Αν και το τελευταίο διάστημα ρίχνω το βάρος σε θέματα ευρωπαϊκής πολιτικής και άλλες σημαντικές διεθνείς εξελίξεις που επηρεάζουν αναμφίβολα και την Ελλάδα, εντούτοις αποφάσισα σήμερα να στρίψω το τιμόνι προς στη Χαριλάου Τρικούπη, προχωρώντας σε μία περιεκτική ανάλυση των όσων διαδραματίστηκαν κατά τη χθεσινοβραδινή τηλεμαχία ανάμεσα στους έξι υποψηφίους για την Προεδρία του ΠΑΣΟΚ. Ως ένα πρώτο συμπέρασμα θα μπορούσε να πει κανείς ότι η συζήτηση ήταν ζωντανή, είχε ενδιαφέρον και σε καμία περίπτωση δεν παραπέμπει σε παλαιότερα ντιμπέιτ που κυριαρχούσαν οι βαρετοί μονόλογοι. Δηλαδή, οι κανόνες που συμφώνησαν οι συμμετέχοντες και το αποτέλεσμα που αυτοί προκάλεσαν, συνιστούν ένα βήμα προς τα εμπρός, ένα παράδειγμα που μπορεί να ακολουθήσουν και οι πολιτικοί αρχηγοί πριν από τις επόμενες εθνικές εκλογές. Η διαδικασία αυτή βοήθησε αναμφίβολα την εικόνα του κόμματος, σε σύγκριση με τον Σύριζα που η κατάσταση του παραπέμπει στη Μέση Ανατολή, παρά στο εσωτερικό ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κόμματος. Ο διάλογος ήταν σε πολλά σημεία ζωηρός, δεν έλειψαν οι εκατέρωθεν αιχμές και τα βέλη, αλλά τηρήθηκαν οι κανόνες δεοντολογίας που πρέπει να διέπουν τα στελέχη μιας παράταξης, τα οποία την επομένη των εσωκομματικών εκλογών θα κληθούν εκ νέου να συνεργαστούν και να συνυπάρξουν. Ειδικότερα, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης φάνηκε σταθερός, αν και δέχθηκε αρκετές επιθέσεις από την κα. Νάντια Γιαννακοπούλου, η οποία είναι μια δυναμική παρουσία στον πολιτικό αυτό χώρο που μπορεί να διαδραματίσει ένα ξεχωριστό ρόλο στο μέλλον. Η κα. Άννα Διαμαντοπούλου απέδειξε για μία ακόμη φορά την ευρυμάθεια της, επενδύει στο πρωθυπουργίσιμο προφίλ της και την μακρά εμπειρία της, αλλά βρέθηκε σε πολλές περιπτώσεις να «απολογείται» για την απουσία της από την πασοκική σφαίρα για μεγάλη χρονικό διάστημα. Η παράμετρος αυτή ενδέχεται να παίξει ένα καθοριστικό ρόλο στην μάχη της πρώτης Κυριακής, γι’ αυτό και η ίδια έσπευσε πολύ έξυπνα στην καταληκτική της παρέμβαση, να καλέσει τους πολίτες να προσέλθουν στις κάλπες, μιλώντας για την ανάγκη ο αριθμός τους να ξεπεράσει τις τετρακόσιες χιλιάδες. Ο κ. Δούκας, από την πλευρά του, διαχειρίστηκε σε γενικές γραμμές θετικά τις ερωτήσεις που του τέθηκαν, αλλά η διπλή ιδιότητα του δημάρχου και προέδρου του ΠΑΣΟΚ συνιστά ένα πρόβλημα για τον ίδιο, αφού βάζει σε δεύτερες σκέψεις πολλούς για το αν θα μπορούσε να κρατήσει "δύο καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη". Ο Μιχάλης Κατρίνης έριξε το βάρος στον κομματικό πατριωτισμό, στην ανάγκη το κόμμα του να διευρύνει την απήχηση του στους πολίτες και να γίνει ξανά μεγάλο και δυνατό. Άφησα τελευταίο τον Παύλο Γερουλάνο, ο οποίος κατά τη δική μου προσέγγιση ήταν το πρόσωπο της βραδιάς, αφού κέρδισε πόντους με την παρουσία του, τις θέσεις του, μακριά από αγκυλώσεις και προκαταλήψεις του χθες, απέδειξε ότι είναι ένα πρόσωπο που θα μπορούσε να διαδραματίσει έναν κεντρικό ρόλο στη σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία. Διατηρεί ένα ακόμη πλεονέκτημα σε σχέση με την κα. Διαμαντοπούλου και τον κ. Δούκα, ότι, δηλαδή, είναι βουλευτής και θα μπορεί να δώσει τις μάχες στην Ολομέλεια αυτοπροσώπως και όχι δι’ αντιπροσώπου. Υπολείπονται έντεκα μέρες μέχρι να ανοίξουν οι κάλπες, πολλά θα κριθούν στην τελική ευθεία και όλα τα σενάρια παραμένουν ορθάνοιχτα.