Αν και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί κινούνται πλέον σε ρυθμούς καλοκαιρινής ραστώνης, εντούτοις από τα τέλη Αυγούστου και έως το τέλος του τρέχοντος έτους  περιμένει την γραφειοκρατία των Βρυξελλών ένας ανηφορικός δρόμος που επιβάλλει σχέδιο, εγρήγορση και αποτελεσματικότητα στο πεδίο της εφαρμοσμένης πολιτικής. Τα ανοιχτά μέτωπα είναι πολλά και με μεγάλο βαθμό πολυπλοκότητας. Ας ξεκινήσουμε με τα δύο πρώτα που σχετίζονται με τις εξελίξεις στην Ουκρανία, αλλά και με τη νέα τροπή που έχει πάρει το μεταναστευτικό από την αύξηση των ροών στις ακτές της Κρήτης και της νότιας Ευρώπης. Στην ανατολική Ουκρανία οι μάχες σε ένα μέτωπο μήκους χιλίων διακοσίων χιλιομέτρων συνεχίζονται ακατάπαυστα. Αμφότερες οι πλευρές πληρώνουν βαρύ φόρο αίματος, αλλά πολύ περισσότερο πιέζεται ο άμαχος πληθυσμός σε ολόκληρη την ουκρανική επικράτεια από τις καθημερινές επιθέσεις των Ρώσων με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς και drones. Παρόλο αυτά, ο Βλαντιμίρ Πούτιν εμφανίζεται αμετακίνητος και δεν πρόκειται να σταματήσει αν δεν εξασφαλίσει τον απόλυτο έλεγχο στις πέντε κύριες περιφέρειες της ανατολικής Ουκρανίας και δεν απαλλαγεί από τον Ζελένσκι. Το πρόσφατο τελεσίγραφο του Ντόναλντ Τραμπ δεν φαίνεται να τον πτοεί, για να είμαστε ακριβείς, δεν ίδρωσε καθόλου το αυτί του και συνεχίζει ακάθεκτος τον πόλεμο. Το μήνυμα που στέλνει είναι ξεκάθαρο, ότι δηλαδή δεν πρόκειται να καθίσει ο ίδιος στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με προοπτική την κατάπαυση του πυρός, αν αυτό δεν γίνει με τους δικούς του όρους.

Στο μέτωπο του μεταναστευτικού γίνεται σαφές πως η εικόνα παραμένει ρευστή, την ώρα που οι ροές από τις ακτές της Λιβύης αυξάνονται διαρκώς. Τα ανοιχτά γεωπολιτικά μέτωπα, οι δείκτες πείνας και δυστυχίας στην κεντρική και δυτική Αφρική και άλλες εμπόλεμες ζώνες αποτελούν τις βασικές αιτίες για τη μετακίνηση πληθυσμών προς την Ευρώπη, που αποτελεί τη γη της επαγγελίας για κάθε κατατρεγμένο. Παρά τις επίμονες προσπάθειες για την εξεύρεση ενός ολιστικού σχεδίου για την αντιμετώπιση του φαινομένου, η Ε.Ε δείχνει ανήμπορη να το πετύχει. Το Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου χρήζει αναθεώρησης πριν καν μπει στις ράγες της υλοποίησης, αφού το έχουν ξεπεράσει οι ίδιες οι εξελίξεις. Την ίδια ώρα, παραμένουν οι διαφορές ανάμεσα στις χώρες βορρά και νότου στο τρόπο διαχείρισης του ζητήματος, καθώς η κάθε πλευρά το προσεγγίζει από τη δική της οπτική. Το επιχείρημα της δευτερογενούς μετανάστευσης που κατά βάση χρησιμοποιείται από τη γερμανική πλευρά είναι έωλο, αφού η αντίδραση σε ένα τόσο σοβαρό θέμα θα έπρεπε να είναι κοινή-ευρωπαϊκή, χωρίς να περιορίζεται από εθνικούς παρεμβατισμούς.

Εκτός των άλλων, η Ε.Ε θα κληθεί να αντιμετωπίσει και την επόμενη μέρα της συμφωνίας Τραμπ-Φον ντερ Λάιεν για τους δασμούς, η οποία,  ειρήσθω εν παρόδω, προκάλεσε και αντιδράσεις στο εσωτερικό, όπως του Γάλλου Πρωθυπουργού Μπαϊρού. Οικονομικοί κύκλοι στο εσωτερικό της Ελλάδας εκτιμούν πως η συμφωνία κλείνει κάποιες εκκρεμότητες, αλλά εμμένουν σε στρεβλώσεις της εσωτερικής αγοράς στην Ε.Ε (λ.χ στη μεταποίηση), οι οποίες χρήζουν αντιμετώπισης το επόμενο διάστημα.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το φθινόπωρο αναμένεται ιδιαίτερα θερμό για όλους τους stakeholders της ευρωπαϊκής πολιτικής. Η προσαρμογή σε νέα δεδομένα είναι απαραίτητη και επηρεάζει άμεσα τη βιωσιμότητα του ευρωπαϊκού πολιτικού project, το οποίο, παρά τα όποια λάθη και παραλείψεις, συνιστά μια τεράστια κατάκτηση για τη σύγχρονη Ευρώπη και αυτό δεν πρέπει κανείς να το ξεχνά.