία στην εκκλησία, μια ξεχωριστή στιγμή για το σχολείο που με μόλις δύο παιδάκια, κρατάει γερά τη φλόγα της πατρίδας και της ιστορίας μας καίει πιο δυνατά από ποτέ.
Σε ένα σχολείο που, σκαρφαλωμένο στις πλαγιές του τόπου μας, κρατάει γερά με μόλις δύο παιδάκια, τη φλόγα της πατρίδας και της ιστορίας μας καίει πιο δυνατά από ποτέ.
Παρά τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες και τις έντονη βροχόπτωση, η εθνική επέτειος της 28ης Οκτωβρίου στις Πηγές Άρτας τιμήθηκε με ιδιαίτερη συγκίνηση και εθνική υπερηφάνεια στην ιστορική έδρα.
Πηγές Άρτας: Οι σύγχρονοι ήρωες-μαθητές και οι κάτοικοι, έστειλαν ένα ισχυρό μήνυμα ζωντάνιας και αποφασιστικότητας αποδεικνύοντας ότι η αγάπη για τον τόπο τους, υπερνικά τις γεωγραφικές και κοινωνικές αντιξοότητες.
Στον Άγιο Γεώργιο Τυμφρηστού. Κατάθεση στο Ηρώο των πεσόντων.
Σχολική γιορτή στο Δημοτικό Σχολείο Στενώματος Ευρυτανίας.
Ο Ταξιάρχης Μπανιάς, ένας σπουδαίος άνθρωπος που ζει και προκόβει στο χωριό Στένωμα Ευρυτανίας με την κόρη του, σημαιοφόρο μπροστά στο Ηρώο.
Μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Γρανίτσας μπροστά στο Ηρώο.
Μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Γρανίτσας μπροστά στο Ηρώο.
Μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο Παλαιοκατούνας, ένα από τα πιο ζωντανά χωριά της Ευρυτανίας.
Κατάθεση στεφάνων από μαθητή του Δημοτικού Σχολείου Παλαιοκατούνας.
Κατάθεση στεφάνων στο χωριό Πουγκάκια της Δυτικής Φθιώτιδας.
Κατάθεση στεφάνων στο χωριό Στώμη της Δωρίδας
Κατάθεση στεφάνων στο χωριό Χούνη της Αιτωλίας
Το δημοτικό σχολείο Κρυονερίου Καρδίτσας στην εκκλησία
Κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο του χωριού Λεοντίτο Αργιθέας
Ο εορτασμός της επετείου στο ιστορικό Κρίκελλο Ευρυτανίας.
Κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο του ιστορικού χωριού Κρίκελλο Ευρυτανίας.
