Κυριακή μεσημέρι την έβλεπα που κουβαλούσε τσιμεντόλιθα κι έδινε ένα-ένα στον άντρα της που έχτιζε ένα τοίχο γύρω-γύρω απ’ το σπίτι που ήταν μια ζωγραφιά, με πορτοκαλί ανοιχτό χρώμα οι τοίχοι και άσπρο τα παράθυρα και «στηθαία» στα μπαλκόνια…
Ο άντρας μ’ ένα άσπρο καπελάκι και μπλε καθαρή φόρμα… Η γυναίκα νεαρής ηλικίας του πήγαινε ένα-ένα τσιμεντόλιθο… Σιγά-σιγά ομόρφυνε το κηπάκι τους… Μου θύμισε άλλη μια φορά το τραγούδι «Δραπετσώνα» με το Γρηγόρη Μπιθικώτση και μουσική Μίκη Θεοδωράκη σε στίχους Τάσου Λειβαδίτη.
Δραπετσώνα
Μ' αίμα χτισμένο, κάθε πέτρα και καημός
κάθε καρφί του πίκρα και λυγμός
Μα όταν γυρίζαμε το βράδυ απ' τη δουλειά
εγώ και εκείνη όνειρα, φιλιά
Το 'δερνε αγέρας κι η βροχή
μα ήταν λιμάνι κι αγκαλιά και γλυκιά απαντοχή
Αχ, το σπιτάκι μας, κι αυτό είχε ψυχή.
Πάρ' το στεφάνι μας, πάρ' το γεράνι μας
στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή
Κράτα το χέρι μου και πάμε αστέρι μου
εμείς θα ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί
Ένα κρεβάτι και μια κούνια στη γωνιά
στην τρύπια στέγη του άστρα και πουλιά
Κάθε του πόρτα ιδρώτας κι αναστεναγμός
κάθε παράθυρό του κι ουρανός
Μα όταν ερχόταν η βραδιά
μες στο στενό σοκάκι ξεφαντώναν τα παιδιά
Αχ, το σπιτάκι μας, κι αυτό είχε καρδιά
Πάρ' το στεφάνι μας, πάρ' το γεράνι μας
στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή
Κράτα το χέρι μου και πάμε αστέρι μου
εμείς θα ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί
Το σπίτι του Έλληνα δεν είναι πέτρα, τσιμέντο, ξύλα, τούβλα… Κι όμως πολλά νοικοκυριά, πολλά σπίτια, πολλά αντρόγυνα δεν έχουν εκατό τα εκατό σιγουριά να το διατηρούν. Φυσικά φαινόμενα, σεισμοί, φωτιές, δάνεια το απειλούν.
Οι ασφαλιστές μπορούν μέσα στα «υλικά» και τα «χαρμάνια» λάσπης να βάλουν και λίγο «ασφάλιση» λίγο σιγουριά για το αύριο για να μην παίξουν με την τύχη και καμιά φορά το χάσουν «το σπιτικό» σε αρρώστια, σε δάνειο, σε κακοτυχία, σε μια «στραβή»…
Ξέρουν αυτοί… Ας αφήσουν τα ψυχρά τεχνικά πωλήσεων κι ας μιλήσουν ανθρώπινα, κατανοητά, απλά…
Τι θα ‘λεγαν δηλαδή στο αντρόγυνο εκεί που αυτός χτύπαγε με το μυστρί «τακ-τακ» να ισιώσει το χτίσιμο;
Απλά δε θα μίλαγαν; Ας συνεχίσουν έτσι… Κέρδος θα έχουν.
Είναι μέρες που οι άνθρωποι μαλακώνουν απ’ τα χτυπήματα και ακούνε…
Μπείτε στα σπίτια, συνεργασθείτε, βρείτε ποιοι έχουν δάνεια, προσεγγίστε τους…
