Ο πρόσφατος ανασχηματισμός της Κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν είχε τον αντίκτυπο που ανέμεναν οι εμπνευστές του.

Κάποιες συγκεκριμένες περιπτώσεις, όπως ο Κωστής Χατζηδάκης που είναι έμπειρος, προέρχεται από τον πολιτικό αυτό χώρο και καλείται να βγάλει τα «κάστανα από τη φωτιά», είχαν θετικό αντίκτυπο.

Όμως, άλλες όπως εκείνες των Δοξιάδη και Τσάφου ήρθαν να επιβεβαιώσουν το λάθος και να προκαλέσουν δυσαρέσκεια στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας και όχι μόνο.

Αν και το περιβόητο rotation δεν είχε μεγάλο βαθμό επιτυχίας στο προηγούμενο σχήμα, εντούτοις επελέγη σε ένα βαθμό ως αντίληψη και πρακτική από τον κ. Μητσοτάκη.

Τα πάντα θα κριθούν εκ του αποτελέσματος.  Η Κυβέρνηση, έχοντας το βλέμμα της ταυτόχρονα και στις μετρήσεις που «αποτυπώνουν τις τάσεις της στιγμής» και φτιάχνουν αντίστοιχα το κλίμα, καλείται να αντιμετωπίσει μια πολύ δύσκολή ατζέντα.

Η επανάκαμψη στα ποσοστά του παρελθόντος, μάλλον μοιάζει με ένα ακατόρθωτο εγχείρημα, συνεπώς το κύριο μέλημα είναι να διατηρηθεί το κυβερνών κόμμα στην πρώτη θέση, σε ποσοστά πάνω του 20%.

Το νέο κυβερνητικό σχήμα οφείλει να αναζητήσει για τους πολίτες πειστικές απαντήσεις πάνω σε κρίσιμα ζητήματα που αγγίζουν τον πυρήνα της ελληνικής οικογένειας.

Παρά την πρωτιά της Νέας Δημοκρατίας, εξαιτίας της έλλειψης μιας συνεκτικής εναλλακτικής πρότασης, τα δεδομένα μετά τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις των Τεμπών, στις οποίες συμμετείχαν και πολλοί γαλάζιοι ψηφοφόροι, έχουν αλλάξει.

Η αδυναμία του ΠΑΣΟΚ και του Σύριζα να κάνουν μια ουσιαστική και δομική αντιπολίτευση, αλλά και η έξυπνη στάση της κας. Κωνσταντοπούλου επί του θέματος των Τεμπών, έφερε την Πλεύση Ελευθερίας σε τροχιά δεύτερης θέσης.

Αν λάβει κανείς υπόψη, τα ποιοτικά στοιχεία όλων των τελευταίων δημοσκοπήσεων, αντιλαμβάνεται πως οι πολίτες που αντιδρούν έχουν διαμορφώσει σε ένα σημαντικό ποσοστό ένα αντικυβερνητικό μέτωπο.

Ακόμα και στην περίπτωση που η κα. Κωνσταντοπούλου μπορέσει να διατηρηθεί στη δεύτερη θέση, η συνεννόηση ανάμεσα σε κάποια από τα κόμματα της κεντροαριστεράς είναι μονόδρομος. 

Η στρατηγική της Πλεύσης Ελευθερίας θα καθορίσει σε ένα βαθμό και τη δυναμική στις τάξεις των πολιτών που γυρίζουν τώρα την πλάτη στην Κυβέρνηση.

Στην αντίπερα όχθη, στελέχη της Νέας Δημοκρατίας βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο, όταν πιστεύουν πως συντηρητικοί ψηφοφόροι δεν θα στραφούν προς την κα Κωνσταντοπούλου.

Σε μια περίοδο που η κοινωνία βράζει, η καθημερινότητα είναι δύσκολη, η ακρίβεια καλπάζει, τα έξοδα δεν βγαίνουν για την πλειοψηφία της κοινής γνώμης, τα πάντα μπορεί να συμβούν. Σε τέτοιες συνθήκες είναι το μη συμβατικό που συνήθως κερδίζει.

Συνεπώς, όποιος πιστεύει πως η άνοδος της Πλεύσης Ελευθερίας θα αφήσει το χώρο του κέντρου στη Νέα Δημοκρατία ας το ξανασκεφτεί.

Πρώτον οι πολίτες ψάχνουν εναγωνίως τρόπο να εκφραστούν πολιτικά, ενώ η ιστορία έχει αποδείξει πως οι Κυβερνήσεις είναι αυτές που καταψηφίζονται. Όλα τα παραπάνω αποτελούν σενάρια, ενώ η πραγματικότητα μπορεί να επιφυλάσσει ακόμα μεγαλύτερες εκπλήξεις.