Κορυφαία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας μιλούν το ένα μετά το άλλο στις δημόσιες παρεμβάσεις τους για την ανάγκη επίτευξης ισχυρής αυτοδυναμίας το βράδυ της 25ης Ιουνίου. Είναι αυτό δείγμα αλαζονικής συμπεριφοράς ή αδήριτη ανάγκη προκειμένου η επόμενη Κυβέρνηση να αντιμετωπίσει τις μεγάλες προκλήσεις της επόμενης μέρας με μια άνετη πλειοψηφία που θα καθορίσει συνθήκες σταθερότητας στη χώρα; Οι πολίτες έδειξαν πριν από λίγες εβδομάδες ποια παράταξη και ποιος πρωθυπουργός θέλουν να αναλάβει τα ηνία της χώρας την περίοδο 2023-2027. Η κυβερνητική παράταξη έκανε το πρώτο σημαντικό βήμα για την ανανέωση της θητείας της, λαμβάνοντας ψήφο εμπιστοσύνης από το 41% του ελληνικού λαού. Αυτό δεν επιδέχεται αμφισβήτησης. Τώρα χρειάζεται να γίνει το δεύτερο πιο αποφασιστικό βήμα. Βρισκόμαστε σε ένα διεθνές περιβάλλον αβεβαιότητας με έντονες γεωπολιτικές αναταράξεις στην περιοχή της Ευρώπης κυρίως λόγω του πολέμου στην Ουκρανία. Οι πληθωριστικές πιέσεις συνεχίζονται, ενώ κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα τι μέλλει γενέσθαι στον ευαίσθητο τομέα της ενέργειας. Την ίδια ώρα, η ελληνική πλευρά στρέφει το βλέμμα της εκ νέου στην Τουρκία μετά τη νέα εκλογική νίκη Ερντογάν. Τα προηγούμενα δύο χρόνια χαρακτηρίστηκαν από στιγμές μεγάλης έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, σκηνικό την επανάληψη του οποίου κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει. Εκτός των άλλων, η νέα Κυβέρνηση έχει δεσμευτεί στον ελληνικό λαό για βελτίωση της καθημερινότητας, καλύτερες δομές υγείας, σωστές μεταφορές, αύξηση των αποδοχών και αντιμετώπιση της ακρίβειας Κι όλα αυτά σε μία περίοδο που η Ευρώπη αναζητά ένα modus vivendi για το νέο σύμφωνο σταθερότητας που θα τεθεί σε ισχύ από τις αρχές του 2024 με συγκεκριμένους στόχους και αυστηρότερο πλαίσιο. Η αποτελεσματική αντιμετώπιση μιας ομολογουμένως βαριάς ατζέντας προϋποθέτει εκτός από τη στήριξη μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας και το σχηματισμό μιας βιώσιμης αριθμητικά κοινοβουλευτικής ομάδας που θα αποτελέσει το στήριγμα του Πρωθυπουργού και των συνεργατών του στο νέο Υπουργικό Συμβούλιο. Όλα αυτά σε επίπεδο ανάλυσης, καθώς το πράσινο φως μπορεί να το ανάψει μόνο κάθε πολίτης με την ψήφο του.