Τα όσα συνέβησαν τα περασμένα εικοσιτετράωρα σε Νέα Υόρκη και Ουάσιγκτον κατέδειξαν πως οι ελληνοτουρκικές σχέσεις οδηγούνται σε μία νέα περίοδο, όπου θα δοκιμαστούν για μία ακόμη φορά.

Μετά από ένα εύλογο χρονικό διάστημα που η Αθήνα επένδυσε στα «ήρεμα νερά» και στη συνέχιση του διαλόγου μεταξύ των δύο πλευρών, ήρθαν τώρα οι ίδιες οι εξελίξεις να ανατρέψουν το status quo της προηγούμενης διετίας και να προσγειώσουν την ελληνική διπλωματία σε μία νέα πραγματικότητα.

Γιατί σκληραίνει τη στάση του ο Ερντογάν; Τί κρύβεται πίσω από την ακύρωση της συνάντησης με τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Που το πάει η Τουρκία; Αυτά είναι κάποια από τα βασικά ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν μέσα από την ιχνηλάτηση των σημερινών δεδομένων και των στόχων που έχει θέσει η πολιτική ηγεσία της γείτονος. Είναι πλέον σαφές πως μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, η Τουρκία βγήκε από αυτό που περιέγραφαν κάποιοι ως «διπλωματική απομόνωση».

Στην παρούσα φάση, ο κ. Ερντογάν δείχνει να έχει αυξήσει τις μετοχές του στη γεωπολιτική σκακιέρα και συμπεριφέρεται ως ένας κεντρικός περιφερειακός παίκτης στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου που διεκδικεί το μάξιμουμ για τα συμφέροντα της χώρας του, υπερβαίνοντας σε πολλές περιπτώσεις τα όρια. Εξάλλου, το αφήγημα της "γαλάζιας πατρίδας" παραμένει ενεργό και επηρεάζει σε ένα μεγάλο βαθμό τη στρατηγική σκέψη του Τούρκου Προέδρου, ο οποίος σε ένα κόσμο που διαρκώς μεταβάλλεται, στοχεύει στην ενδυνάμωση της διπλωματικής ισχύος της Τουρκίας.

Είναι ένα παιχνίδι που στην απέναντι πλευρά γνωρίζουν να  παίζουν πολύ καλά και να ελίσσονται όπως κάθε φορά επιτάσσει το συμφέρον τους. Οι σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ έχουν βελτιωθεί σε σημαντικό βαθμό, όπως καταγράφηκε κατά την πρόσφατη υποδοχή του Ντόναλντ Τραμπ στον Ταγίπ Ερντογάν.

Το κλίμα στον Λευκό Οίκο ήταν εμφανώς φιλικό και οι δύο συνομιλητές επιβεβαίωσαν πως έχουν ανοίξει ένα σημαντικό δίαυλο επικοινωνίας που ενδέχεται να επιφυλάσσει και καλύτερα αποτελέσματα και για τις δύο πλευρές στο μέλλον.

Επιπλέον, η Τουρκία έχει πείσει τους ΅Ευρωπαίους πως είναι χρήσιμη στην προσπάθεια ανάπτυξης μιας νέας στρατηγικής για την άμυνα και ασφάλεια στην Ε.Ε., αν και η Ελλάδα έχει λόγο σ' αυτό το θέμα.

Ταυτόχρονα, προωθεί «κυκλωτικές κινήσεις» στη Λιβύη και στην Αίγυπτο, ενώ διατηρεί στενές σχέσεις με άλλες αραβικές χώρες και με το νέο καθεστώς της Συρίας. Στην αντίπερα όχθη, η Αθήνα αξιολογεί τα αποτελέσματα των εξελίξεων της τελευταίας εβδομάδας, ενώ κορυφαία κυβερνητικά στελέχη τονίζουν εμφατικά πως θα υπερασπιστούν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας με κάθε τρόπο.

Η πρόσφατη συμφωνία με τη Chevron προκάλεσε εύλογα ικανοποίηση στα ανώτερα κυβερνητικά κλιμάκια, ενώ το άνοιγμα του διαλόγου με τη Λιβύη για την κήρυξη ΑΟΖ συνιστά μια θετική εξέλιξη που ενοχλεί την τουρκική πλευρά.

Ωστόσο, παραμένει σε εκκρεμότητα το τεράστιας γεωστρατηγικής σημασίας project της σύνδεσης του ηλεκτρικού καλωδίου με την Κύπρο και το Ισραήλ.

Η πλευρά Ερντογάν με περίσσια έπαρση συνεχίζει να διαμηνύει πως για ότι συμβαίνει στην ευρύτερη περιοχή η Τουρκία πρέπει να έχει λόγο ανεξάρτητα αν κάτι συμβαίνει εντός των δικών της χωρικών υδάτων ή όχι.

Η αναθεωρητική στάση και η επιθετικότητα της Άγκυρας προβληματίζει, την ώρα όμως που η ελληνική πλευρά επενδύει στοχευμένα στην ενίσχυση της αμυντικής της θωράκισης και της αποτρεπτικής της ικανότητας.

Στους μήνες που έρχονται, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις αναμένεται να περάσουν πολλά δυνατά crash test. Η Ελλάδα οφείλει να είναι πανέτοιμη σε όλα τα επίπεδα και η σχηματοποίηση ενός αρραγούς εθνικού μετώπου στο εσωτερικό κρίνεται επιβεβλημένη. Όταν το υποκείμενο είναι η ίδια η πατρίδα, όλα τα άλλα περισσεύουν…