Τα «άσπρα μαλλιά» των προπονητών, τα νέα ταλέντα στο Μουντιάλ ’26 και οι τραπεζοασφαλιστικές επιχειρήσεις

Άρθρο Εκδότη στο Ασφαλιστικό ΝΑΙ (Τεύχος 221) που κυκλοφορεί

Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου

Οι αγώνες Παγκοσμίου Κυπέλλου αυτό το καλοκαίρι του 2026 έχουν πολλά να διδάξουν σε ατομικό, ομαδικό και επιχειρησιακό επίπεδο κάθε κατηγορίας.

Πρώτο πρώτο συμπέρασμα ήταν το γεγονός ότι το ποδόσφαιρο παιζότανε με τα «πόδια» και «μυαλό» μαζί. Δεν έφτανε το ένα, χρειάζονταν και τα δύο. Με «μυαλό» γινότανε σχεδιασμός, στρατηγικές, επιλογές, management και εν συνεχεία προπονήσεις, ασκήσεις, εκπαίδευση, εξατομικεύσεις, αντοχές, εκτελέσεις, επαναλήψεις, εθισμοί, αξιοποίηση ταλέντων, ομαδική νοοτροπία, αξιοποίηση ατομικών δεξιοτήτων και… τρέξιμο με τα πόδια για να «βγει» γκολ ώστε να νικήσει η ομάδα, επειδή η ομάδα παίρνει πρωτάθλημα και οι παίκτες βάζουν γκολ…

Πίσω από τους πρωταθλητές, πρωταγωνιστής ο προπονητής. Παρατήρησα ότι όλοι σχεδόν είχαν «άσπρα μαλλιά», που όπως λένε τα λεξικά ασπρομάλληδες είναι οι γέροι. Είχαν βγάλει «άσπρα μαλλιά» στα γήπεδα ως παίκτες και ως προπονητές μέχρι να αποκτήσουν τις απαραίτητες εμπειρίες για να ηγηθούν των ομάδων τους. Όμως αυτοί δεν ήταν ικανοί σήμερα να «παίξουν», να εκτελέσουν, να τρέξουν μέσα στο γήπεδο. Ήταν έμπειροι. Είχαν εμπειρία, που είναι «γνώση στηριζόμενη στην πείρα, κατ’ αντίθεση με τη θεωρία». Όλοι όμως πέρασαν και αρκετές ώρες θεωρίας πριν μπουν στον αγώνα.

Για να θυμηθούμε μερικούς: Κάτασπρα μαλλιά είχε ο D. Deschamps, προπονητής της Γαλλίας, όπως και ο C. Ancelotti της Βραζιλίας. Ασπρισμένος και ο L. de la Fuente της Ισπανίας και ο L. Scaloni της Αργεντινής και ο M. Yakin της Ελβετίας και ο T. Tuchel της Αγγλίας και ο S. Solbakken της Νορβηγίας, ο G. Alfaro της Παραγουάης και ο H. Moriyasu της Ιαπωνίας, της Αμερικής ο M. Pochettino, της Αιγύπτου ο H. Hassan, του Καναδά ο J. Marsch, του Μαρόκου ο M. Ouahbi, του Βελγίου ο R. Garcia, της Πορτογαλίας ο R. Martínez…

Τις εμπειρίες τους στα γήπεδα αξιοποίησαν οι μεγάλοι παίκτες που ανέλαβαν να εφαρμόσουν τα σχέδιά τους. Ο L. Messi, ο C. Ronaldo, ο E. Haaland, o K. Mbappé, ο Rodri, o M. Salah, o H. Kane, o L. Martínez, o L. Yamal, o M. Cucurella, o L. Madric, o J. Bellingham, o T. Courtois, o K. De Bruyne, o Y. Bounou κ.ά.

«Ταλαιπωρηθήκαμε, είπε ο Μέσι, στο τέλος κάποιου αγώνα, «επειδή δεν εφαρμόσαμε πλήρως τα σχέδια του προπονητή μας».

