Όλα ξεκίνησαν από μια ιδέα του Γιώργου Ντούτσουλη, Προέδρου του Συλλόγου του σχολείου 1ο Δημοτικό Σχολείο Βούλας, και της Ένωσης Συλλόγων 3Β, ο οποίος πήρε την απόφαση να μην αφήσει τον 10χρονο Άγγελο στους Αρκιούς, να παρελάσει μόνος του (όπως είχε συμβεί την 28η Οκτωβρίου) την 25η Μαρτίου 2023.

Ετσι  13 μαθητές από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Βούλας, μαζί με τους γονείς τους, ταξίδεψαν στους Αρκιούς, ένα μικρό νησάκι των Δωδεκανήσων, προκειμένου να παρελάσουν με τον μοναδικό μαθητή εκεί, τον μικρό Άγγελο. Έτσι, συγκεντρώθηκε μια ομάδα συνολικά 27 ατόμων, που ταξίδεψε στην άγονη γραμμή -κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, καθώς δεν υπήρχε πλοίο της γραμμής για τον συγκεκριμένο προορισμό- και, παρά τις όποιες αντιξοότητες, στάθηκε τελικά δίπλα στον μοναδικό μαθητή των Αρκιών.

Όπως αναφέρει ο ίδιος στο nextdeal.gr, το «μακρινό» 2022 μια απλή συζήτηση ανάμεσα σε γονείς στάθηκε αφορμή για την ιδέα της δράσης «Όπου Υπάρχουν Άγγελοι».

Η είδηση σε αυτή τη φιλική συζήτηση ήταν ότι ένας μαθητής σε ένα ακριτικό νησί της Ελλάδας θα έκανε παρέλασε για ακόμα μια φορά μόνος του. Το νησί αυτό, οι Αρκιοί και ο μαθητής αυτός αποτέλεσε τον πρώτο Άγγελο που προσπαθήσαμε σαν Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βούλας, να έρθουμε κοντά του και να μην τον αφήσουμε μόνο του.

Η αποστολή αυτή είχε πολύ μεγάλο βαθμό δυσκολίας λόγω της έλλειψης τακτικής επικοινωνίας με τα γύρω νησιά όπως Πάτμος και Λειψοί. Χρειάστηκε να ναυλώσουμε φουσκωτά προκειμένου να κάνουμε τον διάπλου από Λειψούς προς Αρκιούς διακινδυνεύοντας μέχρι την τελευταία στιγμή αφού ένα μικρό μπουρίνι θα ήταν αρκετό για να ακυρωθεί η αποστολή.

Παρόλες τις αντιξοότητες και το μεγάλο σε διάρκεια ταξίδι το πρωί της 23 Μαρτίου πατήσαμε «πόδι» στο νησί. Η συγκίνηση ήταν πολύ μεγάλη και σχεδόν αυθόρμητα όλα τα δικά μας παιδιά αγκαλιάστηκαν με τον Άγγελο, σχημάτισαν έναν κύκλο και ύψωσαν μια τεράστια Ελληνική σημαία σαν αυτές που κυματίζουν στους πυλώνες της γέφυρας Ριο – Αντίρριο τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο.

Από εκείνη την στιγμή και μετά όλα ήταν σαν ένα «παραμύθι».

Μετά από αυτή την επιτυχία που βραβεύθηκε από το Λιμενικό Σώμα, το Χαμόγελο Του Παιδιού και την Πρωτοβάθμια Διεύθυνση Ανατολικής Αττικής που ανήκει το σχολείο μας αλλά και βλέποντας την αξία που είχε η δράση αυτή όχι μόνο στα δικά μας παιδιά και τον Άγγελο, αλλά και σε όλο τον κόσμο που με επιστολές επικοινωνούσε μαζί μας για να μοιραστεί μαζί μας και τη δική του συγκίνηση, η συνέχιση της δράσης ήταν μονόδρομος.

Ακολούθησε το ταξίδι στο Ελληνικό Σχολείο της Χιμάρας στην Αλβανία. Τα προβλήματα εκεί ήταν άλλα. Προκατάληψη και επιφυλακτικότητα. Όμως και πάλι, 32 συμμετέχοντες αυτή τη φορά αγκάλιασαν την αποστολή για την επέτειο της 28 Οκτωβρίου (2023) σε ένα μέρος μνημείο των μαχών του Ελληνο-Ιταλικού έπους γιορτάζοντας μαζί με τους εξαιρετικούς εκπαιδευτικούς του σχολείου «Όμηρος» και τα παιδιά.

Η κατάθεση στεφάνου στο μνημείο των Ελλήνων πεσόντων στο λόφο Σκουταρά και η εξιστόρηση των συμβάντων από την γιαγιά Ερμιόνη Μπρίγκου δεν άφησαν κανέναν ασυγκίνητο και έδωσαν στα παιδιά την ευκαιρία βιωματικά να καταλάβουν την αξία της επετείου.

