Συνέντευξη του κ. Γιώργου Αναστασίου* με θέμα: Ο Άνθρωπος στο Επίκεντρο
Εισαγωγή
Σήμερα φιλοξενούμε τον Αναστασίου Γεώργιο, ο οποίος συνδυάζει την εκπαιδευτική προσέγγιση με την επαγγελματική πορεία στο χώρο των ασφαλειών. Με αφορμή τις πρόσφατες αναλύσεις του σχετικά με την ψυχολογία των πωλήσεων και την αυθεντικότητα, συζητάμε σήμερα πώς η αρχή του «Ανθρώπου στο Επίκεντρο» είναι η μόνη σταθερά σε ένα περιβάλλον γεμάτο αβεβαιότητα.
1. Τι σημαίνει πρακτικά «άνθρωπος στο επίκεντρο» σήμερα;
Σημαίνει ότι σταματάμε να βλέπουμε τον συνομιλητή μας σαν «στόχο». Τον βλέπουμε ως άνθρωπο με ανασφάλειες και προσδοκίες. Η λύση σε κάθε πρόβλημα βρίσκεται στην ουσιαστική κατανόηση της ανθρώπινης ανάγκης, όχι στην απλή πώληση ενός έτοιμου πακέτου.
2. Ποιο είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο στην ουσιαστική κατανόηση του άλλου;
Ο δικός μας εγωισμός. Πολλά από τα «πρέπει» μας, μας αναγκάζουν να ακούμε μόνο για να απαντήσουμε, όχι για να καταλάβουμε. Η «φασαρία» του ψηφιακού κόσμου μάς έχει κάνει ανυπόμονους, χάνοντας την ικανότητα να νιώθει ο άλλος ότι πραγματικά ακούγεται.
3. Μπορείς να εκπαιδευτείς στο να ακούς τον άλλο;
Είναι 100% δεξιότητα. Δεν είναι «θείο δώρο». Όπως ο αθλητής προπονεί το σώμα του, έτσι προπονείς και το ενσυναισθητικό αυτί. Θέλει πειθαρχία να αφήσεις στην άκρη τις προκαταλήψεις σου για να μπει ο άλλος στον χώρο της κουβέντας.
4. Στην ανθρωπιστική προσέγγιση, πώς εφαρμόζεται η «άνευ όρων αποδοχή»;
Απλά: μην κρίνεις. Αν προσφέρεις στον άλλο ένα πλαίσιο ασφάλειας όπου δεν φοβάται την κριτική, τότε ανοίγεται. Αυτό, σύμφωνα με τον Rogers (1951), είναι το κλειδί για κάθε αλλαγή στις σχέσεις [1].
5. Πού χωρίζεις την επιρροή από τη χειραγώγηση;
Στην πρόθεση. Η χειραγώγηση εξυπηρετεί μόνο το δικό μου όφελος. Η θετική επιρροή στοχεύει στην ανάδειξη μιας λύσης που εξυπηρετεί την αλήθεια του άλλου. Όταν λειτουργείς με διαφάνεια, δεν χειραγωγείς· υπηρετείς τον συνάνθρωπο.
6. Αφού δεν αποφασίζουμε πάντα λογικά, πώς βοηθάμε κάποιον να πάρει σωστή απόφαση;
Με βάση την έννοια της Περιορισμένης Ορθολογικότητας (Simon), το περιβάλλον είναι τόσο περίπλοκο που δεν υπάρχει η «τέλεια» απόφαση [2]. Η δική μου δουλειά είναι να απλοποιώ το χάος για τον άλλον, απομακρύνοντας τον φόβο και αναδεικνύοντας την ουσιαστική λύση.
7. Τι μάθημα πήρες από την απόρριψη στην πορεία σου;
Η απόρριψη είναι η καθρεφτισμένη αλήθεια. Αν τη φοβάσαι, δεν θα ρισκάρεις ποτέ. Αν τη δεις ψύχραιμα, γίνεται το εργαλείο για να δεις τι δεν «κούμπωσε» σωστά. Είναι το καλύτερο μάθημα αυτοβελτίωσης.
8. Τι θα πρότεινες σε έναν νέο που θέλει να χτίσει σχέσεις και όχι συναλλαγές;
Να επενδύσει χρόνο. Ο χρόνος είναι το πιο ακριβό νόμισμα. Το «κοινωνικό κεφάλαιο» του Putnam (2000) δεν χτίζεται σε μια στιγμή, αλλά σε δίκτυα εμπιστοσύνης [3]. Μην βιάζεσαι να πάρεις· πρόσφερε πρώτα αξία και η σχέση θα χτιστεί από μόνη της.
*Γιώργος Αναστασίου
Σύμβουλος Ανθρώπινου Δυναμικού και Δικτύων
Με περισσότερα από 33 χρόνια επαγγελματικής πορείας στον ασφαλιστικό κλάδο, έχει αποκτήσει σημαντική εμπειρία στη διοίκηση, την ανάπτυξη ανθρώπινου δυναμικού και τη διαχείριση επαγγελματικών δικτύων.
Διετέλεσε Διευθυντής ασφαλιστικού δικτύου με έδρα τη Θεσσαλονίκη και αρμοδιότητα συντονισμού υποκαταστημάτων σε αρκετές πόλεις της Βόρειας Ελλάδας, αναλαμβάνοντας σημαντικές διοικητικές και οργανωτικές ευθύνες.
Παράλληλα, υπηρέτησε επί 12 χρόνια στον δημόσιο τομέα ως εκπαιδευτικός και εκπαιδευτής ενηλίκων, με αντικείμενο την εκπαίδευση, την επαγγελματική κατάρτιση και την ανάπτυξη δεξιοτήτων.
Έχει αναπτύξει αξιόλογη συλλογική και κοινωνική δραστηριότητα, συμμετέχοντας επί σειρά ετών σε διοικητικά συμβούλια και προεδρεία συλλόγων και φορέων, κυρίως θεσσαλικού ενδιαφέροντος. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει επιδείξει για πρωτοβουλίες που προάγουν την επιμόρφωση, την ενεργό συμμετοχή των πολιτών και τη δια βίου μάθηση.
Πιστεύει ότι πίσω από κάθε επιτυχημένο οργανισμό, κάθε συνεργασία και κάθε ουσιαστικό αποτέλεσμα βρίσκεται πάντα ο άνθρωπος. Γιατί οι σχέσεις εμπιστοσύνης, ο σεβασμός και η ουσιαστική επικοινωνία είναι εκείνα που δίνουν πραγματική αξία σε κάθε διαδρομή.
