Τα πρόσφατα στοιχεία παραγωγής ασφαλίστρων από την ΕΑΕΕ μας δίνουν ενδιαφέρουσες πληροφορίες.

Το ζητούμενο βέβαια είναι να κάνουμε σκέψεις πάνω σε αυτά και όχι απλώς να μείνουμε στα νούμερα.

Για παράδειγμα, μάλλον αναμενόμενη είναι η αύξηση + 6,9% στις ασφαλίσεις κατά ζημιών, σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2024. Σίγουρα η νομοθεσία σε σχέση με τα ακραία φυσικά φαινόμενα βοήθησε αρκετά.

Ωστόσο για την ίδια περίοδο έχουμε μείωση των ασφαλίσεων ζωής κατά -4,8%.

Γιατί να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Λέτε να προτιμούν οι πελάτες να ασφαλίζουν την περιουσία τους και όχι τη ζωή τους; Μήπως ο Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής ασφαλίζει το υποχρεωτικό κομμάτι και δεν κάνει παράλληλα προτάσεις για τις υπόλοιπες ανάγκες;

Σε άλλη περίπτωση βλέπουμε υποχώρηση – 18,2% στη διαχείριση συλλογικών συνταξιοδοτικών κεφαλαίων σε σχέση με το 2024.

Με το συνταξιοδοτικό να είναι «Δαμόκλειος σπάθη» για τη χώρα μας, μήπως οι προσπάθειες που κάνουμε δεν είναι αρκετές; Ή ίσως οι αμοιβές που προβλέπουν οι εταιρίες να μην κινητοποιούν τους Διαμεσολαβητές.

Στόχος του άρθρου δεν είναι να απαριθμήσουμε μια σειρά από μετρήσεις και να κάνουμε κριτική.

Στόχος είναι  να δείξουμε πως ένα σχέδιο πωλήσεων είναι απαραίτητο για τον Ασφαλιστικό Διαμεσολαβητή που θέλει να κάνει καριέρα και να έχει υψηλά εισοδήματα, από αυτή την εργασία.

Μελετώντας τα νούμερα μπορεί να δει τις ευκαιρίες πωλήσεων, να σχεδιάσει τα κατάλληλα πωλησιακά εργαλεία και να καλύψει τις ανάγκες των πολιτών.

Η Ασφαλιστική Διαμεσολάβηση έχει μεγάλο μέρος επιχειρηματικότητας. Αν το αξιοποιήσουμε τα αποτελέσματα μπορούν να είναι εκπληκτικά!