Τη δυναμική της ελληνικής διατροφής και γαστρονομίας ως στρατηγικού πλεονεκτήματος της χώρας ανέδειξε ο Διευθύνων Σύμβουλος της Melissa-Kikizas, Αλέξανδρος Κίκιζας, μιλώντας στο συνέδριο «Investing in Change: How Crete is Being Transformed». Το συνέδριο επικεντρώθηκε στις προοπτικές ανάπτυξης της Κρήτης, με θεματικές που αφορούσαν τις επενδύσεις, τις υποδομές, την ενέργεια, τον τουρισμό και τον πρωτογενή τομέα, ενώ συμμετείχαν εκπρόσωποι της κυβέρνησης, της αυτοδιοίκησης, της επιχειρηματικής κοινότητας και της ακαδημαϊκής κοινότητας.  

Στο πλαίσιο της συζήτησης για το νέο παραγωγικό μοντέλο της χώρας και της Κρήτης, ο κύριος Αλέξανδρος Κίκιζας υπογράμμισε ότι η Ελλάδα διαθέτει ένα σημαντικό συγκριτικό πλεονέκτημα, το οποίο δεν έχει ακόμη αξιοποιηθεί στον βαθμό που θα μπορούσε.

«Η ελληνική διατροφή και γαστρονομία αποτελούν εξαιρετική ευκαιρία για το μέλλον που παραμένει αναξιοποίητη», ανέφερε ο διευθύνων σύμβουλος της Melissa-Kikizas Αλέξανδρος Κίκιζας, επισημαίνοντας ότι από όλα όσα προσφέρει η Ελλάδα, «αυτό που μπορούμε πραγματικά να εξάγουμε παγκοσμίως είναι η ελληνική διατροφή και γαστρονομία». Παράδειγμα προς μίμηση έφερε χώρες όπως η Γαλλία, η Ιταλία και η Ιαπωνία, που δεν εξήγαγαν απλώς προϊόντα, αλλά «εξήγαγαν διατροφική κουλτούρα και έχτισαν εθνική ταυτότητα γύρω από την κουζίνα τους».

Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ανέφερε το ελληνικό ελαιόλαδο, το 70% των εξαγωγών του οποίου πωλείται χύμα στην Ιταλία, με την προστιθέμενη αξία να παραμένει εκτός Ελλάδας. Για την αντιστροφή αυτής της λογικής, κατά τον ίδιο, απαιτείται «εθνικό όραμα» που θα συνδυάζει παραγωγή, μεταποίηση, τουρισμό και αγροτική πολιτική.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο πρόβλημα του κατακερματισμού της γης, που αντιμετωπίζεται «σχεδόν σαν νόμος της φύσης», ενώ άλλες χώρες το έχουν ήδη επιλύσει.

«Πρέπει να σταματήσουμε να προσπαθούμε να είμαστε λίγο από όλα για όλους», κατέληξε.

Η παρέμβαση του επικεφαλής της Melissa-Kikizas ανέδειξε τη σημασία της σύνδεσης της αγροδιατροφής με την εξωστρέφεια και την εθνική οικονομία, σε μια συζήτηση που επικεντρώθηκε στις αναπτυξιακές προοπτικές της Κρήτης και στον ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν οι παραγωγικοί κλάδοι στη δημιουργία μεγαλύτερης προστιθέμενης αξίας για τη χώρα.