Απομένουν δέκα ημέρες για τη διεξαγωγή ίσως των πιο κρίσιμων εθνικών εκλογών στην Ουγγαρία. Μία αναμέτρηση που προκαλεί μεγάλο ενδιαφέρον όχι μόνο στο εσωτερικο της χώρας, αλλά και στα ανώτερα κλιμάκια των ευρωπαϊκών θεσμών. Εξίσου μεγάλο βάρος στο τελικό αποτέλεσμα δίνουν τόσο οι ΗΠΑ, όσο και η Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν. Μετά από δεκάξι συναπτά έτη στην εξουσία, ο Βίκτορ Όρμπαν δίνει τη σοβαρότερη εκλογική μάχη στην πολιτικη του σταδιοδρομία.

Υπό το βάρος των τελευταίων αρνητικών για το κόμμα του δημοσκοπήσεων, με ένα σημαντικό μέρος της κοινής γνώμης να τον κατηγορεί ευθέως για επιλογές που προκάλεσαν τα τελευταία χρόνια, αλλά και με δεδομένη την κόπωση του εκλογικού ακροατηρίου μετά από την παραμονή του για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα στην εξουσία, το ενδεχόμενο πολιτικής αλλαγής στην Ουγγαρία είναι πλέον ορατό. Στο πέρασμα του χρόνου, ο Βίκτωρ Όρμπαν έχει επιδείξει αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα, που δεν περνά απαρατήρητη από τους ευρωπαϊκούς κύκλους. Στις Βρυξέλλες ποντάρουν εύλογα στην επικράτηση του κεντροδεξιού, φιλοευρωπαϊστή Πέτερ Μάγιαρ, ο οποίος συσπερώνει στο πρόσωπο του ολόκληρο το αντί-Ορμπαν μέτωπο της αντιπολίτευσης.

Ο απερχόμενος Πρωθυπουργός έχει δοκιμάσει αρκετές φορές με τη στάση του την υπομονή των Ευρωπαίων εταίρων, σε μείζονα θέματα κοινού ενδιαφέροντος, προεξάρχοντος εκείνου της της ρωσικης κατοχής στην Ουκρανία. Επι το πλείστον, ο Ούγγρος ηγέτης διατηρεί μια διαφορετική «γραμμή», χωρίς να κρύβει σε κάθε ευκαιρία τη συμπάθεια και την ταύτιση του με τον κ. Πούτιν. Σε παλαιότερες συνεδριάσεις του Συμβουλίου Κορυφής αποτέλεσε μειοψηφία και προκάλεσε πονοκέφαλο στους ομοτράπεζους του, όταν η συζήτηση κατευθύνεται στο θέμα της Ουκρανίας, διαφοροποιούμενος σαφώς από τις βασικές θέσεις της Ε.Ε. Αλλά και πρόσφατα, στη διάρκεια της συζήτησης για την έγκριση του νέου δανείου ύψους ενενήντα δισ ευρώ προς το Κίεβο, η ουγγρική πλευρά στήλωσε τα πόδια, ζητώντας ταυτόχρονα ανταλλάγματα με όρους εσωτερικού ενδιαφέροντος λίγες εβδομάδες πριν τις εθνικές εκλογές. Σημειώνεται ότι για να τεθεί ο κοινοτικός προϋπολογισμός ως εγγύηση σχετικά με την εκταμίευση του δανείου, χρειάζεται προηγουμένως η έγκριση και του Ούγγρου πρωθυπουργού.

Στο μεταναστευτικο, ο Βίκτωρ Όρμπαν έχει εδώ και χρόνια χαράξει τη δική του αυτόνομη πορεία, καταφέρνοντας σχεδόν να μηδενίσει τα σχετικά αιτήματα χορήγησης ασύλου στη χώρα του. Η διαχείριση αυτή μπορεί να προκαλεί εκνευρισμό στην Ευρώπη. Αλλά στο εσωτερικό της Ουγγαρίας έχει μεγάλη αποδοχή και θεωρείται από τα "δυνατά χαρτιά" του Ούγγρου ηγέτη. Στην περίπτωση δε αλλαγής του πολιτικού σκηνικού, οι Ευρωπαίοι θα πρέπει μάλλον να κρατήσουν «μικρό καλάθι», διότι οι βασικοί άξονες της μεταναστευτικής πολιτικής θα συνεχιστούν, ελλειψει και αποτελεσματικών κοινών μέτρων για ένα τόσο σοβαρό θέμα.

Την ίδια ώρα, διεθνείς οργανισμοί, όπως εκείνος για την ασφάλεια και τη συνεργασία στην Ευρώπη, αναδεικνύουν τη σημασία παρουσίας ανεξαρτητων παρατηρητών κατά την εκλογική διαδικασία, ώστε να αποφευχθούν καταστάσεις που δεν συνάδουν ούτε με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, ούτε με την ουσία της ίδιας της δημοκρατίας.  

Εν κατακλείδι, η ενωμένη Ευρώπη προσδοκά στο άνοιγμα μιας νέας σελίδας στη ουγγρική πολιτική πραγματικότητα. Οι προκλήσεις που καλείται να διαχειριστεί το επόμενο διάστημα είναι τεράστιες και σύνθετες. Συνεπώς, έννοιες όπως η ενότητα, η ομοψυχία και η συνεννόηση είναι απαραίτητες, ώστε να καταγραφούν απτά, θετικά αποτελέσματα στο πεδίο της εφαρμοσμένης πολιτικής.