Τελικά κέρδισαν όσοι κατάφεραν να συνδυάσουν σωστά και να παίξουν εφαρμόζοντας τις οδηγίες των προπονητών τους. Το ταλέντο, η φαντασία, η προσωπική ιδιοφυΐα και ικανότητα, όταν μπήκαν στην υπηρεσία των πλάνων του προπονητή, έφεραν γκολ –αποτέλεσμα κερδοφόρο.

Η εμπειρία έπαιξε σπουδαίο ρόλο ως έννοια και ιδιότητα στην επιστήμη, στη φιλοσοφία, στην Ιατρική και στην οικονομία και νομική επιστήμη. Πίσω από τους πραγματογνώμονες, τους εμπειροτέχνες, τους εμπειροπόλεμους, η μεγάλη πείρα σε κάποιον τομέα παίζει τον ρόλο της για ορθή κρίση σε κάποιο γεγονός ώστε να κατανοηθεί σωστά. Εμπειρικοί φιλόσοφοι ήταν οι Στωικοί και Επικούρειοι, ο Βάκων, ο Παράκελβος, ο Λοκ, ο Σέξτος ο Εμπειρικός κ.ά. Εμπειριαρχία είναι το γνωσιολογικό σύστημα όπου κύρια πηγή των γνώσεων είναι η εμπειρία και αντίθετό του είναι ο ορθολογισμός. Εμπειρικός είναι ο κατά πείραν ενεργών ή γινόμενος εμπειρικός ιατρός, όχι ο επιστημονικά κατηρτισμένος αλλά κατ’ εμπειρία θεραπεύων, ερασιτεχνικός. Έμπειρος είναι αυτός που έχει πείρα και γνώσεις (αντίθετο ο άπειρος). Εμπειρία είναι η γνώση και η δεξιότητα που στηρίζεται στην παρατήρηση και στην πρακτική εξάσκηση και αποκτάται με την πάροδο του χρόνου. Π.χ. στην εργασία: οι τεχνίτες μαθαίνουν τη δουλειά, βλέποντας, αρχικά, άλλους που είναι εξειδικευμένοι, ενώ μετά δοκιμάζοντας μόνοι τους. Έτσι με τον καιρό βελτιώνονται, μαθαίνουν καινούργια πράγματα και διδάσκονται πολλές φορές από τα λάθη τους. Στην επιστήμη η εμπειρία έχει στενή σχέση με το πείραμα, το οποίο συμπληρώνει την παρατήρηση. Η δεύτερη έννοια της εμπειρίας είναι το βίωμα μιας κατάστασης, που είναι κομμάτι της συνολικής εμπειρίας (πείρας) του ανθρώπου. Στον κλάδο της Φιλοσοφίας, εμπειρία είναι η γνώση που αποκτάται με την αισθητηριακή αντίληψη ή με την παρατήρηση. Η γνώση αυτή, σύμφωνα με τους οπαδούς της εμπειριοκρατίας, είναι η μόνη αληθινή μορφή γνώσης που μπορεί να αποκτήσει ο άνθρωπος. Αντίθετα, οι οπαδοί ενός άλλου φιλοσοφικού ρεύματος, της νοησιαρχίας, δεν αποδέχονται την άποψη αυτή και αντιτάσσουν στην εμπειρία την a priori γνώση.

Η παγκόσμια πρωταθλήτρια Ισπανία είναι ένας οδηγός για κάθε παιχνίδι στη ζωή και τον αθλητισμό. Βγάζει γενιές παικτών που κάνουν τον πλανήτη να παραμιλά. Με σύστημα, αλυσίδα παραγωγής από τα 6χρονα ως τα 19χρονα παιδιά, που κάνει την εμπειρία βασικό συντελεστή, στο να περάσουν από τη νοητική τακτική στην πνευματική σκληραγώγηση, στη διαχείριση επιτυχίας, στη συνεχή κίνηση παρέα με συμπαίκτες και, τέλος, στο τρέξιμο μέσα στο γήπεδο μέχρι να βγουν γκολ και αποτελέσματα.

Το Παγκόσμιο Κύπελλο έχει ακόμα μηνύματα και για την ασφαλιστική μας αγορά που έχει ανάγκη από τις εμπειρίες των «ασπρομάλληδων», τους παλιούς πρωταγωνιστές των πωλήσεων, τους εμπειρογνώμονες του Management, αλλά και τους «εμπειροπόλεμους» στα διοικητικά και την καθημερινότητα στα «γήπεδα» του ανταγωνισμού, της Τεχνητής Νοημοσύνης και των ειδικών απαιτήσεων της ασφαλιστικής επιστήμης.

