Τα περισσότερα συμβόλαια που αφορούν στην υγεία, περιλαμβάνουν μόνο ένα πρόγραμμα νοσηλείας. 

Ωστόσο υπάρχουν περιπτώσεις, όπου τα «πολλά» χρήματα, καλείται να τα δώσει ένας ασθενής, μετά από το νοσοκομείο για την αποκατάσταση του.

Ειδικότερα όσο μεγαλώνει ηλικιακά το πελατολόγιο μας, θα πρέπει να ενισχύουμε τα συμβόλαια με προσαρτήματα, τα οποία θα καλύπτουν και τα μετά της νοσηλείας, έξοδα.

Ένα από τα πιο χρήσιμα προσαρτήματα είναι η Ασφάλιση Σοβαρών Ασθενειών.
Το κατά πόσο θα υπάρχουν αυτά τα χρήματα, συχνά καθορίζουν και την πορεία της ασθένειας, οπωσδήποτε όμως, καθορίζουν την ποιότητα αποκατάστασης.

Δεν θα σας κουράσω με λεπτομέρειες για τον τύπο ασθενειών που καλύπτουν αυτά τα προσαρτήματα, ή το κόστος τους. 

Αυτό στο οποίο θα ήθελα να σταθούμε είναι, ότι πολλοί Ασφαλιστικοί Διαμεσολαβητές, δημιουργούν κοντινές σχέσεις με τους μακροχρόνιους πελάτες τους. 

Φανταστείτε την θέση μας, αν φτάσουμε σε ένα σημείο αδυναμίας, όπου δεν θα  μπορούμε να κάνουμε τίποτα, προκειμένου να υποστηριχτεί ένας πελάτης μας, του οποίου η περιπέτεια θα ξεκινήσει μετά τη νοσηλεία. 

Ο πελάτης μπορεί να μη γνωρίζει ότι υπάρχει προσάρτημα το οποίο θα τον κάλυπτε, εμείς όμως που το γνωρίζουμε, θα έρθουμε σε δύσκολη συναισθηματικά θέση. 

Μα γιατί το κάνουμε αυτό; Γιατί παίρνουμε μόνοι μας την απόφαση ότι ένα προσάρτημα είναι ακριβό για να το προτείνουμε; 

Γιατί δεν χρησιμοποιούμε την εμπειρία μας και την τεχνογνωσία μας, να πείσουμε τον πελάτη μας, να προστατέψει τον μελλοντικό εαυτό του;

Η καρδιά του Ασφαλιστικού θεσμού, είναι η κάλυψη κινδύνων χαμηλής συχνότητας και υψηλής ζημιάς. 

Με λίγα λόγια οφείλουμε να προτείνουμε πρωτίστως καλύψεις που θα τον καλύψουν από μεγάλα έξοδα, ακόμα και αν αυτές οι περιπτώσεις είναι σπάνιες. 

Ας ξεκινήσουμε προσθέτοντας, τέτοιου είδους καλύψεις, στο πιο «ώριμο ηλικιακά» μέρος του χαρτοφυλακίου μας, χωρίς να εξαιρέσουμε και τον εαυτό μας. 

Ας το προτείνουμε και ακόμη και αν δεν συμφωνήσει ο κάθε πελάτης, εμείς θα είμαστε από τη σωστή πλευρά της ιστορίας!