Το νέο οικονομικό και ψηφιακό τοπίο έχει φέρει περισσότερα καθήκοντα και υποχρεώσεις στα επιτελικά στελέχη των ασφαλιστικών εταιρειών, οι οποίοι αναλαμβάνουν πιο στρατηγικούς ρόλους εντός της επιχείρησης. Ποιος ρόλος όμως πρέπει να αναβαθμιστεί για την περαιτέρω ανάπτυξη κάθε ασφαλιστικής εταιρείας;

Κι ενώ οι Chief Financial Officers (CFO) και οι Chief Information Officers (CIO), έχουν αποκτήσει αυξημένα καθήκοντα κι αρμοδιότητες με άμεση εμπλοκή και στην περαιτέρω ανάπτυξη της ασφαλιστικής τους εταιρείας, ένας ρόλος όμως σε μεγάλο βαθμό έχει παραμείνει αμετάβλητος για δεκαετίες, του Chief Underwriting Officer (CUO). Ένας ρόλος που μέχρι τώρα δεν είχε στρατηγικά καθήκοντα, κάτι που φαίνεται πως αλλάζει σιγά, σιγά! Όπως τα περισσότερα μακροπρόθεσμα προβλήματα των εταιρειών, έτσι και το συγκεκριμένο δημιουργήθηκε κι εντάθηκε με το πέρασμα του χρόνου. Οι περισσότερες ασφαλιστικές εταιρείες έχουν διαχωρίσει εδώ και πολύ καιρό τις λειτουργίες του underwriting ανά τμήματα της αγοράς ή σε διάφορους επιχειρηματικούς τομείς. Με το βλέμμα στραμμένο στα κέρδη και τις ζημίες, έχει ενταθεί ο εσωτερικός ανταγωνισμός, δημιουργώντας παράλληλα κατακερματισμένες διαδικασίες που δεν βοηθούν στην περαιτέρω ανάπτυξη.

Για τις περισσότερες ασφαλιστικές το underwriting είναι ακριβότερο από ό,τι χρειάζεται και λιγότερο αποτελεσματικό από ό,τι θα έπρεπε, σε μια εποχή που το περιβάλλον του γίνεται πιο περίπλοκο, με το πελατειακό κοινό να περιμένει ταχύτερες, αλλά και προσφορές σύμφωνα με τις δικές του ανάγκες. Η αξιολόγηση κινδύνου περιπλέκεται από νέες εκθέσεις, αλλά και από αστείρευτες πηγές δεδομένων.

Οι πέντε προκλήσεις κατά τον μετασχηματισμό του underwriting

Ας δούμε λοιπόν ποιες είναι αυτές οι νέες προκλήσεις οι οποίες αναμένεται να αλλάξουν πλήρως το underwriting.

Η πρώτη αφορά τις διαδικασίες του underwriting, οι οποίες αντιμετωπίζουν πιέσεις για σημαντική μείωση του κόστους, διατηρώντας ή βελτιώνοντας παράλληλα την ποιότητα. Κάτι ιδιαίτερα σημαντικό και συνάμα δύσκολο, λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες αλλαγές στα δημογραφικά στοιχεία, αλλά και τους μεγαλύτερους κινδύνους οι οποίοι έχουν δημιουργηθεί από την πανδημία κι έπειτα.

Η δεύτερη είναι πλατφόρμες του underwriting. Σε γενικές γραμμές, οι ασφαλιστικές δεν είναι ικανοποιημένες με τα υπάρχοντα συστήματα του underwriting, τις ροές εργασίας και τις δεξιότητες ανάλυσης, με τους περισσότερος να μην τα καταφέρουν στα τρία must have που σας παραθέτουμε παρακάτω:

• Λύσεις αξιολόγησης και αναφοράς που ρυθμίζουν γρήγορα τα πακέτα τιμών
• Λύσεις στη ροή εργασιών που διαχειρίζονται αποτελεσματικά τα αιτήματα, τις ομάδες, τα απαραίτητα έγγραφα, αλλά κι όλων των ειδών των δεδομένων
• Χρήση των δεδομένων

Η τρίτη πρόκληση είναι η αυξανόμενη ανάγκη για καινοτομία. Η αγορά αλλάζει γρήγορα χάρη στις σημαντικές αλλαγές τόσο στο προϊόν όσο και στη διανομή του. Οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές πλέον έχουν νέα κανάλια διανομής όπως για παράδειγμα το διαδίκτυο, ενώ συνεχώς δημιουργούνται και νέα. Αλλαγές που βγάζουν το underwriting από τον ρόλο της απλής «πολιτικής διαχείρισης», κάτι που το underwriting το «υπηρετεί» με συνέπεια από τις αρχές της δεκαετίας του 2000.

Η τέταρτη πρόκληση αφορά την εξέλιξη των αναγκών και των προσδοκιών των πελατών, η οποία έχει επιταχυνθεί λόγω του COVID-19. Έπειτα από το αρχικό stop στη φυσιολογική ροή των εργασιών που δημιούργησε το ξέσπασμα της πανδημίας, όλοι έχουμε εξοικειωθεί με τις ψηφιακές αγορές. Κάτι που πλέον ισχύει και για τον ασφαλιστικό κλάδο, μιας και πολλοί πελάτες επιλέγουν την ψηφιακή οδό για την επιλογή – αγορά της ασφαλιστικής τους κάλυψης. Κάτι που βρίσκει μεγάλη εφαρμογή στον κλάδο αυτοκινήτου.

Η πέμπτη και τελευταία πρόκληση που εντοπίζουμε είναι η τεράστια ποσότητα νέων πληροφοριών που διατίθενται στους underwriters. Κάτι που μπορεί να είναι εξαιρετικά σημαντικό, αλλά αν δεν υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομής, η αξιολόγηση των δεδομένων δεν θα έχει αξία.

Ο αναδυόμενος ρόλος του Chief Underwriting Officer

Ενώ αυτές οι πέντε προκλήσεις είναι πολύπλοκες, υπάρχει μια σχετικά απλή κίνηση που μπορούν να κάνουν οι ασφαλιστικές εταιρείες, για την περαιτέρω ανάπτυξή τους.

Να δώσουν ελευθερία κινήσεων στον Chief Underwriting Officer, δίνοντας του έναν πιο στρατηγικό ρόλο, με το βλέμμα του στραμμένο στην άνοδο των εσόδων, αλλά και της εταιρείας γενικότερα.

Ο Chief Underwriting Officer έχει, κατά παράδοση, επικεντρωθεί στη διατήρηση των προτύπων του underwriting και σε εργασίες ρουτίνας, με την στρατηγική ανάπτυξη να μην είναι στις καθημερινές του αρμοδιότητες. Αυτή η αλλαγή θα βοηθήσει τις ασφαλιστικές εταιρείες να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις που συνεχώς προκύπτουν. Ο μετασχηματισμός του underwriting θα απαιτήσει τη δέσμευση από μεριάς των ασφαλιστικών εταιρειών, αλλά και σημαντικής επένδυσης. Αν λοιπόν οι ασφαλιστικές εταιρείες θέλουν να είναι έτοιμες για το μέλλον, τότε πρέπει να αναβαθμίσουν τον ρόλο του CUO σε έναν πιο στρατηγικό, όπως ακριβώς έχουν αλλάξει οι ρόλοι των CIO, CFO και COO τα τελευταία χρόνια.