Η Ελλάδα μπορεί να κέρδισε το Γιβραλτάρ 4-0 στο ποδόσφαιρο κινδυνεύει όμως να χάσει όμως σχεδόν 40 εκατ. ευρώ εκατομμύρια ευρώ στον ασφαλιστικό στίβο. Και εάν μέχρι τώρα το έλλειμμα ήταν στον κλάδο αυτοκινήτου στο μέλλον μπορεί να επεκταθεί και στον κλάδο ζωής!

Περίπου 100 εκατ. ευρώ υπολογίζεται ότι θα χρεωθούν ασφαλιστές και καταναλωτές της Ελλάδας, Ιταλίας και Γαλλίας από την υπόθεση της Enterprise Insurance η οποία με έδρα το Γιβραλτάρ η οποία έβαλε οριστικό «λουκέτο» τον Οκτώβριο του 2016. Ένα μέρος αυτού του ποσού σχεδόν κοντά στα 40 εκατ. ευρώ αφορά την Ελλάδα.

Το αντίστοιχο Επικουρικό Κεφάλαιο του Γιβραλτάρ δεν έχει κεφάλαια, οι αντίστοιχοι εγγυητικοί μηχανισμοί της Μεγάλης Βρετανίας, στην οποία ανήκει το Γιβραλτάρ, αρνούνται να καλύψουν τις απαιτήσεις των θυμάτων ερμηνεύοντας όπως τους συμφέρει την ευρωπαϊκή νομοθεσία και έτσι τα Επικουρικά Κεφάλαια των τριών προαναφερομένων χωρών θα καλύψουν μεν τις απαιτήσεις των θυμάτων όπως ορίζει η νομοθεσία, όμως είναι ανοικτό εάν τελικά θα πάρουν τα χρήματα τους από τους Βρετανικούς Εγγυητικούς Μηχανισμούς, όπως προβλέπει η συμφωνία που έχουν υπογράψει μεταξύ τους οι εγγυητικοί μηχανισμοί, όλων των ευρωπαϊκών χώρων.

Οι τρεις χώρες (Ελλάδα, Γαλλία, Ιταλία) με πρωτοβουλία του Γραφείου Διεθνούς Ασφάλισης της χώρας μας, αποφάσισαν να τηρήσουν κοινή στάση στην υπόθεση Enterprise και να προσφύγουν στη διαιτησία κατά των Βρετανών. Μάλιστα επέλεξαν να εκπροσωπήσει και τις τρεις χώρες το γραφείο του νομικού κ. Ιωάννη Ρόκα, γεγονός ιδιαίτερα τιμητικό για τη χώρα μας.

Ο κίνδυνος για τον κλάδο ζωής

Ωστόσο την ελληνική ασφαλιστική αγορά προβληματίζει το γεγονός ότι το Γιβραλτάρ αποτελεί «μήτρα» δημιουργίας ασφαλιστικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται με καθεστώς Ελεύθερης Παροχής Υπηρεσιών όχι μόνο στον κλάδο γενικών ασφαλίσεων αλλά και στον κλάδο ζωής. Επίσης, οι εκπρόσωποι και των τριών χωρών προβληματίζονται πολύ από την αμηχανία απέναντι στο φαινόμενο αυτό που επιδεικνύουν οι ευρωπαϊκές εποπτικές αρχές. Όπως εκτιμούν, τόσο η EIOPA όσο και οι κατά τόπους εποπτικές αρχές, στην περίπτωση μας η Τράπεζα της Ελλάδος, θα μπορούσαν να εξαντλήσουν όλο το θεσμικό τους οπλοστάσιο προκειμένου να προστατέψουν τους καταναλωτές. Είναι πλέον βεβαιωμένο, σημειώνουν στο nextdeal.gr παράγοντες της ασφαλιστικής αγοράς, ότι «η νομοθεσία περί Solvency σχετικά με τον τρόπο ελέγχου των ΕΠΥ δίνει τη δυνατότητα σε διάφορους επιτήδειους να παράγουν κομπίνες»

Η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία που δημιούργησε το νόμο δεν θέλει προς το παρόν να το παραδεχθεί προβαίνοντας στις απαραίτητες αλλαγές.

