Αν οι οδηγοί αγνοούν τις ασύρματες ενημερώσεις, ίσως οι ασφαλιστικές να κληθούν να πληρώσουν μεγάλο λογαριασμό.

Η αυτοκινητοβιομηχανία αλλάζει με ρυθμούς που θυμίζουν περισσότερο τεχνολογικό, παρά κλασικό βιομηχανικό κλάδο. Στην εποχή μας το αυτοκίνητο δεν είναι πλέον μια μηχανή με ρόδες αλλά ένας κινούμενος υπολογιστής. Και όπως κάθε υπολογιστής, χρειάζεται συνεχείς ενημερώσεις λογισμικού για να συνεχίσει να δουλεύει σωστά. Βέβαια στην περίπτωση των οχημάτων η αδιαφορία για αυτές τις ενημερώσεις δεν κοστίζει απλώς σε επιδόσεις, αλλά μπορεί να δημιουργήσει νέα, απρόβλεπτα ρίσκα. 

Όταν ο οδηγός πατάει «Remind me later»
Οι Over-the-Air (OTA) ενημερώσεις εμφανίζονται πλέον στις περισσότερες μάρκες των σύγχρονων αυτοκινήτων. Στην πράξη, αυτές οι ενημερώσεις αφορούν διορθώσεις σε κρίσιμα συστήματα: από το ABS και το σύστημα υποβοήθησης οδήγησης, μέχρι την κατανάλωση ενέργειας στις μπαταρίες των ηλεκτρικών οχημάτων.
Τι συμβαίνει, όμως, όταν ο οδηγός αγνοεί την ειδοποίηση και δεν επιλέγει την άμεση εγκατάστασή τους; Το αυτοκίνητο συνεχίζει να κινείται με εκκρεμότητες ασφαλείας που έχουν εντοπίσει οι ίδιοι οι κατασκευαστές. Και αυτό μεταφράζεται σε δυνητικά αυξημένο αριθμό ατυχημάτων, που θα πρέπει να αποζημιώσουν οι ασφαλιστικές.

Από το service στην ασφάλιση
Μέχρι σήμερα, η ευθύνη για τη σωστή λειτουργία ενός αυτοκινήτου βασιζόταν στο service, στη σωστή συντήρηση. Αν δεν άλλαζες λάδια ή φρένα, το ρίσκο αυξανόταν, αλλά ήταν σχετικά εύκολο να αποδειχθεί. Στην ψηφιακή εποχή, το νέο «service» είναι το λογισμικό. Μόνο που εδώ τα πράγματα είναι πιο θολά: πώς αποδεικνύεται αν μια μη εγκατεστημένη ενημέρωση οδήγησε σε δυσλειτουργία που προκάλεσε ατύχημα; Και ποιος επωμίζεται το κόστος όταν η αναβάθμιση θα μπορούσε να το είχε αποτρέψει;

Το σενάριο που δεν θέλει καμία ασφαλιστική
Ας σκεφτούμε το εξής: Ένα SUV εμπλέκεται σε σύγκρουση, και η τεχνική πραγματογνωμοσύνη αποδεικνύει ότι το σύστημα υποβοήθησης πέδησης δεν δούλεψε σωστά. Ο κατασκευαστής είχε κυκλοφορήσει μια σχετική αναβάθμιση που διόρθωνε το πρόβλημα, αλλά ο οδηγός δεν το είχε εγκαταστήσει. Η ασφαλιστική καλείται να αποζημιώσει χιλιάδες ευρώ για ένα ατύχημα που, θεωρητικά, θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί.
Και εδώ ξεκινά ο πραγματικός πονοκέφαλος για τον κλάδο: Μπορεί μια ασφαλιστική να επικαλεστεί «αμέλεια» του οδηγού; Θα αρχίσουν οι εταιρείες να ζητούν αποδείξεις ότι όλα τα updates έχουν εγκατασταθεί; 

Από τον πελάτη στον ασφαλιστή: μια νέα σχέση ευθύνης
Οι ασφαλιστές καλούνται να αντιμετωπίσουν ένα πρωτόγνωρο ερώτημα: πώς τιμολογείς το ρίσκο όταν δεν ξέρεις αν το όχημα του πελάτη σου έχει το πιο πρόσφατο λογισμικό ασφαλείας; Το παραδοσιακό underwriting, που βασιζόταν σε ηλικία, χρήση και ιστορικό ατυχημάτων, ίσως σύντομα χρειαστεί να ενσωματώσει και έναν νέο παράγοντα: το digital compliance του οδηγού.
Όσοι αμελούν τα updates μπορεί να αποτελούν μια νέα «υψηλού ρίσκου» κατηγορία οδηγών, με αυξημένα ασφάλιστρα. Το ζήτημα δεν είναι θεωρητικό. Στις ΗΠΑ, ο διάλογος για το αν τρίτοι, όπως ανεξάρτητα συνεργεία, πρέπει να έχουν πρόσβαση σε τηλεμετρικά δεδομένα οχημάτων έχει ήδη ανοίξει. Αυτό δημιουργεί ένα θεσμικό περιβάλλον όπου, έστω και έμμεσα, ανοίγει η συζήτηση για το ποιος μπορεί νόμιμα να έχει πρόσβαση σε αυτά τα δεδομένα. 

Ώρα για νέο underwriting;
Η παράλειψη μιας ενημέρωσης δεν είναι απλώς μια τεχνική λεπτομέρεια. Μπορεί να αποτελέσει τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε ένα ασφαλές και σε ένα επικίνδυνο όχημα. Για τον ασφαλιστικό κλάδο, το διακύβευμα είναι τεράστιο: αν δεν υπάρξει στρατηγική για το πώς θα ενσωματωθούν οι διαδικτυακές αναβαθμίσεις στο πλαίσιο αξιολόγησης ρίσκου, οι αποζημιώσεις πιθανά να εκτοξευτούν.
Οι ασφαλιστές δεν μπορούν να μένουν παθητικοί παρατηρητές. Οφείλουν να θέσουν το ερώτημα σήμερα: θα συνεχίσουμε να ασφαλίζουμε αυτοκίνητα με λογισμικό που δεν είναι ενημερωμένο; Αν η απάντηση δεν δοθεί έγκαιρα, τότε οι OTA ενημερώσεις δεν θα είναι πρόβλημα των κατασκευαστών, αλλά ένας πονοκέφαλος που θα χτυπήσει κατευθείαν τον ισολογισμό των ασφαλιστικών εταιρειών.