25 Μαρτίου (2024) .. Αγαθονήσι.

… τι στιγμές ζήσαμε. Τι να πρώτο-επαινέσω και ευχαριστήσω! Τους δημάρχους Πάτμου, Αγαθονησίου και Κω, που αναγνωρίζοντας την αξία του εγχειρήματος του Συλλόγου προσέφεραν τα μέσα να κινηθούμε στα νησιά τους προσθέτοντας στο εκπαιδευτικό κομμάτι της αποστολής.

Τη δασκάλα στο Αγαθονήσι, που ετοίμασε μια γιορτή για τους δικούς της και δικούς μας αγγέλους με πολύ κόπο και εμπόδια (όλες οι πρόβες γινόντουσαν διαδικτυακά), τον Δήμαρχο κύριο Ευάγγελο Κόττορο,  ο οποίος ήταν μαζί μας σε κάθε στιγμή, σαν φίλος από πάντα, τους κατοίκους που πίναμε, τρώγαμε και διασκεδάσαμε μαζί τους σαν να ήμασταν για χρόνια φίλοι …

Ελληνική φιλοξενία και μεγαλείο ψυχής στα καλύτερά του.

Και φτάνουμε στο τώρα…

Διαλέξαμε να πάμε στα Νεστοχώρια, Ξάνθης και να παρελάσουμε με το Δημοτικό Σχολείο Σταυρούπολης, Ξάνθης, χωριά που ιδρυθήκαν από τους πρόσφυγες του Πόντου από την Καππαδοκία, Σαμψούντα, Κερασούντα αλλά και Μικρά Ασία. Η συγκίνησή μας και πάλι μεγάλη… η κοινωνική, εκπαιδευτική και παιδαγωγική αξίας της αποστολής εξαιρετικά υψηλή.

Οι άνθρωποι εκεί, γνήσιοι, ευθύς, ντόμπροι, θα μας «φιλοξενήσουν» και θα μας δώσουν την ευκαιρία να δείξουμε στα παιδιά μας έναν άλλο κόσμο από αυτόν της πόλης, του άγχους και του κινητού! Θα μπούνε στο σχολείο, θα μάθουνε για τον τόπο εκεί, θα μάθουν για τις μέλισσες και τα μελίσσια από την κυρία Γεύση, αλλά και θα παίξουνε με τα παιδιά των Κομνηνών, της Σταυρούπολης και των γύρω χωριών ακριβώς όπως τα είδαμε να παίζουν σαν παλιοί γνωστοί και στις προηγούμενες αποστολές.

Οι πρώτες αποστολές χαιρετίστηκαν από τις εκπαιδευτικές διευθύνσεις, Δωδεκανήσου και Ανατολικής Αττικής με συγκινητικά και ενθαρρυντικά λόγια και μας εξήγησαν την συνολική αξία τους εγχειρήματός πρωτίστως για τα παιδιά, και μετά για όλη την εκπαιδευτική κοινότητα αλλά και κοινωνία.

Η πρωτοβουλία αρχικά στηρίχθηκε από γονείς του σχολείου μας που αν και δεν συμμετείχαν, μας ενθάρρυναν και μας στήριξαν και οικονομικά. Στη συνέχεια ιδιωτικές επιχειρήσεις της γειτονιάς μας αλλά και το ταξιδιωτικά πρακτορεία υπεύθυνα για τις μετακινήσεις μας. Επίσης, ιδιωτικές επιχειρήσεις από άλλα μέρη της Ελλάδας, Όλοι αυτοί που μας αφιέρωσαν λίγα λεπτά για να τους εξηγήσουμε το «όνειρό» μας πείστηκαν, στήριξαν και στηρίζουν.

Του ευχαριστούμε όλους.

Για τις διάφορες αντιρρήσεις που είχαν αρκετοί και τα εμπόδια που υπήρχαν, κανένας δεν πτοήθηκε. Απλά δεν δώσαμε σημασία, κοιτάγαμε μόνο την αξία των αποστολών και τον αντίκτυπο που είχε στα παιδιά, όλα τα παιδιά!

Ελπίζουμε και ευχόμαστε να ακολουθήσουν και άλλοι Σύλλογοι και γιατί όχι και σχολεία αυτές τις δράσεις, να γίνει θεσμός, αξίζει. Η αξία να βλέπεις τα παιδιά να αγκαλιάζονται σαν να γνωρίζονται χρόνια, χωρίς διακρίσεις, χωρίς αποχρώσεις, να τα βλέπεις να κοπιάζουν, γιατί δεν είναι ταξίδι αναψυχής αυτό που κάνουμε είναι ένα είδος σχολικής εργασίας, και ποτέ να μην χάνουν το κέφι τους, το χαμόγελό τους και τη χαρά τους είναι μοναδικό!