Ανοδικά κινήθηκε η παραγωγή ασφαλίστρων στον κλάδο υγείας για το 2010 στην Ιρλανδία, κυρίως λόγω την αύξησης του όγκου των συμβολαίων που καταγράφηκε στις ασφαλιστικές VHI και Aviva.

Η VHI σύμφωνα με έρευνα του www.nextdeal.gr κατέχει το 62% του μεριδίου της αγοράς ασφάλισης υγείας, ποσοστό που προέρχεται από την μεσαία τάξη και αυτό που τις προσέδιδε μέχρι τώρα συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι άλλων ασφαλιστικών είναι το ότι ο ασφαλισμένος γνώριζε ότι από την έναρξη ισχύς του συμβολαίου και στην διάρκεια των ετών, το κόστος του δεν θα αυξάνονταν.

Αυτό όμως τελευταία φαίνεται να αλλάζει καθώς η ασφαλιστική δείχνει να επιζητά να απαλλαχθεί από το περιττό βάρος των ασφαλισμένων που ηλικιακά βρίσκονται ή ξεπερνούν τα 65 έτη. Τον ίδιο στόχο έχουν και οι αυξήσεις των τιμολογίων της Aviva.

Το ερώτημα είναι γιατί σε μία περίοδο που το κοινωνικό σύστημα υγείας φθίνει σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, οι ασφαλιστικές που εγγυώνται  εξασφάλιση επιλέγουν να θέσουν όρια και περιορισμούς, ουσιαστικά να ‘πετάξουν’ στο καλάθι των αχρήστων τους ασφαλισμένους της τρίτης ηλικίας; Οι ασφαλισμένοι αυτοί μεταξύ των άλλων με τις καταβολές των ασφαλίστρων τους εμπιστεύτηκαν και στήριξαν τις ασφαλιστικές και φυσικά η συγκεκριμένη ηλικία είναι που χρήζει περισσότερη φροντίδα σε σχέση με άλλες μικρότερες ηλικίες.

Είναι γνωστό και θα πρέπει να γίνει αποδεκτό ότι οι άνθρωποι καθώς μεγαλώνουν και σιγά – σιγά εισέρχονται στην τρίτη ηλικία επιζητούν όλο καλύτερες υπηρεσίες υγείας και τις ανάγκες αυτές οι ιδιωτικές ασφαλιστικές που θα έπρεπε να καλύπτουν, δείχνουν απρόθυμες να τις καλύψουν. Δια του λόγου το αληθές, η VHI δεν καλύπτει τα έξοδα λογοθεραπείας, τα έξοδα εργοθεραπείας ή άλλα είδη φροντίδας που παρέχονται σε ιδιωτικά νοσοκομεία για ασθενείς που για παράδειγμα που χρειάζονται θεραπεία μετά από εγκεφαλικά επεισόδια. Τα ιδιωτικά νοσοκομεία επίσης δεν παρέχουν στην Ιρλανδία κέντρα αποκατάστασης για διαβήτη η αποκατάσταση καρδιακών ασθενειών τα οποία προσφέρουν καλύτερη ποιότητα στην ζωή του ασθενή.

Σημειώνεται δε ότι πρόσφατη έρευνα που έγινε μέσα στο 2010 για την Υγεία στην Ιρλανδία αναφέρει ότι οι 4 βασικές αιτίες θανάτου είναι οι καρδιακές ασθένειες, ο καρκίνος, η χρόνια πνευμονοπάθεια και τα εγκεφαλικά επεισόδια.

Καταλήγοντας, όταν λοιπόν ακούει ο εν δυνάμει πελάτης αυτές τις νέες στρατηγικές αντιμετώπισης των ασφαλισμένων, όταν γνωρίζει ότι φτάνοντας 65 ετών αν όχι σίγουρα, μπορεί οι υπηρεσίες που παρέχει η ασφαλιστική του να ελαττωθούν φυσικά προς το χειρότερο, πώς είναι δυνατόν και τι είναι αυτό που θα τον κάνει να εμπιστευτεί την ασφαλιστική του; Τελικά ποιος φταίει, και ποιος χτυπά το ντέφι σε ποιον ;