Σε μία περίοδο έντονων γεωπολιτικών αναταράξεων, με τα μέτωπα της Μέσης Ανατολής και της Ουκρανίας να παραμένουν ορθάνοιχτα, η Τουρκία συνεχίζει τις προκλήσεις βασιζόμενη στο ακραίο αναθεωρητικό αφήγημα της γαλάζιας πατρίδας. Έχουν περάσει παρά μόνο λίγα εικοσιτετράωρα από τη στιγμή που δημοσιοποιήθηκε η απόφαση του Ταγίπ Ερντογάν να φτιάξει έναν ειδικό νόμο, με τον οποίο έρχεται να επιβεβαιώσει τις επεκτατικές βλέψεις έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου. Η σχετική απόφαση αντιβαίνει σε κάθε έννοια δικαίου της θάλασσας και τεκμηριώνει το μεγαλοϊδεατισμό της ηγεσίας της γειτονικής χώρας. Στην Αθήνα επικρατεί μεν προβληματισμός για τις κινήσεις της Άγκυρας, αλλά η Κυβέρνηση δείχνει αποφασισμένη να αντιμετωπίσει με ψυχραιμία την κατάσταση, αναμένοντας να δει τι ακριβώς θα περιλαμβάνει ο περιβόητος νόμος Ερντογάν. Το θέμα αυτό συζητήθηκε, όπως αναμενόταν και στο χθεσινό ΚΥΣΕΑ. Ανεξάρτητα από αυτό, η Ελλάδα συνεχίζει το εξοπλιστικό της πρόγραμμα. Μετά από τις φρεγάτες «Μπελαρά», τα «ραφάλ», τα αναβαθμισμένα F-16 και τα F-35, τους πυραύλους τύπου «Παλς», σειρά έχουν τώρα και οι ιταλικές φρεγάτες «Μπρεγκαμίνι». Οι συσχετισμοί στο Αιγαίο έχουν αδιαμφισβήτητα  αλλάξει υπέρ της Ελλάδας, γεγονός που προκαλεί εκνευρισμό στην Τουρκία. Εξάλλου, οι γεωπολιτικές εξελίξεις στα στενά του Ορμούζ και στην ευρύτερη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει τον ηγετικό ρόλο του Ισραήλ, το οποίο με τη βοήθεια των ΗΠΑ, επιχειρεί να επιβάλλει καθολικά τους δικούς του όρους για την επόμενη μέρα. Την ίδια ώρα, η Τουρκία προσπαθεί να διατηρήσει μια δύσκολη ισορροπία ανάμεσα στους «αδελφούς μουσουλμάνους» και τις ΗΠΑ, αντιλαμβανόμενη ότι το δικό της αποτύπωμα δεν είναι τόσο ισχυρό, όσο εκείνο του Τελ Αβίβ. Μέσα σε αυτό πλαίσιο, τείνει πλέον να στρέψει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης προς την πλευρά του Αιγαίου, κίνηση που συνδέεται με την πάγια τακτική της τουρκικής διπλωματίας να προκαλεί εντάσεις για να κερδίζει πόντους στη διπλωματική σκακιέρα. Στο σημείο αυτό τίθεται το ερώτημα μέχρι που είναι αποφασισμένη να το φτάσει η Τουρκία; Μπορεί στο άμεσο μέλλον να κάνει πράξη απειλές εναντίον της χώρας μας; Στους σημαντικούς αυτούς προβληματισμούς κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα και σιγουριά. Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις αναμένεται να περάσουν νέες αναταράξεις εξαιτίας του άκρατου αναθεωρητισμού που κυριαρχεί στην απέναντι όχθη. Συνεπώς, για την ελληνική πλευρά είναι μονόδρομος η περαιτέρω θωράκιση των Ενόπλων Δυνάμεων, η ενίσχυση της αμυντικής ικανότητας, η προσαρμογή του αμυντικού δόγματος στις νέες συνθήκες, η συνέχιση σύναψης στρατηγικού τύπου συμμαχιών στην ευρύτερη περιοχή, η διεύρυνση των διπλωματικών επαφών με τις αραβικές χώρες και η άσκηση πίεσης στο εσωτερικό της Ε.Ε. Οι χώρες-μέλη οφείλουν να κατανοήσουν τη σοβαρότητα της κατάστασης και να αντιληφθούν ότι η τουρκική προκλητικότητα αφορά και τις ίδιες, από τη στιγμή που το ελληνικό έδαφος είναι και ευρωπαϊκό.