Ίσως είναι ένα λάθος των ασφαλιστικών εταιρειών που έστρεψαν το κύριο ενδιαφέρον τους στη νέα παραγωγή και στις βραβεύσεις νέων διαμεσολαβητών (που είναι αμφίβολο εάν παραμείνουν) και ατόνησαν το ενδιαφέρον τους στα εν ισχύι χαρτοφυλάκια, στη διατηρησιμότητα πελατολογίου και ασφαλίστρων, στην τιμή των «άσπρων μαλλιών» συνεργατών τους. Αυτό βλέπουμε στα συνέδριά τους. Βραβεύουν «παιδιά» και ξεχνάνε τους «γονείς» τους. Σπάνια βλέπουμε φωτογραφίες των ειδώλων μιας άλλης εποχής όπως και των ιδρυτών τους, αντίθετα με τις φωτογραφίες ειδώλων-ποδοσφαιριστών που δεσπόζουν στα γήπεδα μεγάλων ομάδων παντού. Οι μεγάλοι παίκτες φέρνουν τον κόσμο στα γήπεδα…Ελπίζουμε οι διευθυντές Πωλήσεων και διευθύνοντες των εταιριών να αλλάξουν στρατηγικές στις βραβεύσεις και τα Κύπελλα που δίνουν στη νέα χρονιά…Οι εταιρείες κατρακύλησαν στην Ελλάδα από τη στιγμή που σταμάτησαν να αναφέρουν τα χαρτοφυλάκια και τη διατηρησιμότητα στην παραγωγή, στα πελατολόγια και τις νέες στρατολογήσεις με προϋποθέσεις. Η Εθνική, η Interamerican, η ΝΝ, η Metlife, η Allianz κ.ά. είχαν και έχουν πολλούς ασπρομάλληδες που ξεχάστηκαν ηθελημένα ή αθέλητα. Οι «ασπρομάλληδες» προπονητές των γηπέδων μιλάνε δυνατά στο τι πρέπει να «αντιγράψουν» οι Managers των εταιρειών. Αυτοί αναδεικνύουν παίκτες, ομάδες, εθνικές, κράτη… Ψάξτε λίγο και θα τους βρείτε ανάμεσά σας, τους «παίκτες» που στηρίζουν την ύπαρξή σας και τον «μισθό σας», τις χήνες που κάνουν τα «χρυσά αυγά» για να υπερηφανεύονται οι εταιρείες στους ισολογισμούς και τις κατατάξεις των πρώτων στην αγορά…

Η ασφαλιστική μας αγορά έχει επίσης ανάγκη από τα νέα ταλέντα, νέους ασφαλιστές, νέους διοικητικούς, νέους πρωταγωνιστές, νέους ταλαντούχους που θα ηγηθούν να εφαρμόσουν όσα οι «δάσκαλοι» και προπονητές στις ηγεσίες θα απαιτήσουν. Όπως στο ποδόσφαιρο, έτσι και στις επιχειρήσεις, οι κανόνες του παιχνιδιού απαιτούν αποτελέσματα, απαιτούν «γκολ» και καλούς παίκτες στο γήπεδο, αλλά και στους «πάγκους» των ομάδων! Ευτυχώς η ελληνική ασφαλιστική αγορά έχει πολλούς και καλούς προπονητές και παίκτες για σπουδαία πρωταθλήματα. «Υπάρχουν και καλά παιδιά που έχουν χρυσή καρδιά» όπως τραγούδησε και ο Στέλιος Καζαντζίδης.

Εύχομαι καλούς αγώνες!

Διαβάστε παρακάτω το Άρθρο Εκδότη στο Ασφαλιστικό ΝΑΙ (Τεύχος 221) που κυκλοφορεί και σε ηλεκτρονική μορφή (πατήστε κάτω δεξιά "Fullscreen" για μεγέθυνση)

Ευάγγελος Γ. Σπύρου

Χανιά, Αύγουστος 2026