Σε μία χρονική περίοδο που η Κυβέρνηση διανύει τον έκτο χρόνο της θητείας της, καταγράφοντας μία λογική για πολλούς φθορά, η αντιπολίτευση αναζητά ακόμα τα πατήματα της, ώστε κάποια στιγμή να μπορέσει να διεκδικήσει με αξιώσεις την ψήφο του ελληνικού λαού. Αν και η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται σταθερά πρώτη, εντούτοις η εικόνα σε σχέση με το 2023, δηλαδή της διαφοράς των είκοσι μονάδων, έχει αλλάξει σε μεγάλο βαθμό. Για το ΠΑΣΟΚ οι οιωνοί είναι θετικοί. Μετά την επαναβεβαίωση της κυριαρχίας Ανδρουλάκη στις πρόσφατες εσωκομματικές εκλογές, οι αριθμοί στις μετρήσεις "φούσκωσαν", το Κίνημα αντιμετωπίζει το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία και η διαφορά με τον πρώτο δείχνει να ροκανίζεται εβδομάδα με την εβδομάδα. Αυτό σε κάθε περίπτωση δεν σημαίνει ότι η Χαριλάου Τρικούπη πλησιάζει την ανατροπή, καθώς χρειάζεται πολλή δουλειά ακόμη, ώστε το κόμμα που πλήρωσε βαρύ τίμημα την περίοδο των μνημονίων να επανακτήσει τις σχέσεις εμπιστοσύνης με την «κουρασμένη» ελληνική κοινωνία. Επιβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια και επένδυση σε ένα εναλλακτικό προγραμματικό σχέδιο που θα απαντά στους προβληματισμούς και τις αγωνίες της πλειοψηφίας των πολιτών. Στο Σύριζα, η κατάσταση παραπέμπει στην απόλυτη καταστροφή, ενώ το ενδεχόμενο νέας διάσπασης είναι ορατό μετά τις εξελίξεις με τις νέες εσωκομματικές εκλογές. Την μόνη έννοια που έχει η λεγόμενη παλιά φρουρά είναι το πως θα αποτρέψει την κάθοδο Κασσελάκη, αφού θέλει να τελειώσουν μια και καλή με αυτόν που τους "χαλάει τη σούπα", ο οποίος επιθυμεί να ανατρέψει ένα σκληρό κομματικό σύστημα που επιβίωσε για πολλά χρόνια από την μεταπολίτευση και έπειτα. Ο ίδιος, ωστόσο, δείχνει αποφασισμένος να το πάει μέχρι τέλους, προβάλλοντας ισχυρά το επιχείρημα πως το συνέδριο είναι το ανώτατο κομματικό όργανο που θα αποφασίσει ποιος θα είναι υποψήφιος και ποιος όχι. Γίνεται αντιληπτό ότι η συνύπαρξη των δύο πλευρών από εδώ και στο εξής είναι αδύνατη, ενώ η επόμενη μέρα για την παράταξη που πριν από λίγο χρόνια κράτησε στα χέρια της το τιμόνι της διακυβέρνησης της χώρας, φαντάζει δυσοίωνη. Ταυτόχρονα, άλλοι κύκλοι στα πέριξ της κεντροαριστεράς συνεχίζουν να προάγουν το αφήγημα της συνένωσης δυνάμεων από τον ευρύτερο χώρο, προσέγγιση που έχει περισσότερο θεωρητικό υπόβαθρο, παρά αποτελεί βάση για κάτι το χειροπιαστό το επόμενο διάστημα. Εκτός των άλλων, στην αριστερά καταγράφεται εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα κατακερματισμός δυνάμεων, με πολλά κόμματα να διεκδικούν από την ίδια περιορισμένη εκλογική δεξαμενή. Αυτή είναι η σημερινή εικόνα στην κεντροαριστερή-αριστερή πτέρυγα της αντιπολίτευσης. Η σχηματοποίηση μιας άλλης πρότασης που θα δώσει προοπτική και θα τρομάξει πραγματικά τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη παραμένει το ζητούμενο, ένα θέμα που θα επηρεάσει τις πολιτικές εξελίξεις μέχρι τις εθνικές εκλογές του 2027.