Υπάρχουν κάποια σύγχρονα δεδομένα που, αν και δεν έχει ακόμα εκδοθεί επισήμως ο νόμος της ενσωμάτωσης της IDD στην εθνική νομοθεσία (που όλοι εναγωνίως περιμένουμε), θεωρώ ότι θα καθορίσουν το μέλλον και τον κρίσιμο ρόλο της εκπαίδευσης και δια μέσου αυτής, της ανάπτυξης των ασφαλιστικών δραστηριοτήτων στην Ελληνική αγορά. Ίσως το σημαντικότερο απ’ αυτά τα δεδομένα να είναι η ενσωμάτωση των ασφαλιστών με τους πράκτορες. 

Με αυτή την ενσωμάτωση, το πρώτο ορατό αποτέλεσμα, σχετικά με τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες (με τα σημερινά δεδομένα), θεωρώ ότι θα είναι η περεταίρω συρρίκνωση της ήδη φτωχής και μέτρια δομημένης εκπαίδευσης των διαμεσολαβούντων. Φτωχή εκπαίδευση, η οποία τους οδηγεί σε ασαφή αντίληψης της νέας πραγματικότητας, που διαμορφώνει στις σχέσεις τους με τους πελάτες τους, τις ανάγκες τους, τα προϊόντα που διαχειρίζονται και το νομοθετικό καθεστώς που καθορίζει τις απαιτήσεις γνώσεων που χρειάζονται για τη διαχείριση όλων αυτών των αλλαγών και κατ’ επέκταση για την αξιοποίησή τους, προκειμένου να αναπτυχθεί κατά τα αναμενόμενα, η ασφαλιστική αγορά. 

Πρέπει να είμαστε σαφείς και ξεκάθαροι. Οι ασφαλιστικές εταιρίες, σχεδόν στο σύνολό τους, δεν επενδύουν τα απαιτούμενα κεφάλαια για την ανάπτυξη των δικτύων τους και για την ενημέρωσή τους σχετικά με την αξιοποίηση των νομοθετικών, συνταξιοδοτικών, κλιματολογικών, και χρηματοοικονομικών εξελίξεων, προκειμένου να αναπτύξουν αντιστοίχως τα πελατολόγιά τους.

Η φτωχή, όπως ισχυρίζομαι, εκπαίδευση, έχει να κάνει με ότι σχεδόν το σύνολο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων που τρέχουν αυτή τη στιγμή στην Ελληνική αγορά, έχουν να κάνουν μόνον με τις πιστοποιήσεις και επαναπιστοποιήσεις, τα νέα προϊόντα (όπου υπάρχουν) και κάποια σεμινάρια πωλήσεων, απομεινάρια των δεκαετιών του ’80, του ’90 και του ‘00, που ελάχιστα προσφέρουν (κατά τη γνώμη μου) στην κατανόηση του σύγχρονου περιβάλλοντος και στην ουσιαστική ανάπτυξη των στελεχών και της αγοράς. Πολύ περισσότερο, σχεδόν όλες οι ασφαλιστικές εταιρίες, δεν επενδύουν χρήματα για την εκπαίδευση των πρακτόρων και των μεσιτών, ακόμα και σε απλά «παραδοσιακά» θέματα πωλήσεων, με τη λογική ότι δεν αποτελούν δικά τους (ιδιόκτητα) δίκτυα πωλήσεων και δεν επιθυμούν να εκπαιδεύουν διαμεσολαβούντες που θα πωλούν προϊόντα και των ανταγωνιστών τους. Ναι, αλλά τώρα όλοι σχεδόν οι ασφαλιστές, μετατρέπονται σε πράκτορες. Τι θα γίνει με αυτούς; 

Η αγορά άλλαξε! Δεν θα αλλάξει, απλώς και γενικά, στο μέλλον. Πρέπει να αναλάβουμε το κόστος της αλλαγής που μας αναλογεί. Θα πρέπει να είμαστε σε θέση να προωθήσουμε στοχευμένα, νέου τύπου προϊόντα κυμαινόμενης απόδοσης, προϊόντα σύγχρονων παροχών και καλύψεων κλάδων γενικών ασφαλίσεων, που να καλύπτουν σύγχρονους κινδύνους, από φυσικές καταστροφές, μέχρι κυβερνοκινδύνους, προϊόντα ΡΕΡΡ και μια στρατιά νέου τύπου προϊόντων, που να καλύπτουν τις σύγχρονες ασφαλιστικές ανάγκες. Προϊόντα, που εκτός των ασφαλιστών πωλούνται (και θα πωλούνται με μεγαλύτερη συχνότητα) από τράπεζες, επενδυτικές εταιρίες και άλλους παρεμφερείς τύπους επιχειρήσεων, που  είναι σε θέση να τα τυποποιούν εύκολα και να τα κατευθύνουν σε στοχευμένες κατηγορίες πελατών, ακόμα και ψηφιακά.

Ακόμα να μην ξεχνάμε ότι αυτά τα δίκτυα πωλήσεων, θα πρέπει να υποστηρίζονται διοικητικά, από στελέχη που θα βρίσκονται ένα βήμα πιο μπροστά. Από στελέχη των οποίων η ενημέρωση και η εκπαίδευση, πέραν της υποχρεωτικής, θα πρέπει να είναι σε θέση να βοηθήσει ουσιαστικά και να πάει ένα βήμα παραπέρα και να κάνει πιο αποτελεσματικά τα δίκτυα πωλήσεων. Όποια και αν είναι αυτά. Τα έχουμε αυτά τα στελέχη, στο απαιτούμενο πλήθος και ποιότητα;

Πρέπει ακόμα να αντιληφθούμε ότι υπάρχουν και άλλοι πιο σύγχρονοι φορείς ενημέρωσης και εκπαίδευσης στην Ελλάδα και την ΕΕ, εκτός των παραδοσιακών LIMRA κ.λπ.), που μπορούν να μας προσφέρουν άμεσα αξιοποιήσιμη πληροφόρηση και γνώσεις, όπως η ΕΙΟΡΑ, τα Executive Programs του ΕΚΠΑ, το CII, το ΕΙΑΣ, το ΕΤΙ, οι εποπτικές αρχές κ.α. Αυτοί οι φορείς μπορούν να βοηθήσουν τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις και τα εκπαιδευτικά κέντρα τους, καθώς και τους φορείς των διαμεσολαβούντων, με την τεχνογνωσία τους, προκειμένου να δομήσουν περισσότερο σύγχρονα, στοχευμένα και ορθολογικά τις εκπαιδευτικές δραστηριότητές τους, έτσι ώστε να παράγουν περισσότερο μετρίσιμα και ελεγχόμενα αποτελέσματα.

Καθιστώ σαφές ότι όλα αυτά δεν αποτελούν ευχές ή φοβίες μου, αλλά με την κατάλληλη επεξεργασία και προσθήκες, ένα στρατηγικά δομημένο πλάνο δράσης και ανάπτυξης, με την ανάλογη προσαρμογή στο σχεδιασμό της κάθε εταιρίας ή του κάθε φορέα!

Θα επανέλθω περισσότερο αναλυτικά για κάθε μια κατηγορία εκπαιδευομένων, μετά την νομοθετική οριστικοποίηση της IDD.