Η ευθύνη έναντι των καταναλωτών, όλων των τοπικών εποπτικών αρχών και των επισήμων φορέων των αγορών, όπως π.χ. της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών και των διευθυντικών της στελεχών, που έχουν επαφή με τις Βρυξέλλες, είναι πλέον μεγάλη.

Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, θα μπορούσαν για παράδειγμα να ελέγχονται ως προς την φερεγγυότητα τους και την ασφαλιστική τους ιστορία τα στελέχη που εκπροσωπούν ΕΠΥ σε μία χώρα, όπως άλλωστε ελέγχονται και τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων των ασφαλιστικών εταιρειών.

Η συμφωνία για τα Επικουρικά Κεφάλαια

Στο τέλος του περασμένου έτους, όπως αναφέρει παλαιότερη ανακοίνωση της ΕΑΕΕ (δείτε εδώ), οι εθνικοί οργανισμοί (Επικουρικά Κεφάλαια) των 27 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) και των 3 κρατών του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (Ε.Ο.Χ.), υπεύθυνοι για την αποζημίωση θυμάτων τροχαίων ατυχημάτων που προξένησαν άγνωστα ή ανασφάλιστα οχήματα αποφάσισαν, στις περιπτώσεις που αποζημιώνουν θύματα τροχαίων ατυχημάτων που προξένησαν οδηγοί ασφαλισμένοι σε εταιρίες πτωχευμένες ή αφερέγγυες να θέσουν όρια σ’ αυτήν την ευθύνη τους, εφόσον πρόκειται για εταιρίες που δραστηριοποιούνται με Ελεύθερη Παροχή Υπηρεσιών (Ε.Π.Υ.) ή μέσω υποκαταστημάτων.

Με την συμφωνία αυτή τα Επικουρικά Κεφάλαια των κρατών μελών Ε.Ε. και Ε.Ο.Χ. δέχθηκαν ότι κάθε κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου δραστηριοποιούνται εταιρίες με Ε.Π.Υ. ή με υποκατάστημα θα είναι εν μέρει οικονομικά εκτεθειμένο στην περίπτωση που οι εν λόγω εταιρίες αποδειχθούν αφερέγγυες.

Ο κανόνας ότι το βάρος της εποπτείας και άρα των συνεπειών λόγω πλημμελούς άσκησης αυτής φέρει το κράτος καταγωγής κάθε ασφαλιστικής επιχείρησης κάμπτεται στη συγκεκριμένη περίπτωση. Και τούτο, γιατί τα Επικουρικά Κεφάλαια, δηλαδή οι ασφαλιστικές αγορές των κρατών μελών στο έδαφος των οποίων δραστηριοποιείται ασφαλιστική επιχείρηση με Ε.Π.Υ. ή με υποκατάστημα, θα μπορούν στο εξής να επανεισπράττουν από το Επικουρικό Κεφάλαιο του κράτους καταγωγής για τις ζημιές που έχουν πληρώσει για λογαριασμό των αφερέγγυων εταιριών ποσό που δεν θα ξεπερνά το 0,5% της συνολικής παραγωγής ασφαλίστρων αστικής ευθύνης αυτοκινήτου στο κράτος αυτό.

Εννοείται ότι ο περιορισμός της ευθύνης μπορεί να έχει συνέπειες και για τους καταναλωτές θύματα τροχαίων ατυχημάτων που προξένησαν οι αφερέγγυες εταιρίες αυτής της κατηγορίας (δραστηριοποίηση με Ε.Π.Υ. ή με υποκατάστημα).

Είναι αντιληπτό ότι το βάρος πέφτει στις εθνικές εποπτικές αρχές, οι οποίες οφείλουν, για ένα λόγο ακόμη να ασκούν με ιδιαίτερη προσοχή τον ενδεδειγμένο προληπτικό έλεγχο και να αποτρέπουν τη δημιουργία αφερέγγυων εταιριών εξασφαλίζοντας τόσο τις ίδιες τις ασφαλιστικές εταιρίες του κλάδου ασφάλισης αυτοκινήτων όσο και τους καταναλωτές.