"Φύτεψε άνθη στις ρωγμές της πίκρας σου.
Κι ύστερα, βρες ένα μικρούλι ξέφωτο και κάθισε ν' απολαύσεις τ' άρωμά τους.
Α! Κι αν θέλεις, μην ξεχάσεις πως υπάρχουν πάντα κάποιοι που αξίζει να τους προσφέρεις ένα σου χρυσάνθεμο!"
***********************************************************************************
***********************************************************************************
"Βαρέθηκα ν’ ανάβω φωτιές για να ζεσταθούν οι άλλοι και στο τέλος να ξεπαγιάζω εγώ...
Να μοιράζομαι στην καρέκλα μου με τον κάθε κουρασμένο και στο τέλος να στρογγυλοκάθεται αυτός κι εγώ να κουλουριάζομαι στο πάτωμα...
Να σκουπίζω με τα χείλια μου τα δάκρυα των άλλων και τα δικά μου να ξεραίνονται στα μάγουλά μου και να κάνουν κρούστα..."
Από το "Σκισμένο ψαθάκι"
************************************************************************************
"Όποτε μετράω τα κουμπιά της ψυχής μου, πάντα μου λείπουν μερικά....
Τα 'χασα; Μου τα κλέψανε; Τα κατάπια; Τα χάρισα;
Κύριος είδε...
Άντε τώρα να την κουμπώσω τη ρημάδα...
Άντε να την προφυλάξω..."
Από "Το τετράδιο της Αλκυόνης"
*************************************************************************************
"Μήπως πρόσεξες ποτέ, λέω, μήπως... Πόση απαντοχή έχει το βλέμμα του γλάρου, που κάθεται ολομόναχος σ' ένα σάπιο μαδέρι και ζυγιάζει όνειρα στις φτερούγες του;"
Πίνακας: "Take Flight Seagull" της Rita Squier
************************************************************************************
"Βαρέθηκα να χώνω τη ρημάδα την ψυχή μου στα ντουλάπια και να της κρεμάω αρωματικά σακουλάκια για να μην την φάει ο σκόρος.
Βαρέθηκα να περπατώ με την πλάτη κολλημένη στα ντουβάρια, γιατί νιώθω γύρω μου το θόρυβο από τα μαχαίρια που ακονίζονται.
Είναι πολύ, ρε 'σείς, αυτό που ονειρεύτηκα; Μιαν αγάπη, λέω, σαν αλάνα. Ν' απλώσω την αρίδα μου να λιαστώ."
Οι κάργιες
Εικόνα: gorjuss in devian art
*της Αλκυόνης Παπαδάκη...
