Ένα παζαράκι, σαν αυτά που κάποτε ανθούσαν σε όλη την Ελλάδα κάποτε αρχίζει σήμερα στη Φαρκαδόνα των Τρικάλων και ο Ηλίας Καραμάνος κάνει μια αναδρομή, να θυμηθούν οι παλιότεροι και να σκεφτούν οι νεότεροι…

Η ιστορία του χωριού μας λέει πως από το 1881, μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, με απόφαση του τότε Δημάρχου άρχισε να λειτουργεί σαν θεσμός μια μεγάλη εμποροζωοπανήγυρη, το γνωστό σε όλους μας «Παζαράκι», ενώ πιστεύεται πως οι ρίζες του ξεκινάνε από την αρχαιότητα.

H αρχική του ονομασία ήταν «Βασιλική Εμποροπανήγυρη», λόγω του Βασιλικού Διατάγματος με το οποίο είχαν καθοριστεί την εποχή εκείνη οι εμποροπανηγύρεις και η διάρκειά του ήταν πέντε ημέρες 19, 20, 21, 22 και 23 Αυγούστου.

Μεταπολεμικά καθιερώθηκε στις τρεις ημέρες, στο τριήμερο 19, 20 και 21 Αυγούστου και κάθε χρόνο επαναλαμβάνεται τις ίδιες ημερομηνίες ανεξάρτητα από τις ημέρες που πέφτει.

Η αρχική του τοποθεσία ήταν η θέση «Βρυσούλες» κάτω από το κάστρο της αρχαίας Φαρκαδόνας η οποία είχε σαν έδρα της το σημερινό χωριό του Κλοκοτού. Δε γνωρίζουμε πότε ακριβώς ξεκίνησε να πραγματοποιείται στη σημερινή τοποθεσία. Από τα πρώτα χρόνια το Παζαράκι της Φαρκαδόνας αποτελούσε εμπορικό σημείο αναφοράς για την ευρύτερη περιοχή Δήμου Φαρκαδόνας.

Έμποροι, επαγγελματίες, μικροπωλητές έρχονταν να εκθέσουν τη πραμάτεια τους και εμπορεύματα πάσης φύσεως. Από παζάρι ρούχων, εμπόριο υφασμάτων και ειδών προικός όπως έλεγαν οι παλιότεροι μέχρι και εμπόριο ζώων, το γνωστό ζωοπάζαρο. Από παιχνίδια και φαγητά, μέχρι επιδείξεις δύναμης και ταχυδακτυλουργικά. Με τα γνωστά αλογάκια, τις βαρκούλες, τους κρίκους και τη σκοποβολή. Πολύ αργότερα έκαναν την εμφάνιση τα συγκρουομενα, η μπαλαρίνα, τα φουσκωτά...

Τριπλός ο σκοπός της οργάνωσης αυτής και για το λόγο αυτό αποκαλούνταν εμποροζωοπανήγυρη, με τα «παζάρια» να βρίσκονται στη πρώτη γραμμή και τους τσαμπάσηδες (άτομα που διαπραγματεύονταν τη τράμπα-αλλαγή) να έχουν τη τιμητική τους. Ταυτόχρονα η οργάνωση αυτή είχε και το κοινωνικό της σκοπό, αφού έδινε τη δυνατότητα για αντάμωμα και νέες γνωριμίες μαζί με τις προμήθειες και τις αγορές. Τις βραδινές κατά κύριο λόγο ώρες την τιμητική τους είχαν οι ταβέρνες με τα μυρωδάτα ψητά αρνιά και τις παγωμένες μπύρες, που τις πάγωναν μέσα σε μεταλλικά βαρέλια. Φυσικά δεν έλειπε και η ζωντανή μουσική πάνω στις καρότσες, με τα κλαρίνα και τις ντιζεζ που τραγουδούσαν. Μπορώ να θυμηθώ τις ταβέρνες του Σκύφτα, του Μπεμπου, του Χαλβατζα και τους χαλβάδες του μπάρμπα Σπύρου του Ζώη...

Αυτό το θεσμό είχε αποφασίσει ο Δήμος Φαρκαδόνας να τιμήσει με τη διοργάνωση του 1ου και του 2ου Πολιτιστικού Ανταμώματος των Πολιτιστικών Συλλόγων του Δήμου και της ευρύτερης περιοχής πριν από 8 χρόνια.

Στόχος ήταν η νεολαία του Δήμου μας και της ευρύτερης περιοχής καθώς και πολιτιστικοί σύλλογοι και φορείς να ανταμώσουν, να τραγουδήσουν, να χορέψουν και όλοι μαζί να διασκεδάσουν.

Απώτερος σκοπός ήταν η διατήρηση και η προώθηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, αφού πρωταγωνιστές της εκδήλωσης ήταν οι χορευτές των πολιτιστικών συλλόγων και οι διοικήσεις τους, που με την εθελοντική τους προσφορά προσφέρουν πάντα τα μέγιστα για αυτό το σκοπό.

Υ. Γ. Τα μικρά και ανήλικα παιδιά καλό είναι να συνοδεύονται από τους γονείς τους ή τους κηδεμόνες τους. Όχι πως υπάρχουν "δράκοι", αλλά ποτέ δεν ξέρεις...