Με αφορμή τρία άρθρα που δημοσιεύτηκαν στο nextdeal.gr,ο κ. Nίκος Ι. Φιοράντης, Οικονομολόγος και Πραγματογνώμονας, απέστειλε μια επιστολή καταθέτοντας τις προσωπικές του σκέψεις σχετικά με το "πού είμαστε ως αγορά, πώς προέκυψε αυτό και το πού πάμε, αλλά κυρίως το κατά πόσο ξέρουμε τι μας γίνεται..".

Αγαπητέ κ. Σπύρου,

Σε συνέχεια των άρθρων σας από, 8/1/2010 “Οι επενδυτές της Lehman Brothers και οι ασφαλισμένοι της Ασπίς Πρόνοια”, 31/12/2009 “Πρωτοχρονιά 2010: Ένα δώρο για τα «ορφανά» των ασφαλιστικών εταιριών και μια ενδιαφέρουσα επιστολή…" (η οποία αναφέρεται στις απόψεις του υπογράφοντος την επιστολή αυτή επίσης) και 21/12/2009 “Προσοχή! Ενδιαφέρει ασφαλιστές, διαμεσολαβούντες, εταιρείες ασφαλιστικές, κέντρα υγείας και δικαστές”, επιβεβαιώνεται με το πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο για όσους μπορούν και διαβάζουν πίσω από τις γραμμές, ότι έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό ένα ταξίδι σε «αχαρτογράφητα νερά», με βάση την έως τώρα ελληνική εμπειρία και πρακτική στην χρηματοοικονομική αγορά γενικότερα και ειδικότερα την χρηματιστηριακή / επενδυτική, αλλά και ασφαλιστική.

Συνεπώς, η ανάγκη προσέγγισης των αναγκών και απαιτήσεων που θα προκύπτουν πλέον, αλλά και εκείνων που χρειάζονται να αντιμετωπισθούν με βάση επιλογές & αποφάσεις του παρελθόντος, σίγουρα θα πρέπει να είναι διαφορετική, και για να είμαστε ακριβέστεροι ίσως κατά «180ο» διαφορετική απ΄ όσα η αγορά είχε συνηθίσει ή και «εθισθεί» έως σήμερα.

Παράλληλα, άποψή μου ήταν και παραμένει ενισχυόμενη καθημερινά, ότι:

• Τα προβλήματα που θα προκύπτουν και θα αναδεικνύονται, είναι το αποτέλεσμα μιας διαχρονικής «διαρροής υδάτων» που απλώς τώρα αρχίζουμε να την καταλαβαίνουμε, γιατί απλούστατα, τώρα άρχισε να «ξερνάει ο τείχος»…
• Αργά και βασανιστικά, για όσους «έκτιζαν» την επαγγελματική τους παρουσία με γνώμονα όχι το άμεσο και πρόσκαιρο όφελος αλλά τη συνεχή εκπαίδευση και τη παροχή υπηρεσίας με προστιθέμενη αξία, θα αναδεικνύεται η σημασία του ρόλου και της παρουσίας τους.

Επειδή το κεφάλαιο που ανοίγεται και το «ταξίδι» που ξεκίνησε θα είναι σίγουρα συναρπαστικό και βέβαιο ότι θα μας απασχολεί όλο και περισσότερο, φέρνοντας παράλληλα στο μυαλό στοίχους από τα «Τείχη» του Καβάφη (…τα τείχη που χτίζουμε χωρίς να ακούμε “κρότον κτιστών ή ήχον”, αντί να αφήνουν τους άλλος έξω, τελικά φυλακίζουν εμάς μέσα), θα έχουμε τη δυνατότητα να επανερχόμαστε ξανά & ξανά…

Με εκτίμηση,

Ν. Ι. Φιοράντης
Οικονομολόγος - Πραγματογνώμονας