«Το να συνεχίζουμε στα ίδια περιμένοντας διαφορετικά αποτελέσματα είναι ο ορισμός της παράνοιας»
Albert Einstein

Όλοι μας, έχουμε δει μια εικόνα σε κάποια παράθυρα, που δεν είναι και τόσο αισθητική. Κάποιος κάνει απεγνωσμένες προσπάθειες για να κρατηθεί στην ζωή. Είναι μια μικρή μύγα που εξαντλεί τις τελευταίες δυνάμεις που της έχουν απομείνει, για να δραπετεύσει μέσα από το τζάμι του παραθύρου. Το απεγνωσμένο βουητό που ακούγεται, φανερώνει τη στρατηγική της μύγας. Προσπάθησε περισσότερο, αλλά χωρίς αποτέλεσμα και χωρίς ελπίδα. Η τραγική ειρωνεία είναι πως ο αγώνας αποτελεί μέρος της παγίδας. Η μύγα είναι αδύνατον να καταφέρει να περάσει μέσα από το τζάμι, όσο σκληρά κι αν αγωνιστεί. Και εντούτοις, το μικρό αυτό έντομο έχει στοιχηματίσει τη ζωή του για να επιτύχει το «στόχο» αυτό με επιμονή και αποφασιστικότητα και όμως είναι καταδικασμένη. Θα αφήσει την τελευταία της πνοή στο πρεβάζι του παραθύρου. Ειρωνεία! Πολύ κοντά υπάρχει μια πόρτα ανοικτή. Με μια άλλη πορεία και μικρό πέταγμα θα μπορούσε να βγει έξω στον κόσμο που αναζητάει. Γιατί το έντομο αυτό δεν επιχειρεί μια άλλη προσέγγιση τελείως διαφορετική; Πώς απέκτησε αυτή τη φοβερή εμμονή στην ιδέα ότι με τον συγκεκριμένο αυτό τρόπο και με τις επίμονες προσπάθειες θα επιτύχει τον Στόχο; Σε ποια λογική μπορεί να βασιστεί ένας παρόμοιος μέχρι θανάτου αγώνας, μια τέτοια αναζήτηση εξόδου; Χωρίς αμφιβολία, αυτή η προσέγγιση φαίνεται λίγο αστεία λόγω του ότι η μύγα δεν έχει μυαλό για να καταλάβει πως το τζάμι είναι αδιαπέραστο, αν και διαφανές.

Όμως αν η προσέγγιση αυτή φαίνεται λογική στην μύγα, είναι δυστυχώς ο λόγος για τον οποίο θα πεθάνει!

Τέτοιες όμως συμπεριφορές εμμονής, σε κάτι το ανέφικτο, υιοθετούνται και από ορισμένους ανθρώπους που λειτουργούν μονοδιάστατα, εστιάζοντας την προσπάθεια τους σε «Λάθος Δρόμο».

Όταν είσαι σε λάθος δρόμο η μεγαλύτερη προσπάθεια ΔΕΝ αποτελεί απαραίτητα και την απόλυτη λύση στην επίτευξη των στόχων.

Πιθανότατα να μην αποτελεί καν ουσιαστική προϋπόθεση για να πάρετε από τη αγορά αυτά που επιθυμείτε. Πολλές φορές μάλιστα, συνεισφέρει στο πρόβλημα.

Η προσπάθεια έχει ένα σημείο ελέγχου, ένα «check point» και εκεί είναι η απόφαση για αλλαγή κατεύθυνσης.

Η προσπάθεια έχει ένα κριτήριο, «το αποτέλεσμα». Κάποιοι δεν αλλάζουν, γιατί δεν γνωρίζουν ότι η αλλαγή και η ευκαιρία πάνε χέρι-χέρι, για μερικούς, δυστυχώς η «τελευταία ευκαιρία». Κάποιοι άλλαξαν και αλλάζουν: αγορές, τακτικές προσέγγισης και τεχνικές πωλήσεων, προγράμματα δράσης, τρόπους σκέψεις, τρόπους δράσης.

Και έτσι βρίσκουν την πόρτα και... αποφεύγουν το «μοιραίο». Τι έχει αλλάξει και υψώνεται αρκετές φορές μπροστά μας αδιαπέραστο το γυαλί; Και τι είναι αυτό που μας κάνει να μην βλέπουμε την ανοιχτή πόρτα δίπλα μας ; Αλλάζουν οι συνθήκες, η αγορά, οι πελάτες, τα προϊόντα, η χρήση τους. Και εμείς ; Η δυνατότητα να εντοπίζεις την πόρτα, την διέξοδο από το σημείο του αδιεξόδου είναι θέμα διαρκούς ενημέρωσης, ρεαλιστικής εκπαίδευσης και επιμόρφωσης.

Η Γνώση είναι: 1) η επίγνωση της θέσης και του προβλήματος, η συνείδηση του αδιεξόδου, 2) η γνώση της εμπειρίας των ανθρώπων που βρήκαν την διέξοδο, 3) η μελέτη των στοιχείων και 4) η συναίσθηση των αλλαγών. Τέλος, οι επαγγελματίες πωλητές είναι ότι γνωρίζουν και επιπλέον είναι «αποτελεσματικοί», δηλαδή ξέρουν να βρίσκουν την πόρτα που είναι δίπλα τους «ανοιχτή».

Σας εύχομαι καλή δράση, γιατί η αγορά έχει ανοίξει τις πόρτες της και σας περιμένει, εσείς ξέρετε τώρα να τις βρίσκετε!

Ο Δημήτρης Μπάτρης έχει 35 χρόνια στον Ασφαλιστικό χώρο και έχει διατελέσει σε όλες τις βαθμίδες των Πωλήσεων και Ανάπτυξης σε μεγάλες Ασφαλιστικές Εταιρίες.