Η είδηση ότι η Ρωσία εκτόξευσε για μία ακόμη φορά εκατοντάδες drones και πυραύλους προς το Κίεβο, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους και αθώοι πολίτες, δεν προκαλεί έκπληξη. Εκείνο που αξίζει να κρατήσει περισσότερο κανείς από την πρωινή επίθεση είναι, ότι έγινε στόχος και το κτίριο που φιλοξενεί την αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην πρωτεύουσα της Ουκρανίας. Αυτό μετέδωσε πριν λίγη ώρα το έγκυρο Politico. Χωρίς ευτυχώς να υπάρξουν επιπλέον θύματα. Ήταν ένα τυχαίο χτύπημα ή η Μόσχα θέλησε να στείλει ένα ηχηρό μήνυμα ότι σε αυτή τη συγκυρία κανείς δεν πρέπει να αισθάνεται ασφαλής, ακόμα και οι Ευρωπαίοι διπλωμάτες που ουσιαστικά παρακολουθούν τις εξελίξεις και παράλληλα προετοιμάζουν τη διαδικασία για την ένταξη της χώρας στην Ε.Ε. Αυτό βέβαια όταν ωριμάσουν οι συνθήκες σε πολιτικό επίπεδο και η Ουκρανία πληροί τα κριτήρια για να ανάψει το πράσινο φως. Εξάλλου, από τους stakeholders που εμπλέκονται στη συζήτηση για τις μελλοντικές εξελίξεις (κατάπαυση του πυρός, διασφάλιση βιώσιμης ειρήνης, εγγυήσεις ασφαλείας), η Ε.Ε αποτελεί το βασικότερο υποστηρικτή των αμυνόμενων. Παράλληλα οι Ευρωπαίοι ηγέτες, όπως οι κ.κ. Μερτς  και Μακρόν έχουν ξεκαθαρίσει πως θα στηρίξουν σε κάθε επίπεδο την ηγεσία του Κιέβου για όσο χρειαστεί, θεωρώντας ότι η υπερασπιστική τους γραμμή αποτελεί ουσιαστικά ανάχωμα για τα σχέδια της Μόσχας προς τη Δύση σε ένα επόμενο επίπεδο. Μετά και τα όσα διαδραματίστηκαν νωρίτερα στην ευρύτερη περιοχή της ουκρανικής πρωτεύουσας, υπήρξαν ισχυρές αντιδράσεις από κορυφαίους Ευρωπαίους αξιωματούχους, οι οποίοι συνηγορούν στο ότι ο δρόμος για την ειρήνη είναι ακόμη μακρύς. Στη σκιά των έντονων συζητήσεων που ακολούθησαν το τετ-τετ των κ.κ. Πούτιν και Τραμπ στην Αλάσκα και την ευρεία συνάντηση που ακολούθησε στην Ουάσιγκτον, οι Ρώσοι δείχνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τις επιθέσεις, αξιοποιώντας το θετικό γι’ αυτούς momentum, κερδίζοντας πόντους στο εδαφικό στο ανατολικό μέτωπο και παράλληλα σπέρνοντας τον τρόμο στις πόλεις σε ολόκληρη την επικράτεια για να κάμψουν το ηθικό του ήδη καταβεβλημένου πληθυσμού.

Στην αντίπερα όχθη, ο κ. Ζελένσκι και η ηγετική του ομάδα δεν το βάζουν κάτω. Το αντίθετο μάλιστα. Προετοιμάζονται πυρετωδώς με όρους μέλλοντος, γνωρίζοντας πως τα «ανοιχτά» θέματα με τη Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν δεν θα διευθετηθούν ούτε στην περίπτωση μιας άμεσης κατάπαυσης του πυρός. Εξάλλου, τα εκ διαμέτρου αντίθετα συμφέροντα των δύο πλευρών, αλλά και πολύ περισσότερο οι στρατηγικές βλέψεις της Μόσχας που υπάγονται στο αφήγημα μιας πανίσχυρης Ρωσίας, δεν αφήνουν περιθώρια για έναν ουτοπικό ρομαντισμό και για σκέψεις απόλυτης ισορροπίας σε αυτήν την ομολογουμένως σκληρή διελκυστίνδα. Από τη μία πλευρά, η Ουκρανία ποντάρει στην οικονομική και στρατιωτική βοήθεια της Ε.Ε, της Μεγάλης Βρετανίας και του Καναδά. Στην άλλη πλευρά, βλέπει ως μονόδρομο τη στήριξη της δικής της αυτονομίας κυρίως σε ζητήματα άμυνας και ασφάλειας. Στο πλαίσιο αυτό, προωθεί την κατασκευή και αξιοποίηση δικών της οπλικών συστημάτων, ικανών να πλήξουν καίρια τον εχθρό. Οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν ήδη αποδείξει τις επιχειρησιακές δυνατότητες τους επί του πεδίου και την ανθεκτικότητα τους απέναντι σε ένα ισχυρότερο εχθρό, αντιμετωπίζοντας τον ως ίσο προς ίσο.

Εν κατακλείδι, με τα σημερινά δεδομένα προοπτική για άμεση κατάπαυση του πυρός δεν υφίσταται. Αλλά και με όρους μέλλοντος, η μακροπρόθεσμη και βιώσιμη ειρήνη στην περιοχή προϋποθέτει μια διαφορετική αντίληψη για το διεθνές status quo από την πλευρά της Ρωσίας. Κομμάτι δύσκολο, αν λάβει κανείς υπόψη τους στρατηγικούς της στόχους…