Η κούραση, το άγχος, ο θυμός, η βιασύνη, η απογοήτευση αλλά ακόμα και θετικά συναισθήματα όπως ο ενθουσιασμός, μπορεί να μας οδηγήσουν να χρησιμοποιήσουμε φράσεις που αν ο συνομιλητής μας τις πάρει σοβαρά, ίσως έχουν συνέπειες.

Η πρώτη, αφορά στην «παγίδα του χρόνου». Ορισμένες φορές που πρέπει να διαχειριστούμε μια κατάσταση ενός πελάτη, μας φαίνεται ότι μπορούμε να δώσουμε μια γρήγορη λύση.

Ίσως του πούμε «θα το κάνω γρήγορα για σένα» και μπορεί να νιώθουμε ότι όντως μπορούμε να προωθήσουμε μια κατάσταση ή να επιλύσουμε το πρόβλημα γρήγορα.

Μπορεί όμως να μην εξαρτάται μόνο από εμάς και να χρειαστεί περισσότερος χρόνος.

Όμως ο πελάτης έχει σταθεί στα λόγια αυτά, σαν να υποσχεθήκατε ή να δεσμευτήκατε ότι θα το κάνετε γρήγορα. Και παρότι μπορεί να το επιλύσετε σχετικά γρήγορα, θα δείτε πως ο πελάτης δεν είναι ικανοποιημένος. Καλύτερα ν’ αποφεύγουμε τέτοιου είδους δηλώσεις, κυρίως γιατί ο χρόνος είναι σχετικός.

Η δεύτερη δεν φράση αλλά είναι μια λέξη. Είναι η λέξη «Ποτέ» που μπορεί να περιέχεται σε φράσεις όπως «Αυτό δεν έχει γίνει ποτέ στα ασφαλιστικά χρονικά» ή « Αυτό το πρόγραμμα δεν θα σας απογοητεύσει ποτέ!». Δεν ξέρουμε όμως τι επιφυλάσσει το μέλλον. Οι άνθρωποι λένε «ποτέ» για πολλούς λόγους αλλά συχνά είναι πιο λογικό να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να σκεφτούμε πότε πραγματικά λέγεται. Καλό είναι να θυμόμαστε πως η λέξη «ποτέ» είναι αρνητική και μόνιμη.

Η τρίτη φράση είναι το «Αυτό δεν γίνεται». Ο πελάτης μπορεί να το εκλάβει ως «Αυτό δεν μπορώ να το κάνω». Το μυαλό του μπορεί να σκεφτεί, πως αν δεν μπορείτε εσείς να το κάνετε, ίσως κάποιος άλλος πιο έμπειρος, πιο παλιός ή πιο μέσα στα «κόλπα», να μπορεί να το κάνει.

Αν θέλετε να ακουστεί πιο ήπια, μπορείτε να πείτε «Αυτό δεν μπορεί να γίνει τώρα». Αν αφορά σε κάτι που όντως δεν γίνεται, δώστε οπωσδήποτε ένα λόγο για τον οποίο δεν μπορεί να γίνει, όπως «δεν είναι συμφέρον γιατί…».

Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που οι φράσεις μας μπορεί να μας φέρουν σε δύσκολη θέση, διότι υπάρχουν άνθρωποι που παίρνουν αυτά που λέμε τοις μετρητοίς. Δεν υπάρχει λόγος να εκθέτουμε τον εαυτό μας, οπότε ως γενικό κανόνα, αποφεύγουμε κάθε απόλυτη φράση ή λέξη.