Υπαιτιότητα 50% του εν μέθη οδηγού (σε ποσοστό 0,27 ml/l κατά την πρώτη μέτρηση και 0,51 ml/l κατά τη δεύτερη μέτρηση, ενώ κατά τη μέθοδο της αιμοληψίας ποσοστό 0,24 γραμμάρια ανά 1000 κ.εκ. (λίτρο) αίματος, καθώς και παρουσία μεταβολιτών κοκαίνης), ο οποίος οδηγώντας με υπερβολική ταχύτητα εντός κατοικημένης περιοχής, δεν αντελήφθη την παρουσία γονατισμένης εντός του οδοστρώματος πεζής, με αποτέλεσμα να την εκλάβει ως αντικείμενο και να την παρασύρει εγκλωβίζοντάς την κάτω από το αυτοκίνητό του, σε απόσταση 2,9 χιλιομέτρων (παράβαση διατάξεων των άρθρων 12, παρ. 1, 19 παρ. 1, 2, 3, 20 παρ. 1, 42 παρ. - του ΚΟΚ).

Υπαιτιότητα 50% της εν μέθη πεζής (με ποσοστό συγκέντρωσης οινοπνεύματος στο αίμα της, σε ποσοστό 1,72 ml/l), η οποία κατέβηκε από το πεζοδρόμιο στο οδόστρωμα, χωρίς προηγουμένως να ελέγξει την κίνηση των οχημάτων σ’ αυτό, φθάνοντας δε στο μέσον αυτού για άγνωστο λόγο έσκυψε επί του οδοστρώματος σε στάση «γονατίσματος», (παράβαση των διατάξεων του άρθρου 38 παρ. 4 εδ. α και ε του ΚΟΚ).

Επιδικάσθηκαν:

• 25.000 ευρώ στη μητέρα της 21ετους θανούσας
• Ανά 12.000 ευρώ σε καθεμία από τις δύο αδελφές
• 6.000 ευρώ στην γιαγιά

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλούμενη απόφασή του έκρινε ότι για το εναγόμενο ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ισχύει ο υπολογισμός των τόκων με ετήσιο επιτόκιο 6%, αντί του νομίμου επιτοκίου υπερημερίας, έσφαλε ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, γενομένου δεκτού ως ουσιαστικά βάσιμου του σχετικού λόγου έφεσης.

Διαβάστε εδώ την απόφαση, όπως δημοσιεύθηκε στην Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου.