Οι νέες συνθήκες που έχει φέρει η κλιματική αλλαγή έχουν δημιουργήσει και νέες ορολογίες. Το wildland-urban interface (WUI) είναι η επαφή άγριας βλάστησης με αστική περιοχή. 

Ουσιαστικά είναι κάθε οικισμός  που αναπτύσσεται στα όρια ενός δάσους, κοντά σε άγρια βλάστηση ή σε ρέμα. 

Γενικά είναι όπου τα κτίρια και η βλάστηση άγριας γης αναμειγνύονται. Δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, συμβαίνει τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική. Μάλιστα στο Λος Άντζελες, ο αριθμός των οικιστικών μονάδων στην WUI αυξήθηκε κατά 23% από το 1990-2020, σε σύγκριση με αύξηση 11% εκτός της WUI.

Αυτές οι κατασκευές στην (WUI) είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένες στον κίνδυνο πυρκαγιάς και σύμφωνα με τις Ασφαλιστικές εταιρίες έχουν αυξημένο κίνδυνο έναρξης πυρκαγιάς και περιορισμένες αντιπυρικές ζώνες.

Δεν είναι όμως μόνο ο αστικός ιστός που κινδυνεύει, στην Πορτογαλία για παράδειγμα, περισσότερο από το 60% των βιομηχανικών ζωνών βρίσκονται κοντά σε δασικές εκτάσεις που είναι επιρρεπείς σε κινδύνους πυρκαγιάς.

Οι πυρκαγιές αποτελούν έναν περίπλοκο κίνδυνο για την ασφαλιστική βιομηχανία, ο οποίος σύμφωνα με την Swiss Re πρέπει να μοντελοποιηθεί καθώς η ποσότητα και ο τύπος βλάστησης (καύσιμης ύλης), η ένταση και η κατεύθυνση των ανέμων καθώς και η ποσότητα των βροχοπτώσεων που προηγούνται των πυρκαγιών, καθορίζουν την εξάπλωση της πυρκαγιάς.

Η ακριβής τοποθεσία των ακινήτων είναι βοηθητική για τις Ασφαλιστικές εταιρίες, ώστε να μπορούν να καθορίσουν τον κίνδυνο. 

Από την πλευρά των Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών πρέπει να γίνει μια μεγάλη προσπάθεια, αύξησης των ασφαλισμένων περιουσιών, τόσο σε κατοικίες όσο και σε επιχειρήσεις, καθώς ο θεσμός της Ασφάλισης, βασίζεται στο νόμο του μεγάλου αριθμού περιπτώσεων. 

Έτσι όσο πιο πολλά συμβόλαια, τόσο πιο ασφαλής θα είναι η περιουσία κάθε πολίτη!