Δεν λέγεται επίσημα αλλά κυκλοφορεί υπογείως κυρίως στην αίθουσα του διοικητικού συμβουλίου της ΕΠΕΙΑ, στα Υπουργικά γραφεία και τα γραφεία των εκκαθαριστών. Οι εργαζόμενοι στις εταιρείες που έκλεισαν αλλά και στην Commercial Value έχουν και αυτοί ευθύνες για την πορεία των εταιρειών. Όπως επίσης και οι συνεργαζόμενοι διαμεσολαβούντες.
Η άποψη αυτή υπονοεί ότι τα στελέχη και οι πράκτορες στενά συνεργαζόμενοι με τις ασφαλιστικές γνώριζαν αλλά δεν έκαναν κάτι να σταματήσουν τον κατήφορο.
Από την άλλη πλευρά βέβαια, δεν φταίνε οι πολιτικές ηγεσίες του παλιού Υπουργείου Ανάπτυξης, οι αρμόδιες υπηρεσίες του, η ΕΠΕΙΑ, το διοικητικό συμβούλιο της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών. Όλοι αυτοί δεν γνώριζαν ή δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα.
Είναι γεγονός ότι κάποια στελέχη, κάποιοι συνεργαζόμενοι πράκτορες είναι μυημένοι στα σχέδια του εκάστοτε μετόχου. Πάντα υπάρχουν οι «παρά τω προέδρω». Έτσι λειτουργεί το σύστημα...
Όμως μέχρι εκεί. Γιατί εδώ τείνει να επικρατήσει μία άλλη άποψη. Εδώ τείνει να ισχύσει όχι το «φταίμε και εμείς φταίτε και εσείς φταίει και ο Χατζηπέτρής» που είναι μία βολική λύση διάχυσης των ευθυνών, αλλά μόνο το «φταίει ο …Χατζηπετρής».
Για πείτε μας όλοι εσείς οι κύριοι που διατυπώνετε όποιοι τέλος πάντων, αυτή τη θεωρία. Πώς μπορεί ένα μεσαίο στέλεχος σε μία εταιρεία να «σηκώσει» κεφάλι στο μέτοχο και να του πει δεν κάνεις καλά τη δουλειά σου…
Θα έχει αύριο δουλειά; Και αν τον διώξει ο μέτοχος θα τρέξει αύριο να τον πάρει ο ανταγωνισμός γιατί το στέλεχος αυτό είναι «καλό, τίμιο και τα λέει»;
Μπορεί όμως να έχετε και δίκαιο. Τελικά φταίει ο…Χατζηπετρής που δεν έχει πάρει μέχρι σήμερα μία βρεγμένη σανίδα και να αρχίσει να κυνηγά κάποιους μέχρι να…
Η άποψη αυτή υπονοεί ότι τα στελέχη και οι πράκτορες στενά συνεργαζόμενοι με τις ασφαλιστικές γνώριζαν αλλά δεν έκαναν κάτι να σταματήσουν τον κατήφορο.
Από την άλλη πλευρά βέβαια, δεν φταίνε οι πολιτικές ηγεσίες του παλιού Υπουργείου Ανάπτυξης, οι αρμόδιες υπηρεσίες του, η ΕΠΕΙΑ, το διοικητικό συμβούλιο της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών. Όλοι αυτοί δεν γνώριζαν ή δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα.
Είναι γεγονός ότι κάποια στελέχη, κάποιοι συνεργαζόμενοι πράκτορες είναι μυημένοι στα σχέδια του εκάστοτε μετόχου. Πάντα υπάρχουν οι «παρά τω προέδρω». Έτσι λειτουργεί το σύστημα...
Όμως μέχρι εκεί. Γιατί εδώ τείνει να επικρατήσει μία άλλη άποψη. Εδώ τείνει να ισχύσει όχι το «φταίμε και εμείς φταίτε και εσείς φταίει και ο Χατζηπέτρής» που είναι μία βολική λύση διάχυσης των ευθυνών, αλλά μόνο το «φταίει ο …Χατζηπετρής».
Για πείτε μας όλοι εσείς οι κύριοι που διατυπώνετε όποιοι τέλος πάντων, αυτή τη θεωρία. Πώς μπορεί ένα μεσαίο στέλεχος σε μία εταιρεία να «σηκώσει» κεφάλι στο μέτοχο και να του πει δεν κάνεις καλά τη δουλειά σου…
Θα έχει αύριο δουλειά; Και αν τον διώξει ο μέτοχος θα τρέξει αύριο να τον πάρει ο ανταγωνισμός γιατί το στέλεχος αυτό είναι «καλό, τίμιο και τα λέει»;
Μπορεί όμως να έχετε και δίκαιο. Τελικά φταίει ο…Χατζηπετρής που δεν έχει πάρει μέχρι σήμερα μία βρεγμένη σανίδα και να αρχίσει να κυνηγά κάποιους μέχρι να…
