Η δραματική εικόνα στα Ελληνικά σπίτια φαίνεται και από τα χρέη προς την εφορία. Οι οφειλές των φορολογούμενων επιχειρήσεων και ιδιωτών αυξήθηκαν στο πρώτο τρίμηνο του 2020 πλησιάζοντας τα 105,8 δισ. ευρώ! Γύρω στα 20-22 δισ. ευρώ είναι ανεπίδεκτα είσπραξης (σύμφωνα με το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους της Βουλής).

Πάνω σε αυτή την κατάσταση μέσα σε ένα τρίμηνο κορονοϊού, ο κόσμος μας άλλαξε και οι κυβερνήσεις αδύνατες, άβουλες, αμήχανες, πανικοβλημένοι διαχειριστές για το «προσωρινό», ανίκανοι να προβλέψουν το πού θα φτάσουν οι θάνατοι και έκταση της ανεργίας… Ανίκανα πολλά συστήματα υγείας ανά τον κόσμο στον πλανήτη έστελναν στο θάνατο με «βαθμολογίες» τους μελλοθάνατους...

«Τρομαγμένοι» και οι ασφαλιστές ως επιχειρήσεις και άτομα, έψαχναν τα «ψιλά γράμματα» και τα νομικά τμήματα για «γνωματεύεις» περί του πρακτέου...

Αυτή την εποχή στα κέντρα αποφάσεων όλων των ασφαλιστικών ενώσεων κυριαρχεί το ερώτημα τι θα γίνει με τις «επόμενες πανδημίες» και την κάλυψή τους... Τι όροι θα μπουν; Τι θα καλύπτουν; Τι δεν θα καλύπτουν; Τι να προβλέψουν; Τι θα γίνει με την αξιοπιστία της «ασφάλισης»; Ποια η σχέση τους με το κράτος;

Η Ελληνική ασφαλιστική αγορά ΔΕΝ έστειλε όπως έπρεπε, μήνυμα της ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ασφάλισης δίπλα στο δημόσιο και κάποιοι εκπρόσωποί της ΔΕΝ υπενθύμισαν ότι κοντά στον μικρό αριθμό της πανδημίας (σήμερα) οι άνθρωποι συνεχίζουν κατά χιλιάδες να μπαινοβγαίνουν στα νοσοκομεία με μεγάλες και μικρές αρρώστιες και ατυχήματα, με καρδιοπάθειες, με καρκίνους, με νεφρά, με αρθρώσεις σακατεμένες, με σπασμένα πλευρά και κόκαλα από τροχαία που οι ασφαλιστικές αποζημιώνουν και φροντίζουν... Οι μάσκες και τα αντισηπτικά που δώσανε καλά είναι αλλά το μήνυμα ΔΕΝ υπάρχει. Έπρεπε να δοθεί η έμφαση στην αξία της ιδιωτικής ασφάλισης που πριν και μετά κορονοϊού καλύπτει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους.

Δυστυχώς, οι ασφαλιστές μας παρά τα κύπελλα και διπλώματα στις βραβεύσεις τους, εγκατέλειψαν την προστασία οικογένειας. Είναι μικρή η κάλυψη της οικογένειας σε απώλεια του προστάτη γονέα... Έξοδα, χρέη, χρέη σε εφορίες, χρέη σε ασφαλιστικά ταμεία, χρέη σε γιατρούς και νοσοκομεία φορτώνονται σε χήρες και μικρά παιδιά που ζουν με βουβά παράπονα σ’ ένα κόσμο υποκρισίας, εικονικό και «μεγάλης σαχλαμάρας» στις τηλεοράσεις και ΜΜΕ. Η ασφάλεια ζωής – προστασίας προσφέρει ένα μεγάλο ποσό για να καλυφθούν όλα τα παραπάνω, για να μπορέσουν να συνεχίσουν τη ζωή τα πρόσωπα που αγαπούσε αυτός που έφυγε. Οι ασφαλιστές οφείλουν να ξαναβρούν την χρησιμότητα του επαγγέλματός τους.

Το ποσό των 100 δισ. ευρώ χρεών στην εφορία θα πληρωθεί και ένα μέρος θα πέσει στα κεφάλια ανύποπτων οφειλετών που δεν θα βοηθηθούν από το αγαθό της ασφάλισης. Οι ασφαλιστές μας χάνονται στο μεγαλύτερο ποσοστό τους σε «δήθεν» προστασίες, σε «αποταμιευτικά», σε ασθενικά κυρίως συνταξιοδοτικά, σε πολλά, μακράν της ΑΜΕΣΗΣ προστασίας της οικογένειας.

Ευκολόπιστοι και κατά μεγάλο μέρος «προδομένοι» από την πραγματικότητα οι ασφαλιστές αλλάζουν εταιρίες, μεταφέρουν χαρτοφυλάκια, κυνηγάνε διακρίσεις χαρτιών και όχι την «μονιμότητα» εκτίμησης του πελάτη... Η διατήρηση χαρτοφυλακίων έπαψε να είναι συγκεκριμένος αριθμός, έγινε ποσοστό! Ακούνε «ευκαιριακούς» εκπαιδευτές της κακιάς ώρας, «παραμυθιάζονται» με την δήθεν ψηφιακή εποχή του ασφαλιστή και τα webinars των μη ασφαλιστών, «ναρκώνονται» από τους μάγους των υποσχέσεων και γνωμικών «μεγάλων» ανδρών αφήνοντας ακάλυπτους τους Έλληνες και κυρίως χωρίς πραγματική ενημέρωση για τα αγαθά της ασφάλισης που ΔΕΝ μπορούν να τα «μιλήσουν», ΙΝΤΕΡΝΕΤΙΚΑ μαθήματα και «εργαλεία» κινητής τηλεφωνίας... Σε γενικές γραμμές η ασφάλιση ζωής προσφέρει χρήματα σε πέντε περιπτώσεις:

1) Χρήματα στην οικογένεια σε απώλεια ζωής

2) Χρήματα στον ασφαλισμένο σε περίπτωση μόνιμης αναπηρίας

3) Χρήματα για αναπλήρωση εισοδήματος (προσωρινά)

4) Χρήματα για νοσοκομειακά έξοδα

5) Χρήματα για αποταμίευση ή κάλυψη γηρατειών.

Και τα πέντε είναι χρήσιμα αλλά εξαρτάται από τις ιδιαιτερότητες του πελάτη, το ύψος παροχών και τα ασφάλιστρα...

Ρωτήστε τον μέσο όρο ασφάλισης προστασίας οικογένειας να μας τον πει το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιριών Ελλάδος και θα συμφωνήσετε στη λέξη «εγκατέλειψαν» τις οικογένειες.

Τα επαγγελματικά σωματεία ΔΕΝ τα γνωρίζουν αυτά. Ασχολούνται με οργανωτικά ζητήματα. Ελπίζουμε να δουν σύντομα το ρόλο τους στο θέμα ασφάλισης προστασίας εντός-εκτός κορονοϊού. Ε.Σ.